VIII SA/Wa 599/18

WyrokWSA w Warszawie2019-01-24

Skład orzekający: Iwona Szymanowicz-Nowak, Leszek Kobylski, Marek Wroczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy późniejsze wykrycie okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, uzasadnia wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem, jeśli te okoliczności dotyczą wadliwości postępowania administracyjnego, a nie samego postępowania sądowego?
Ratio decidendi
Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem, oparta na podstawie późniejszego wykrycia okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy (art. 273 § 2 p.p.s.a.), jest niezasadna, jeśli te okoliczności dotyczą wadliwości postępowania administracyjnego, a nie samego postępowania sądowego. Sąd administracyjny kontroluje postępowanie organów, a nie prowadzi samodzielnie postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości.
Stan faktyczny
Wspólnota Mieszkaniowa "B." złożyła skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 10 maja 2018 r. sygn. akt VIII SA/Wa 982/17, który oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Jako podstawę wznowienia wskazano późniejsze wykrycie okoliczności faktycznych dotyczących nieważności ugody sądowej, która wpłynęła na ustalenie numeracji działek i adresata decyzji administracyjnej.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę o wznowienie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędzia WSA Marek Wroczyński, Protokolant starszy referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2019 r. w Radomiu sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej ‘‘B.’’ o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2018 r. sygn. akt VIII SA/Wa 982/17 dotyczącego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę. Wyrokiem z dnia 10 maja 2018r. sygn. akt VIII SA/Wa 982/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...][...] "[...]" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2017r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji budowy [...] garaży na samochody osobowe w zabudowie szeregowej na działce nr ewid. [...] w L.. Powyższy wyrok stał się prawomocny z dniem [...] lipca 2018r. Pismem z dnia [...]sierpnia 2018r. [...][...] "[...]" ( dalej jako: "skarżąca") reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. prawomocnym wyrokiem z dnia 10 maja 2018r. sygn. akt VIII SA/Wa 982/17. Jako podstawę skargi o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania sądowego skarżąca wskazała art. 273§2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U. z 2018r. poz. 1302, dalej jako: "p.p.s.a."), tj. późniejsze wykrycie okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W uzasadnieniu skargi skarżąca [...][...] "[...]" podniosła, że w przedmiotowej sprawie wniosek do organów o ustalenie warunków zabudowy, został oparty o nowopowstałą numerację działek w wyniku zawartej w dniu ugody sądowej w sprawie [...], dla której w Sądzie Rejonowym w L. prowadzona jest księga wieczysta [...]. W czasie zawisłości powyższego postępowania wspólnota mieszkaniowa "[...]" zwróciła się do Sądu Rejonowego w L. z wnioskiem o odłączenie z księgi wieczystej ww. działek nowopowstałych w wyniku zawartej ugody. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2018r. sygn. akt [...] ( po wydaniu wyroku przez WSA w Warszawie z dnia 10 maja 2018r. sygn. akt VIII SA/Wa 982/17) Sąd Okręgowy w R. prawomocnie rozstrzygnął w postępowaniu wieczystoksięgowym o oddaleniu zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego w L. z dnia [...] maja 2018r. sygn. akt [...] odrzucające powyższy wniosek. U podstaw takiego rozstrzygnięcia sprawy było stwierdzenie, że ugoda sądowa dokonująca zniesienia współwłasności działek [...] i [...] na działki [...],[...] oraz [...] i [...] jest nieważna z mocy prawa, bowiem narusza tak przepisy samego kodeksu cywilnego, jak i ustawy o własności lokali. Powyższe potwierdza także wpis z urzędu sądu wieczystoksięgowego SR w L. z dnia [...] czerwca 2013r. o ostrzeżeniu o niezgodności stanu prawnego ze stanem faktycznym dla powyższej nieruchomości. W ocenie skarżącej okoliczności powyższe mają kluczowe znaczenie dla przedmiotowego postępowania administracyjnego z uwagi na wadliwie ustalonego adresata decyzji administracyjnej oraz przemawiają za wznowieniem postępowania sądowego bowiem po wydaniu wyroku ujawniły się nowe okoliczności nieważności ugody sądowej, których Sąd nie brał pod uwagę, które rzutują na prawidłowość procedowania w przedmiotowej sprawie. Powyższe okoliczności wskazują, że Sąd w toku postępowania nie miał całkowitego rozeznawania w zakresie uprawnienia mieszkańców budynku wielorodzinnego przy ul. Z. [...] zwanych wnioskodawcą - inwestorem. Powyższa wadliwość rozstrzygnięcia nastąpiła w myśl przepisu art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. co w konsekwencji prowadzi do rażącego naruszenie prawa, które powinno doprowadzić Sąd do przekonania o stwierdzeniu nieważności decyzji. Oczywistym jest, że stroną tej decyzji nie mogła być wspólnota mieszkaniowa przy ul. Z. [...], która nie reprezentuje wspólnoty w rozumieniu art. 6 ustawy o własności lokali. Należało zatem ustalić prawidłowo kto jest stroną decyzji, w rozumieniu art. 28 k.p.a., bo z pewnością nie jest nią wnioskodawca w sprawie, o czym świadczy orzeczenie Sądu Okręgowego w R., które nie było znane Sądowi przed wydanie wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Będąca przedmiotem kontroli sądowej skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest niezasadna, dlatego podlegała oddaleniu. