VIII SA/Wa 617/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 22 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku K. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. J. na decyzję Dyrektora Publicznego Przedszkola w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia dziecka do przedszkola postanawia 1.zwolnić od wpisu od skargi, 2.odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Wnioskiem z dnia 30 sierpnia 2017 r. K. J. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Publicznego Przedszkola w [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia dziecka do przedszkola. W uzasadnieniu podała, że jej pięcioosobowa rodzina utrzymuje się z zasiłków i świadczeń Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej oraz zasiłku męża jako osoby bezrobotnej, łącznie [...] zł. W części wniosku obejmującej posiadany majątek wymieniła dom o wartości [...] zł i samochód osobowy [...] o wartości [...]zł. Skarżąca wskazała na stałe wydatki z tytułu raty kredytu hipotecznego – [...]zł, opłaty za energię – [...]zł, wodę – [...]zł, odpady komunalne – [...]zł, ubezpieczenie domu i samochodu rocznie odpowiednio [...]zł i [...]zł rocznie, telefon – [...]zł, polisa męża – [...]zł opał - [...]zł rocznie. Oceniając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy zbadać sytuację majątkową wnioskodawcy, a w szczególności skonfrontować jego dochody z udokumentowanymi wydatkami. Jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona stosownie do art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718. ze zm., dalej jako p.p.s.a.), jest zobowiązana złożyć na wezwanie w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Pismem z dnia 7 września 2017 r. zobowiązano skarżącą do złożenia dodatkowych informacji dotyczących sytuacji materialnej. W odpowiedzi wyjaśniła, że jej mąż jest osobą bezrobotną od lutego 2017 r., ale sytuacja rodzinna i osobista spowodowała, że nie mógł podjąć przez dłuższy czas zatrudnienia. Załączyła wyciągi z rachunku bankowego za ostatnie sześć miesięcy oraz kserokopie faktur za wodę i energię. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania nie mają osoby, których dochody nawet jeśli stałe, wyczerpują wydatki związane z najistotniejszymi potrzebami życiowymi. Sytuacja taka w ocenie referendarza zachodzi w sprawie niniejszej. Dochód miesięczny 5 – osobowej rodziny skarżącej, w której jest czworo małoletnich dzieci, jakkolwiek jest stały i na poziomie ok. [...]zł to składa się głównie z zasiłków i świadczeń pomocy społecznej oraz zasiłku dla bezrobotnych. Wydatki związane z kosztami utrzymania koniecznego, w tym zobowiązanie z tytułu zaciągniętego kredytu hipotecznego pochłaniają uzyskiwany dochód, z którego wygospodarowanie środków na poczet wpisu od skargi mogłoby prowadzić do powstania uszczerbku w utrzymaniu koniecznym rodziny skarżącej. W tym zatem zakresie wniosek należało uznać za zasadny. Jednocześnie referendarz sądowy za przedwczesne uznał zwalnianie skarżącej z innych jeszcze opłat sądowych, które ewentualnie mogą pojawić się na dalszych etapach postępowania, przy założeniu niekorzystnego dla niej wyniku sprawy - np. opłata kancelaryjna za doręczenie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem w wysokości 100 zł oraz wpis od ewentualnej skargi kasacyjnej stanowiący połowę wpisu od skargi. Trudno bowiem przesądzać, że sytuacja materialna skarżącej nie ulegnie poprawie. W związku z powyższym w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.