VIII SA/Wa 591/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-09-07

Skład orzekający: Monika Kramek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata jest zasadny, gdy strona jest zwolniona z mocy ustawy z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych i posiada stałe źródło dochodu?
Ratio decidendi
Postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych zostało umorzone, ponieważ strona skarżąca jest zwolniona z mocy ustawy z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Wniosek o ustanowienie adwokata został oddalony, gdyż strona posiada stałe źródło dochodu, nie ma problemów z zaspokajaniem bieżących potrzeb i nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, co wyklucza potrzebę ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika na koszt państwa.
Stan faktyczny
Skarżący S. B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. odmawiającą zwolnienia z odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej. Skarżący podał, że utrzymuje się samodzielnie z wynagrodzenia za pracę, a jego stałe wydatki wynoszą określoną kwotę.
Rozstrzygnięcie
1. Umorzono postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. 2. Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 7 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku S. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R . z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wnioskiem z dnia 6 września 2016 r. (data wpływu do Sądu) S. B. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu podał, że zamieszkuje z żoną (orzeczona separacja), ale utrzymuje się samodzielnie z wynagrodzenia za pracę – [...] zł. Stałe wydatki związane z utrzymaniem wynoszą [...] zł. Należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Oznacza to, że skarżący w przedmiotowej sprawie jest zwolniony z mocy ustawy z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżący w niniejszej sprawie jest zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy, co do kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć (pkt 1 sentencji). Oceniając natomiast złożony wniosek w zakresie ustanowienia pełnomocnika uznać należy, że jest on niezasadny. Skarżący posiada stałe źródło utrzymania, nie ma problemów z zaspakajaniem bieżących potrzeb i nie ma też obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Trudno w tej sytuacji uznać, że przy stałym dochodzie nie będzie on w stanie wygospodarować środków na ustanowienie w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w pkt 2 sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło