VIII SA/Wa 598/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.G. na decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2000r. dla "M." spółka cywilna i orzeczenia o odpowiedzialności M. G. za zaległości podatkowe spółki postanawia : odrzucić skargę M.G. W dniu 10 października 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W., skarga M.G. na wskazaną powyżej decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w R., określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za lipiec, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2000r. dla "M." spółka cywilna i orzekającą o odpowiedzialności M.G. za zaległości podatkowe Spółki. Skarżąca podniosła, że "Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego nie przestrzega lub nie zna obowiązujących w roku 2000 przepisów prawa podatkowego" . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: u.p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 52 § 1 u.p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepisy te wyrażają generalną zasadę subsydiarności skargi. Jej wniesienie do sądu administracyjnego wymaga bowiem uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji, a w razie ich braku skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa (§ 3 i § 4 u.p.p.s.a.). Ze złożonej w niniejszej sprawie skargi wyraźnie wynika, że jej przedmiotem jest decyzja Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w R. z [...]., tj. organu podatkowego I instancji określającą zobowiązanie podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2000r. dla "M." spółka cywilna i orzekającą o odpowiedzialności skarżącej za zaległości podatkowe Spółki. Świadczy o tym zarówno wskazanie przez skarżącą numeru tejże decyzji, jak i treść skargi, w której Skarżąca wyraziła niezadowolenie z rozstrzygnięcia jakie zapadło przed organem I instancji. W tym miejscu należy zauważyć, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, trybie i terminie złożenia odwołania. Z akt sprawy wynika, że z uprawnienia tego skarżąca nie skorzystała. Tym samym wniesienie przez skarżącą skargi na decyzję z dnia [...], tj. decyzję wydaną przez organ I instancji, uznać należy za niedopuszczalne. Podkreślenia wymaga, że odpowiadając na wezwanie Sądu (pismo z dnia 16 listopada 2007r.) skarżąca wyraźnie wskazała, że wnosi odrębną skargę na decyzję organu I instancji. Na marginesie należy zauważyć, iż skarga wniesiona przez skarżącą i jej męża na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] wyłączona została do oddzielnego postępowania (sygnatura akt VIII SA/Wa 549/07) i podlegać będzie merytorycznej kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.