VIII SA/Wa 606/07

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A.L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia : - odmówić przyznania prawa pomocy- Wnioskiem z dnia 10 grudnia 2007 r. A.L. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W uzasadnieniu wniosku wyjaśniła, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z mężem i dwoma małoletnimi synami. Jedynym źródłem utrzymania rodziny jest wynagrodzenie za pracę męża w wysokości 1000 zł. W części wniosku obejmującej stan majątkowy skarżąca wymieniła dom o powierzchni 80 m² i nieruchomość rolną o powierzchni 5796 m².. W związku z powziętymi wątpliwościami, co do możliwości płatniczych skarżącej, pismem z dnia 11 grudnia 2007 r. została ona zobowiązana do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie zaświadczenia o wysokości wynagrodzenia męża, w przypadku posiadania przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej zaświadczenia potwierdzającego tę okoliczność, nadesłania wyciągów z rachunków bankowych, wskazania wysokości wydatków na bieżące utrzymanie oraz innych okoliczności uzasadniających wniosek W odpowiedzi na powyższe pismo A.L. wyjaśniła, że "wycofuje się ze sprawy z powodu porozumienia z sąsiadami". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1 – 3 ppsa). Stosownie natomiast do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wniosek A.L. dotyczył przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy mieć na uwadze, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, do Sądu natomiast należy ocena przytoczonych okoliczności. W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Podkreślić przede wszystkim należy, że uchyliła się ona od obowiązku nadesłania żądanych przez Sąd dokumentów, które potwierdzałyby okoliczności przez nią podnoszone i których analiza pozwoliłaby na pełną weryfikację sytuacji rodzinnej i materialnej skarżącej. Wskazać w tym miejscu należy, że do oceny zdolności ponoszenia przez wnioskodawcę kosztów postępowania sądowego niezbędne jest jego współdziałanie w tym zakresie, ciężar bowiem dowodu wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 165/04). Wobec nieprzedłożenia wszystkich wymaganych dokumentów, do których skarżąca została zobowiązana, w sprawie nie zostały przedstawione w sposób przekonywający dowody wskazujące na istnienie przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.