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ.U. z 2018r. poz. 1302, dalej jako: "P.p.s.a")., można żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy. Przypadki te, stanowiące podstawy skargi o wznowienie postępowania zostały wyczerpująco wyliczone w art. 271-273 P.p.s.a. i stanowią katalog zamknięty. W świetle tych przepisów skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego może być oparta na zarzucie nieważności postępowania (art. 271 P.p.s.a.), zarzucie niekonstytucyjności podstaw wydanego orzeczenia (art. 272 P.p.s.a.), a także w oparciu o tzw. przyczyny restytucyjne, do których ustawodawca zalicza między innymi uzyskanie orzeczenia za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2 P.p.s.a.), czy też późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 P.p.s.a.). Skarga o wznowienie postępowania sądowego jako stanowiąca nadzwyczajny środek zmierzający do ponownego rozpoznania sprawy już prawomocnie zakończonej, stosownie do art. 279 P.p.s.a., który określa jej wymogi, winna wskazywać ustawową podstawę wznowienia i jej uzasadnienie. Stosownie do art. 281 ustawy P.p.s.a. na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia postępowania. W pierwszej kolejności Sąd zbadał przesłanki warunkujące dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania. I tak, w ocenie Sądu, Skarżąca wystąpiła o wznowienie postępowania z zachowaniem trzymiesięcznego terminu wynikającego z art. 277 P.p.s.a. Termin ten rozpoczął bowiem bieg w dniu, w którym Skarżąca dowiedziała się o nowych dowodach i okolicznościach w sprawie, co jak wynika z akt sądowych sprawy miało miejsce w czerwcu 2018 r., a w dniu [...] sierpnia 2018r. skarżąca złożyła niniejszą skargę. Sąd uznał również, że skarga o wznowienie postępowania spełnia wymogi formalne wynikające z art. 279 P.p.s.a. oraz opiera się na ustawowych przesłankach wznowienia wymienionych w art. 273 § 2 P.p.s.a. Sąd wskazuje jednak w tym miejscu, że pomimo spełniania wymogów formalnych wynikających z art. 279 P.p.s.a oraz pomimo powołania ustawowych przesłanek wznowienia postępowania, to jest przesłanek wskazanych w art. 273 § 2 P.p.s.a. wniesiona skarga o wznowienie postępowania sądowego podlegać winna oddaleniu. Wskazana przez skarżącą [...][...] "[...]" podstawa wznowienia postępowania sadowego nie mogła jednak doprowadzić do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela pogląd, że podstawa określona w art. 273 § 2 P.p.s.a. znajduje ograniczone zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym z uwagi na treść art. 133 § 1 i art. 106 § 3 P.p.s.a. Przepis art. 133 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, chyba że organ nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2. Wyrok może być wydany na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym albo jeżeli ustawa tak stanowi. Z kolei z art. 106 § 3 P.p.s.a. wynika, że sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Wykrycie okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, z których strona nie mogła skorzystać, a które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy zgodnie z art. 273 § 2 P.p.s.a. jest ograniczona do postępowania sądowoadministracyjnego. Natomiast jeżeli wykryte okoliczności faktyczne lub środki dowodowe mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy administracyjnej i powinny być wykorzystywane w tym postępowaniu, to dotknięta taką wadą decyzja ostateczna podlega weryfikowaniu w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, bez konieczności zmiany bądź uchylenia wyroku sądu administracyjnego oddalającego skargę na tę decyzję (tak. K. Sobieralski, glosa do postanowienia WSA w Gliwicach z dnia 16 maja 2011 r., II SA/Gl 82/11, OSP 2012, z. 10, s. 719). Z powyższego wynika, że wznowienie postępowania sądowego uzasadniają jedynie te przesłanki, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym. Skarżąca [...][...] "[...]" jako podstawę wniosku o wznowienie postępowania sądowego wskazała orzeczenia sądowe w przedmiocie odmowy uwzględnienia ugody dokonującej zniesienia współwłasności działek położonych przy ul. Z. [...] i ul. Z. [...] w L.. W ocenie Sądu powołane przez skarżącą okoliczności nie mogą być uznane za mające wpływ na wynik sprawy sądowej w rozumieniu art.273§2 p.p.s.a. Przedmiotem sprawy sądowej poddanej kontroli Sądu w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 982/17 były decyzje o ustaleniu warunków zabudowy dla określonej wyżej inwestycji mającej być realizowaną na działce nr ewid. [...] w L.. Bez znaczenia dla kontroli sądowej powyższego rozstrzygnięcia pozostaje stan prawny powyższej nieruchomości. W odniesieniu do ustalenia warunków zabudowy, decyzje może uzyskać podmiot, który nie posiada żadnego tytułu prawnego do nieruchomości, bowiem zgodnie z art. 63 ust.2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.2018.1945 j.t.), decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Powołana przez skarżącą okoliczność może ewentualnie odnosić się do poprzedzającego postępowanie sądowoadministracyjne postępowania administracyjnego, a nie do przyczyn oddalenia przez Sąd skargi na decyzje w przedmiocie warunków zabudowy. Powyższa przesłanka może ewentualnie stanowić podstawę wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art.145 kpa, czy też wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art.156 kpa. Rola sądu administracyjnego ogranicza się do kontroli postępowania organów. Sąd nie ma zaś kompetencji do samodzielnego prowadzenia postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości co do której organy wydały rozstrzygnięcie o ustaleniu warunków zabudowy, stąd powołana we wniosku okoliczność nie może mieć wpływu na wynik sprawy sądowej. Wobec powyższych ustaleń Sąd uznał, że w niniejszej sprawie skarga nie opiera się na ustawowych podstawach wznowienia o których mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 282 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku o oddaleniu skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło