VIII SA/Wa 607/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Justyna Mazur, Protokolant specjalista Mariola Pronobis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2019 r. w Radomiu ze skargi S. G., J. G. na decyzję [...] o Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] marca 2019 r. nr [...]; 2) zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących S. G., J. G. solidarnie kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu jest skarga J. G. i S. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z [...] czerwca 2019 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego (piwnic) usytuowanego na działce nr ew. [...] położonej w [...] przy ul. [...]. Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawia się następująco: Decyzją znak [...] z [...] maja 1985 r. Naczelnik Gminy [...] udzielił B. G. i T. G. (zwani dalej: inwestorzy) pozwolenia na budowę domu mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej typu B-0109. W dniu [...] września 2010 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dla powiatu [...], zwany dalej: PINB, organ I instancji) wpłynął wniosek inwestora o udzielenie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynku mieszkalnego położonego na działce nr ew. [...] przy ul. [...]w [...] - w części piwnic. Przy wniosku złożono projekt budowlany zmiany sposobu użytkowania piwnic na warsztat wraz z dokumentacją. Decyzją Nr [...] z [...] grudnia 2010 r. organ I instancji udzielił inwestorowi pozwolenia na użytkowanie lokalu jako warsztatu elektromechaniki pojazdowej w części piwnic budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ew. [...] w miejscowości [...]. W wyniku zainicjowanego przez J. G. i S. G. (zwani dalej: skarżący) postępowania nieważnościowego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (zwany dalej: WINB, organ odwoławczy) decyzją Nr [...] z [...] marca 2013 r. stwierdził nieważność decyzji organu I instancji Nr [...] z [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania części piwnic. Decyzją Nr [...] z [...] kwietnia 2016 r. PINB, działając na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., zwana dalej: kpa) orzekł o umorzeniu postępowania administracyjne w sprawie nielegalnego użytkowania części piwnic jako warsztatu samochodowego w budynku usytuowanym na działce nr ew. [...] położonej w [...]. Z kolei decyzją Nr [...] z [...] czerwca 2017 r. WINB, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 poz. 290 ze zm., zwana dalej: p.b.), orzekł o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy. Wyrokiem z 14 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 593/17 uchylił decyzje obu organów nadzoru budowlanego. Po wyroku VIII SA/Wa 593/17, PINB decyzją z [...] marca 2019 r., nr [...], na podstawie art. 105 § 1 kpa postanowił: umorzyć w całości postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego (piwnic) usytuowanego na działce nr ew. [...]położonej w [...] przy ul. [...]. Organ I instancji przywołując w decyzji treść uzasadnienia wyroku VIII SA/Wa 593/17 i wskazania wynikające z wyroku, wyjaśnił, iż zawiesił z urzędu postepowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania części budynku do czasu ostatecznego zakończenia sprawy dotyczącej legalności powstania poszczególnych elementów konstrukcyjnych ww. budynku. Wyjaśnił, że PINB w [...] decyzją nr [...] z [...] września 2018 r., znak: PINB [...] odmówił nałożenia na B. i T. G. obowiązku wykonania jakichkolwiek czynności lub robot budowlanych w części piwnic mieszczących pomieszczenie garażowe. [...] WINB decyzją nr [...] z [...] lutego 2019 r., znak: [...] utrzymał w mocy decyzję PINB nr [...]