VIII SA/Wa 6/11
WyrokWSA w Warszawie2011-04-28
Skład orzekający: Leszek Kobylski, Sławomir Fularski, Cezary Kosterna
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, od którego strona wniosła odwołanie, może być uznany za decyzję administracyjną, od której przysługują środki odwoławcze?Ratio decidendi
Projekt decyzji administracyjnej, w tym projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Od projektów decyzji nie przysługują środki odwoławcze, a jedynie od wydanej po zakończeniu procedury decyzji. Skarga na postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania od projektu decyzji jest zatem bezzasadna.Stan faktyczny
Strona J.M. wniosła odwołanie od projektu decyzji Wójta Gminy O. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność tego odwołania, uznając projekt decyzji za niedoręczalny środek prawny. Strona wniosła skargę do WSA, twierdząc, że projekt decyzji jest w istocie decyzją administracyjną. WSA oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Cezary Kosterna, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w[...] z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę.
Postanowieniem, znak [...] z dnia [...] listopada 2010 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (DZ.U z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: kpa) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym odwołania J.M., od projektu decyzji Wójta Gminy O. z dnia [...] września 2010 roku, znak [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji zamierzonej przez S. J., polegającej na budowie budynku gospodarczego z przeznaczeniem na narzędzia i opał z wykorzystaniem istniejących fundamentów pomiędzy domem mieszkalnym na działce nr [...] przy granicy działek nr [...] i [...], położonych w O. przy ul. P., wraz z infrastrukturą techniczną – postanowiło – stwierdzić niedopuszczalność odwołania.
W uzasadnieniu postanowienia organ podniósł, że stosownie do treści art. 60 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym sporządzony został projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy
i zagospodarowania terenu. Od tego projektu odwołanie złożyła J.M. wnosząc o jej uchylenie, podnosząc że budowa wnioskowanego budynku jest sprzeczna z prawem i pozbawi ją dojazdu do działki nr [...]. Nadto organ wyjaśnił, że projekt decyzji organ sporządza w celu dokonania uzgodnień, o których mowa w art. 53 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ponieważ odwołanie zostało wniesione od projektu decyzji, dlatego organ stwierdził jego niedopuszczalność.
Skargę na decyzję organu odwoławczego wniosła J.M. (dalej jako skarżąca). W ocenie skarżącej tak zwany "projekt" jest decyzją, która w dalszej fazie postępowania administracyjnego nie przybiera już formy decyzji. Argumentacja Wójta Gminy – uwikłanego w wydarzenia o charakterze korupcyjnym – jest wykrętna, w istocie rzeczy mamy tu bowiem do czynienia z decyzją opatrzoną jedynie nazwą "projekt decyzji".
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o oddalenie skargi podtrzymując dotychczas zaprezentowaną argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej p.p.s.a. (DZ.U nr 153, poz.1270, ze zmianami) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu dającego podstawę do wznowienia postępowania, a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności.
Jak stanowi przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd badając legalność zaskarżonego aktu, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonego aktu przeprowadza ocenę jego zgodności z prawem.
Zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, zatem skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.
Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego jako jedną z zasad naczelnych tego postępowania przewidują zasadę dwuinstancyjności, zgodnie
z którą od decyzji wydanej w I instancji służy stronie odwołanie (art. 127 § 1 kpa).
Przepis powyższy przewiduje uprawnienie do wniesienia środków odwoławczych, ale tylko od rozstrzygnięć administracyjnych (postanowień, decyzji) wprowadzonych do obrotu prawnego. Nie przewiduje tych uprawnień od projektów tych rozstrzygnięć.
W przedłożonych aktach administracyjnych znajduje się projekt decyzji przygotowany stosownie do przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Tego rodzaju projekt jest przedmiotem postępowania uzgadniającego ze stosownymi organami i dopiero po zrealizowaniu odnośnej procedury przewidzianej przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – właściwy organ wydaje decyzję (pozytywną lub negatywną) i dopiero od takiej decyzji przysługują środki odwoławcze.
Subiektywne przeświadczenie skarżącej, że projekt decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu może powodować jakieś działania inwestycyjne na niekorzyść skarżącej, czy przeświadczenie o naruszeniu zasad współżycia społecznego – nie mogą stanowić uzasadnienia prawnego skargi.
Co do tego, że projekt decyzji nie jest decyzją administracyjną przesądza treść art. 107 § 1 kpa, w myśl którego decyzja powinna zawierać m.in. podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Znajdujący się w aktach administracyjnych projekt decyzji ww. warunku nie spełnia, zatem niewątpliwie, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie może on stanowić decyzji administracyjnej.
Z uwagi na powyższe biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.
-----------------------
3
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło