VIII SA/Wa 599/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprzeciwu [...] sp. z o. o. z siedzibą w O. [...] od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 września 2016 r. odmawiającego skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi [...] sp. z o. o. z siedzibą w O. [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzenia gier na automatach poza kasynem gry postanowił: 1) uchylić postanowienie starszego referendarza sądowego z 7 września 2016 r.; 2) pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. [...] sp. z o. o. (dalej: "skarżąca") pismem z [...] czerwca 2016 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako "Sąd’) na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej z [...] maja 2016 r. W skardze zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy zarządzeniem z 10 sierpnia 2016 r. wezwał skarżącą do nadesłania informacji i dokumentów dotyczących jej sytuacji finansowej. Z uwagi na to, że Skarżąca nie nadesłała we wskazanym terminie wymaganych dokumentów, starszy referendarz sądowy, postanowieniem z 7 września 2016 r. odmówił przyznania prawa pomocy skarżącej. Skarżąca pismem z [...] września 2016 r. wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości poprzez przyznanie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z [...] października 2016 r. skarżąca została wezwana do nadesłania, w terminie 7 dni, wypełnionego formularza PPPr oraz dokumentów dotyczących jej wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca nie nadesłała we wskazanym terminie wypełnionego formularza PPPr oraz wymaganych dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: "uppsa"), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 uppsa). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 uppsa). Stosownie do art. 243 § 1 uppsa, postępowanie o przyznanie prawa pomocy wszczynane jest na wniosek strony. Wniosek ten składa się na urzędowym formularzu, zgodnie z art. 252 § 2 uppsa. Wzory formularzy określa rozporządzenie Rady Ministrów z 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257 ze zm.). Stosownie do § 1 powyższego rozporządzenia, osoba prawna składa wniosek o przyznanie prawa pomocy na formularzu oznaczonym symbolem "PPPr". Zgodnie zaś z art. 257 uppsa, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, postępowanie sądowe zostało wszczęte według stanu prawnego obowiązującego po 15 sierpnia 2015 r. Skarżąca, prawidłowo pouczona o prawach i obowiązkach, nie nadesłała, pomimo wezwania, wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPPr". Wystąpiły zatem przesłanki do zastosowania art. 257 uppsa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzeka w niniejszej sprawie jako sąd drugiej instancji, zgodnie z art. 260 § 2 uppsa, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Należało zatem uchylić zaskarżone postanowienie starszego referendarza sądowego i pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu. Orzeczenie o uchyleniu zaskarżonego sprzeciwem postanowienia oraz pozostawienie bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy należy uznać za orzeczenie zmieniające, o którym mowa w art. 260 § 1 uppsa (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 grudnia 2016 r., II OZ 1350/16). Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 260 § 1 i 2 oraz art. 257 w związku z przepisami art. 197 § 1 i 2 oraz art. 188 uppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.