. Po podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego (piwnic) usytuowanego na działce nr ew. [...] położonej w [...] przy ul. [...], przeprowadzono oględziny pomieszczeń piwnicznych. Podczas oględzin przeprowadzonych w dniu [...] marca 2019 r. przez pracowników PINB w [...] stwierdzono, że pomieszczenia znajdujące się w najniższej kondygnacji budynku mieszkalnego (piwnice) zlokalizowanego w [...] przy ul. [...], do których wrota garażowe i drzwi wejściowe usytuowane są od strony ul. [...], użytkowane są jako gospodarczo - garażowe na cele własne. Podczas oględzin w pomieszczeniu garażowym zaparkowany był prywatny pojazd osobowy marki [...] należący do T. G., zaś w pomieszczeniu gospodarczym typowy sprzęt gospodarczy. Jednocześnie nie stwierdzono by w pomieszczeniach tych wykonywano prace polegające na naprawie pojazdów mechanicznych. Organ I instancji zaznaczył, iż T. G. poinformował, że działalność gospodarcza związana z auto naprawą i pomocą drogową prowadzona przez jego syna M. G.została wyrejestrowana w miesiącu marcu 2018 r. W tej sytuacji PINB w [...] ustalił, że obiekt jest użytkowany zgodnie z jego przeznaczeniem i nie doszło do zmiany sposobu jego użytkowania, co stanowi przypadek bezprzedmiotowości, gdyż brak jest podstaw do prowadzenia postępowania w trybie art. 71 - 71a p.b. Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem J. i T. G. złożyli odwołanie do [...] WINB, wskazując, iż T. G. w dalszym ciągu użytkuje pomieszczenia do naprawy obcych samochodów. W poziomie piwnic istnieje warsztat elektromechaniki pojazdowej. [...] WINB zaskarżoną decyzją z [...] czerwca 2019 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji o umorzeniu postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy po przypomnieniu przebiegu dotychczasowego postępowania w sprawie, podał, iż korzystając z dyspozycji art. 136 kpa zlecił PINB w [...] przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego poprzez przeprowadzenie na podstawie art. 81 ust, 4 w związku z art. 81a p.b. doraźnej kontroli (bez informowania stron postępowania) w celu ustalenia aktualnego sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego (piwnic) usytuowanego na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...], w szczególności ustalenie, czy pomieszczenie to użytkowane jest jako piwnica budynku mieszkalnego, czy też warsztat elektromechaniki pojazdowej. Jak wyjaśnił [...] WINB w dniu [...] maja 2019 r. wpłynął protokół z przeprowadzonej w dniu [...] maja 2019 r. niezapowiedzianej stronom kontroli, w trakcie której stwierdzono, że posesja przy ul. [...] w [...] była zamknięta. Widoczny z ul. [...] otwór drzwiowy i wrót garażowych był zabity deskami. Wrota garażowe i drzwi od strony ul. [...] pozostawały zamknięte. Na terenie posesji od strony ul. [...] zaparkowany był pojazd marki [...]. Z wewnątrz budynku nie dochodziły żadne odgłosy. Powyższe ustalenia poparto dokumentacją fotograficzną. Organ odwoławczy przywołał art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazując, iż ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ. Powołał się także na decyzję Nr [...] z dnia [...] września 2018 r. znak; [...] (legalizacyjną), odmawiającą nałożenia na B. i T. G. obowiązku wykonania jakichkolwiek czynności lub robot budowlanych oraz decyzję [...] WINB Nr [...] z dnia [...] lutego 2019 r. znak: [...], o utrzymaniu w mocy w/w rozstrzygnięcie organu powiatowego. Wyjaśnił przy tym, że powodem wydania decyzji w trybie art. 105 § 1 kpa było protokolarne stwierdzenie, że pomieszczenia znajdujące się w najniższej kondygnacji budynku mieszkalnego (piwnice) użytkowane są jako pomieszczenia gospodarczo-garażowe na cele własne. W pomieszczeniu garażowym w trakcie oględzin z dnia [...] marca 2019 r. zaparkowany był prywatny pojazd osobowy należący do T. G., natomiast w pomieszczeniach gospodarczych znajdował się typowy sprzęt gospodarczy. Nie zaobserwowano by w pomieszczeniach tych wykonywano prace polegające na naprawie pojazdów mechanicznych Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu wskazał, że zlecił PINB w [...] przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego poprzez przeprowadzenie na podstawie art. 81 ust. 4 w związku z art. 81a p.b. doraźnej kontroli (bez informowania