VIII SA/Wa 599/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 15 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" o wstrzymanie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2018 r. sygn. akt VIII SA/Wa 982/17 w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2017 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego wyroku Wyrokiem z dnia 10 maja 2018 r. sygn. akt VIII SA/Wa 982/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" (zwana dalej: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. (zwane dalej: SKO) z [...] października 2017 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, orzekł o oddaleniu skargi. W złożonej skardze o wznowienie postępowania sadowego zakończonego ww. prawomocnym wyrokiem skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o wstrzymanie wykonania ww. wyroku podnosząc, że inwestor rozpoczął już prace budowlane (utwardzenie gruntu – budowa fundamentów). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W ocenie Sądu złożony w niniejszej sprawie wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 284 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwana dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie tamuje wykonania zaskarżonego orzeczenia. W razie uprawdopodobnienia, że zgłaszającemu wniosek grozi niepowetowana szkoda, sąd może wstrzymać wykonanie orzeczenia. Instytucja wstrzymania wykonania określonego orzeczenia ma chronić podmiot, który wniosek taki składa przed ewentualnymi skutkami wykonania orzeczenia (por. wyrok NSA z 28 stycznia 2011 r., II FSK 359/10). Z treści przytoczonego przepisu wynika, że samo wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie wstrzymuje wykonania wyroku objętego skargą. Jednakże wnoszący skargę może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania orzeczenia. Skuteczność tego wniosku, zgodnie z art. 284 p.p.s.a., zależy od uprawdopodobnienia, że w przypadku wykonania orzeczenia wnoszącemu skargę grozi niepowetowana szkoda. Wniosek musi zatem zawierać uzasadnienie, które powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania orzeczenia jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Dla uprawdopodobnienia wskazanych okoliczności nie jest przy tym wystarczający sam wniosek strony ani powtórzenie treści przepisu. Uprawdopodobnienie to namiastka dowodu, wskazująca na możliwość zaistnienia niepowetowanej szkody. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na osobie, która z powoływanych twierdzeń wywodzi skutki prawe. Co do zasady, uprawdopodobnienie nie może opierać się na samych twierdzeniach strony, ponieważ jest to pewnego rodzaju środek zastępczy i nie daje pewności, lecz tylko prawdopodobieństwo co do twierdzeń strony o określonym fakcie. Dlatego też, Sąd przy ocenie problematyki z tego zakresu musi opierać się na jakimś wskazanym przez wnioskodawcę materiale, który pozwalałby mu zająć określone stanowisko w sprawie. Zgłoszony w niniejszej sprawie wniosek w zasadzie nie zawiera uzasadnienia – ogólnie informuje, że inwestor rozpoczął już prace budowlane, które raz skarżąca określa jako utwardzenie gruntu, a następnie jako budowę fundamentów. W szczególności nie określono we wniosku w jaki sposób wykonywane roboty budowlane spowodują po stronie skarżącej niepowetowaną szkodę. Ponadto wniosek ten nie został w żaden sposób uprawdopodobniony. Wskazać w tym miejscu należy, iż norma art. 284 p.p.s.a. dotyczy szkody niepowetowanej, a zatem takiej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Jak już wskazano przedmiotem rozpoznania przez Sąd w sprawie VIII SA/Wa 982/17 była decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Orzeczeniem, którego wstrzymania wykonania domaga się skarżąca, Sąd skargę oddalił. Jako uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku skarżąca powołuje okoliczności związane z kolejnym etapem procesu inwestycyjnego – pozwoleniem na budowę, nie wskazując, czy są one prowadzone legalnie w oparciu o wydane w tym zakresie akty administracyjne, czy też samowolnie. Niezależnie od powyższego, istotne jest, że wykonanie określonych robót budowlanych, co do zasady ma charakter odwracalny, zatem istnieje możliwość przywrócenia stanu poprzedniego. Jednocześnie Sąd stwierdza, iż skutki wskazane we wniosku inicjującym niniejsze postępowanie wpadkowe w istocie nie są rezultatem wykonania wydanego w postępowaniu sądowym wyroku, lecz zaskarżonej w sprawie decyzji. Przedmiotowym orzeczeniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z orzekł o oddaleniu skargi skarżącej na decyzję SKO z [...] października 2017 r. znak [...], utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, dla inwestycji polegającej na budowie 12 sztuk garaży na samochody osobowe (w zabudowie szeregowej). W tych warunkach zaskarżona decyzja pozostaje ostateczna i wywołuje skutki prawne, to zatem ona podlega wykonaniu, nie zaś wyrok sądu administracyjnego, z którego wynika brak podstaw do wyeliminowania z obrotu zaskarżonej decyzji. Może on mieć walor interpretacyjny przy wykonaniu zaskarżonych decyzji, jednak sam – wobec oddalenia skargi na decyzję SKO, która załatwia ostatecznie postępowanie administracyjne – nie podlega w stanie faktycznym sprawy "wykonaniu" w rozumieniu art. 284 p.p.s.a. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 284 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.