VIII SA/Wa 617/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku D. R. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanowił: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z 1 września 2015 r. D. R. (dalej: "skarżąca") wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania powołanej wyżej decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z [...] czerwca 2015 r., z powodu wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu podała, że jest po rozwodzie. Nie ma środków na swoje utrzymanie. Prowadzi działalność w branży gastronomicznej i hotelarskiej (dzierżawi zajazd) na niewielką skalę, która nie przynosi dochodów. Obowiązek natychmiastowej, jednorazowej zapłaty kary pieniężnej, o której mowa w decyzji ([...] zł plus odsetki i koszty upomnienia) spowoduje konieczność zlikwidowania tej działalności, w konsekwencji pozbawienia skarżącej środków do życia. Skarżąca w tym względzie powołała się na pogląd prawny wyrażony w wyroku NSA z 21 sierpnia 1981 r., sygn.. akt II SA 108/81. Uznała, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne także z powodu wad prawnych tej decyzji, w tym brakiem podstaw do obciążenia jej przedmiotową karą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez stronę skarżącą wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, że na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela przedstawiony wyżej pogląd i stwierdza, że w rozpatrywanej sprawie skarżąca nie wykazała, że udzielenie ochrony tymczasowej, o której mowa w powołanych wyżej przepisach w jej przypadku jest obiektywnie zasadne. Złożony wniosek nie został poparty żadnymi dowodami, w tym skarżąca nie wykazała swojej aktualnej kondycji finansowej i majątkowej. O spełnieniu przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności można natomiast mówić dopiero wówczas, gdy zostanie wykazane, że wykonanie tego aktu lub czynności spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Tymczasem we wniosku brak jest jakichkolwiek danych, które umożliwiłyby Sądowi ocenę aktualnej sytuacji strony skarżącej. Skarżąca nie wykazała zatem zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dlatego Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Na marginesie dodać należy, że skarżąca swojej aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej nie wykazała również na etapie złożonego wniosku w przedmiocie prawa pomocy. Nie odpowiedziała bowiem na wystosowane w tym względzie wezwanie Sądu. Natomiast 22 grudnia 2015 r. skarżąca uiściła wpis od skargi ([...] zł). Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.