stron postępowania) w celu ustalenia aktualnego sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego (piwnic) usytuowanego na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...], w szczególności ustalenie, czy pomieszczenie to użytkowane jest jako piwnica budynku mieszkalnego, czy też warsztat elektromechaniki pojazdowej. Z protokołu z przeprowadzonej w dniu [...] maja 2019 r. kontroli wynika, że posesja przy ul. [...] w [...] była zamknięta. Powyższy protokół dowodzi, iż na obecnym etapie postępowania nie ma miejsca samowolna zmiana sposobu użytkowania, na którą wskazują skarżący. Ponadto o ile w przeszłości mogła mieć miejsce zmiana sposobu użytkowania piwnic na cele warsztatowe, to organy nadzoru budowlanego orzekają na podstawie aktualnego stanu faktycznego i prawnego. Skoro w trakcie postępowania ustalono, że nie jest prowadzona działalność gospodarcza to brak jest podstaw do orzekania na podstawie dokumentacji z 2008 r. bądź 2010 r. WINB wyjaśnił, że wymagania stawiane obiektowi zostały określone w art. 5 p.b. i uwzględniają, wymienione w ust. 1 art. 71 tej ustawy warunki w zakresie bezpieczeństwa: pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń. Zaakcentował, iż nie każda faktyczna zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego będzie w rzeczywistości zmianą sposobu użytkowania w rozumieniu art. 71 ust. 1 p.b. W konkluzji stwierdził, że skoro stan faktyczny wskazuje, że nie doszło do samowolnej zmiany sposobu użytkowania to należało postępowanie umorzyć. W skardze złożonej na powołane rozstrzygnięcie do sądu administracyjnego J. i S. G. (skarżący) wnieśli o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżący podali, że oględziny z lat wcześniejszych potwierdziły nielegalne użytkowanie części piwnic, o czym świadczą protokoły oględzin z [...] sierpnia 2008 r., [...] lipca 2010 r., [...] września 2010 r. Wskazali także, że właściciel przy zamkniętej bramie i wrotach wjazdowych wewnątrz naprawia obce samochody. Kamery zainstalowane we wjeździe do warsztatu dają właścicielowi cały ogląd sytuacji wjazdu i ulicy przed wjazdem. W uzupełnieniu skargi skarżący (S. G.) zaznaczył, że były prowadzone inne postępowania, w tym postępowania wznowieniowe dotyczące budynku inwestorów. W jego ocenie wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania było przedwczesne, organy nie zbadały legalności budynku, było wszczętych kilka postępowań co do sposobu nielegalnego użytkowania piwnic. W odpowiedzi na skargę WINB podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Podkreślił, że o ile w przeszłości mogła mieć miejsce zmiana sposobu użytkowania piwnic na cele warsztatowe, to organy nadzoru budowlanego orzekają na podstawie aktualnego stanu faktycznego i prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie była decyzja [...] WINB utrzymująca w mocy decyzję PINB o umorzeniu postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania części budynku – piwnic. Zgodzić się należało z zarzutem skarżącego, że na tym etapie postępowania – jego umorzenie nie było jedynym dopuszczalnym rozstrzygnięciem, a wręcz przeciwnie było rozstrzygnięciem przedwczesnym. Zgodnie z art. 105 § 1 kpa, tylko gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. W niniejszej sprawie istniał przedmiot postępowania, a była nim zmiana sposobu użytkowania obiektu. Tylko zatem w przypadku ustalenia w toku postępowania administracyjnego w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że nie doszło do zmiany sposobu użytkowania dopuszczalne byłoby wydanie decyzji o umorzeniu postępowania, natomiast w przypadku ustalenia przeciwnego, a mianowicie że bez wymaganego zgłoszenia doszło do zmiany sposobu użytkowania organ zobligowany jest wydać postanowienie, o którym mowa w art. 71a p.b. Sąd zauważa, że dla wykazania, iż doszło do zmiany sposobu użytkowania – warunkach samowoli budowlanej uzasadniającej zastosowanie trybu naprawczego z art. 71a Prawa budowlanego, konieczne jest