VIII SA/Wa 596/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz Nowak po rozpoznaniu w dniu 17 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia G G prowadzącego działalność pod nazwą F na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2015 r., sygn. akt VIII SA/Wa 596/15 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G G na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W z dnia [...] maja 2015 r. znak [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia : 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2015 r., sygn. akt VIII SA/Wa 596/15 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 18 czerwca 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) G G prowadzący działalność pod nazwą F (skarżący), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W (zwany dalej: "organ") z dnia [..] maja 2015 r. znak [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając podał, że zasadnym jest wstrzymanie wykonania nałożonej kary pieniężnej, kara ta bowiem jest całkowicie niezasadna. Wykonanie decyzji przez organ pociągnie za sobą daleko idące negatywne konsekwencje, spowoduje znaczny uszczerbek finansowy wobec skarżącego, co z kolei wpłynie na prowadzoną przez niego działalność gospodarczą. Kara pieniężna w orzeczonej wysokości (36.000 zł) spowoduje znaczne ograniczenia w prowadzonej działalności, tj. skarżący nie będzie mógł prawidłowo inwestować w rozwój firmy z powodu braku odpowiednich środków jak również dopełniać należycie innym zobowiązaniom finansowym względem państwa związanym z ogólnym obowiązkiem, jaki jest nałożony na podatnika prowadzącego własną działalność. Skarżący podał także, iż w niniejszej sprawie nie zapadło jeszcze żadne prawomocne rozstrzygnięcie w wyniku wdrożonego w sprawie postępowania karnego skarbowego, ale zostały zatrzymane jako dowody rzeczowe automaty, co spowodowało w pewnym stopniu uszczerbek na jego mieniu. Wymierzenie kary pieniężnej w niniejszym postępowaniu powoduje kolejny nieodwracalny uszczerbek na mieniu skarżącego. Zasada demokratycznego państwa prawnego wyraża zakaz wielokrotnego karania (stosowania środka represyjnego) w stosunku tej samej osoby fizycznej za popełnienie tego samego czynu zabronionego bez względu na lokalizację przepisu stanowiącego podstawę tej odpowiedzialności oraz tryb postępowania. Zdaniem skarżącego, zaskarżona decyzja powoduje nieodwracalne skutki i w sposób oczywisty krzywdzi interes skarżącego, który uiszczając świadczenie nienależne poniesie daleko idącą stratę dla jego majątku. Zgodnie z wyliczeniami skarżącego za sam okres od 1 do 30 kwietnia 2015 r. - strata wynosiła [...] zł. Przewyższa ona przychód wynoszący we wskazanym okresie [...] zł. Same koszty uzyskania przychodów wyniosły [...] zł. Pismo przedstawiające wyliczenie dochodu za ww. okres zostało załączone do wniosku. Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2015 r. w przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji uznając, że skarżący nie wskazał we wniosku konkretnych okoliczności i danych odnoszących się do jego sytuacji finansowej i majątkowej w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."). W zażaleniu złożonym na powołane wyżej rozstrzygnięcie w dniu 25 sierpnia 2015 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącego podniósł zarzut naruszenia art. 61 § 3 p.p.s.a., poprzez niewstrzymanie wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, mimo iż skarżący wskazał na istotne okoliczności przemawiające za wstrzymaniem przedmiotowej decyzji, przez co doszło do narażenia skarżącego na wystąpienie trudnych do odwrócenia dla niego skutków finansowych oraz znacznego pogorszenia płynności finansowej jego działalności gospodarczej, które to warunki na dzień wniesienia zażalenia pozostają bez zmian. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że zestawienie finansowe dołączone do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, zawartego w skardze, świadczy o niestabilnej sytuacji działalności gospodarczej skarżącego. Kara pieniężna w wysokości 36.000 zł, wyegzekwowana zanim dojdzie do prawomocnego rozpoznania przedmiotowej sprawy, doprowadzi do utraty płynności finansowej, a w konsekwencji do upadłości jego firmy. Nadto pełnomocnik wskazał, że w analogicznych sprawach skarżącego wojewódzkie sądy administracyjne w Warszawie i Kielcach wstrzymały wykonanie zaskarżonych decyzji w związku z nałożoną karą pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry (VIII SA/Wa 537/15 i II SA/Ke 460/15). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. Zażalenie jest "oczywiście uzasadnione", jeżeli Sąd podziela zarzuty i żądania w nim zawarte, uznając swą pomyłkę w tym zakresie. Należy zgodzić się z twierdzeniem, że tak określoną podstawę uchylenia zaskarżonego postanowienia mogą być objęte zarówno przyczyny formalne, jak i względy merytoryczne (por. post. NSA z 22 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 374/04, publ. LexPolonica nr 2111678; J. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, wydanie 5, str. 532). Stosując przywołaną wyżej regulację na gruncie rozpoznawanej sprawy uznać należało, że wniesione przez pełnomocnika skarżącego zażalenie na zawarte w postanowieniu Sądu z dnia 17 sierpnia 2015 r. rozstrzygnięcie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest oczywiście uzasadnione i tym samym należało je uchylić. Sąd podziela w tym zakresie stanowisko pełnomocnika skarżącego, że do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji załączone były dokumenty na okoliczność jego aktualnej sytuacji finansowej, spełniające wymóg uprawdopodobnienia przesłanek z art. 61 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z ww. przepisem zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Z treści cytowanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa zaś do wykazania okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r., FZ 138/04, nie publ.). Nie ulega wątpliwości, że w omawianym przepisie chodzi o skutki o charakterze potencjalnym. Nie jest wymagane, żeby one rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r. sygn. akt II GSK 2434/11, publ.: cbois). W ocenie Sądu, argumenty przytoczone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługują na uwzględnienie. Zgodzić się należy ze skarżącym, że wykonanie nałożonej wysokiej kary pieniężnej – 36.000 zł może spowodować daleko idącą stratę w jego majątku, co z kolei może negatywnie wpłynąć na prowadzoną przez niego działalność gospodarczą. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom i jest oderwane od oceny legalności zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 195 § 2 w związku z art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.