VIII SA/Wa 597/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Marek Wroczyński, Asesor WSA Artur Kot /sprawozdawca/, Protokolant Michał Sikorski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi C.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić od Skarbu Państwa, ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżącego kwotę 125 (sto dwadzieścia pięć) złotych tytułem połowy uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z 4 października 2007 r. C.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, sporządzoną przez zawodowego pełnomocnika (doradcę podatkowego), na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług. Następnie, pismem z 16 kwietnia 2008 r., które wpłynęło do Sądu dwa dni później, czyli przed terminem rozprawy wyznaczonej na 22 kwietnia 2008 r., skarżąca oświadczyła, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej powoływanej jako "u.p.p.s.a."), strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, nie wystąpiły przesłanki do uznania, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Należało zatem uznać, ze skarżąca skutecznie cofnęła skargę. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. W przedmiocie zwrotu skarżącej połowy uiszczonego przez nią wpisu sądowego od skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.