ustalenie nie tylko obecnego sposobu użytkowania badanego obiektu, ale też ostatniego legalnego jego sposobu użytkowania. Dopiero dysponowanie tą wiedzą pozwala na stwierdzenie, że doszło do zmiany, o której mowa w art. 71 ust. 1 pkt 2 p.b. Tymczasem na podstawie akt sprawy i zgromadzonego w nich materiału dowodowego, ustaleń zawartych w zaskarżonych decyzjach, nie sposób ustalić ostatniego, bezspornego i legalnego sposobu użytkowania piwnic w budynku B. i T. G.. Sąd uznał, że organy nadzoru budowlanego nie przeprowadziły pogłębionego postępowania dowodowego, które pozwoliłoby na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego w sprawie. Nota bene organ I instancji tak naprawdę nie podjął próby ustalenia stanu faktycznego, co mogło wiązać się po pierwsze z trudnością problematyki sprawy niniejszej, prowadzonych wielu postępowań przez organy- dotyczących stron, w tym także postępowań w nadzwyczajnych trybach. Z kolei organ odwoławczy podjął próbę ustalenia stanu faktycznego sprawy, niemniej Sąd nie może zaaprobować stanowiska tego organu, zawartego na stronie 6, cyt.: "na obecnym etapie postępowania nie ma miejsca samowolna zmiana sposobu użytkowania, na którą wskazuje skarżący. Ponadto, o ile w przeszłości mogła mieć miejsce zmiana sposobu użytkowania piwnic na cele warsztatowe, to organy nadzoru budowlanego orzekają na podstawie aktualnego stanu faktycznego i prawnego. Skoro w trakcie postępowania ustalono, że nie jest prowadzona działalność gospodarcza, to brak jest podstaw do orzekania na podstawie dokumentacji z 2008 bądź 2010 r.". Już to stwierdzenie organu odwoławczego w nawiązaniu do innego argumentu - strona 5 decyzji cyt.: "T. G. poinformował, iż działalność gospodarcza związana z auto-naprawą i pomocą drogową prowadzona przez jego syna M. G. została wyrejestrowana w marcu 2018 r.", prowadzi do wniosku, że występuje sprzeczność w ustaleniach organu (WINB). Z jednej strony organ odwoławczy podaje, że nie ma miejsca samowolna zmiana sposobu użytkowania, z drugiej, że mogła mieć miejsce zmiana sposobu użytkowania piwnic na cele warsztatowe, niemniej brak jest podstaw do orzekania na podstawie dokumentacji z 2008 bądź 2010 roku. W końcu wysuwa wnioski o wyrejestrowaniu działalności gospodarczej w marcu 2018 r. W konkluzji [...] WINB dochodzi do wniosku, że nie doszło do samowolnej zmiany sposobu użytkowania i dlatego postępowanie należało umorzyć. Nie można podzielić stanowiska organu odwoławczego, że skoro działalność gospodarcza syna uczestnika postępowania T. G. – M. G. w toku prowadzonego od kilku lat postępowania administracyjnego - w 2018 r. została wyrejestrowana, to zwalnia organ nadzoru budowlanego od oceny legalności zmiany sposobu użytkowania . Takie założenie organu nadzoru budowlanego przedstawione przez organ II instancji doprowadziło do błędnych wniosków. Przede wszystkim z ustaleń organu II instancji, co powinien ustalić organ I instancji nie wynika czy obiekt pełnił pierwotnie funkcje piwnicy, garażu, ewentualnie w jakim okresie był użytkowany jako warsztat samochodowy (od kiedy) do czasu jego wyrejestrowania. Wyjaśnienia wymagało jaki był przewidziany i dopuszczalny sposób użytkowania piwnic. Należało dokonać zestawienia pierwotnego przeznaczenia obiektu, ewentualnej zmiany sposobu użytkowania z jego obecnym sposobem wykorzystywania, a następnie w sytuacji stwierdzenia rozbieżności w tym zakresie dokonać subsumcji, czyli odniesienia ustalonego stanu faktycznego sprawy do hipotezy normy prawnej zawartej w art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, stanowi, że przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń. Przepis ten nie wymienia enumeratywnie wszystkich przypadków, które ustawodawca traktuje, jako zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Używa bowiem określenia "w szczególności", co oznacza, że wymienione w tym przepisie rodzaje "przeróbek" lub zmieniające określone warunki i rodzaje działalności zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem mieścić się będzie w tej normie także i inne niż wymienione w niej działanie, które wpływa na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego. W każdym przypadku należy jednak dokonać szczegółowej oceny, czy nowy sposób użytkowania obiektu jest zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz, czy utrzymywany będzie w należytym stanie technicznym i estetycznym i nie dojdzie do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej w rozumieniu art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego (por. wyrok NSA z dnia 26 stycznia 2012 r., II OSK 2144/10, LEX nr 1138087). W ocenie Sądu w okolicznościach rozpoznawanej sprawy organ I instancji nie sprostał powyższym wymaganiom w zakresie jednoznacznego ustalenia aktualnego sposobu użytkowania obiektu w zestawieniu z jego pierwotnym przeznaczeniem wynikającym z pozwolenia na budowę. Organy nadzoru budowlanego nie uwzględniły w ocenie faktycznej i prawnej, że T. G. decyzją Nr [...] z [...] grudnia 2010 r. udzielono pozwolenia na użytkowanie lokalu jako warsztatu elektromechaniki pojazdowej w części piwnic budynku mieszkalnego. Także pominęły, że WINB decyzją Nr [...] z [...] marca 2013 r. stwierdził nieważność decyzji PINB Nr [...]. Brak ustalenia stanu faktycznego i wszechstronnej oceny wszystkich dowodów doprowadził organ I instancji do podjęcia przedwczesnej decyzji o stwierdzeniu braku przesłanek do prowadzenia postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego – piwnic i podjęcia decyzji o umorzeniu postepowania. W tym miejscu należy odwołać się do wyroku NSA z 7 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 628/10, gdzie wskazano, że decyzja w sprawie, w której przedmiotem jest samowolna zmiana sposobu użytkowania obiektu w celu prowadzenia w nim działalności gospodarczej, która doprowadziłaby do "faktycznego zalegalizowania" takiego stanu rzeczy, bez przeprowadzenia wymaganego przepisami Prawa budowlanego – postępowania jest nie do zaakceptowania w praworządnym państwie, choćby ze względu na dobro mieszkańców okolicznych budynków. Z taką sytuacja mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdzie organ I instancji bez przeprowadzenia w tym zakresie wyczerpującego postepowania i wyjaśnienia (ustalenia) stanu faktycznego sprawy wydał decyzje na podstawie art. 105 § 1 kpa. Stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 7 kpa w toku postępowania organy administracji stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Przepis ten nakazuje organom administracji podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia rzeczywistego stanu faktycznego sprawy. Oznacza to, iż organy administracji państwowej mają obowiązek dążenia do prawdy obiektywnej. Organ administracji, w myśl art. 8 kpa jest zobowiązany do podejmowania wszelkich kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i powinien prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do państwa. Obowiązek ten jest realizowany, zgodnie z art. 77 § 1 kpa, dzięki nakazowi zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia przez organ administracji całego materiału dowodowego. Wyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego polega na takim ustosunkowaniu się do każdego ze zgromadzonych w sprawie dowodów, z uwzględnieniem wzajemnych powiązań między nimi, aby uzyskać jednoznaczność ustaleń faktycznych i prawnych. Dopiero, bowiem jednoznaczne ustalenie stanu faktycznego sprawy stwarza podstawy do wyrażenia stanowiska, które nie przekraczałoby granic zasady swobodnej oceny dowodów, wynikającej z art. 80 kpa. W tej sytuacji skarga okazała się uzasadniona. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi(Dz.U. 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) orzekł o uchyleniu zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. O zwrocie kosztów postępowania obejmujących wpis sądowy od skargi orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji wyroku).