VIII SA/Wa 626/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot, Sędzia WSA Justyna Mazur, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2017 r. w Radomiu sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę. Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] (dalej jako "organ I instancji" lub "Dyrektor OT ARR") decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. działając na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz. U. z 2011 r. Nr 145, poz. 863 ze zm.) w związku z art. 39 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1 ze zm.), § 1 i § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 września 2013 r. w sprawie warunków wstępnego uznawania grup producentów owoców i warzyw, uznawania organizacji producentów owoców i warzyw oraz warunków i wymagań, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2015 r., poz. 1530 j.t.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23, dalej jako "Kpa"), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 14 grudnia 2015 r., złożonego przez wstępnie uznaną grupę producentów owoców i warzyw [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej jako "Grupa", "Strona" lub "Spółka") odmówił zatwierdzenia zmiany do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw za organizację producentów owoców i warzyw. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że Grupa realizująca plan dochodzenia do uznania w okresie od dnia 14 października 2011 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. złożyła do organu I instancji w dniu 14 grudnia 2015 r. wniosek o zatwierdzenie zmian do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw za organizację producentów owoców i warzyw z pozytywną opinią Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...]. Proponowana przez Spółkę zmiana w planie dochodzenia do uznania dotyczyła przyjęcia do grupy dziewięciu nowych członków oraz zwiększeniu o 69,52 ha powierzchni upraw zaplanowanych na V rok realizacji planu dochodzenia do uznania, w stosunku do pierwotnie zatwierdzonej. Dyrektor OT ARR wskazał, że zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 września 2013 r. w sprawie warunków wstępnego uznawania grup producentów owoców i warzyw, uznawania organizacji producentów owoców i warzyw oraz warunków i wymagań, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania, w przypadku przystąpienia producenta, spełniającego warunki, o których mowa w § 1 pkt 1, do wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw w trakcie realizacji planu dochodzenia do uznania, grupa producentów dokonuje stosownej zmiany planu dochodzenia do uznania, w szczególności poprzez wskazanie informacji dotyczących tego producenta, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, oraz informacji o powierzchni upraw poszczególnych gatunków owoców i warzyw, wielkości zbiorów, ilości i wartości sprzedanych owoców i warzyw oraz kierunków ich dystrybucji za rok poprzedzający rok przystąpienia tego producenta do wstępnie uznanej grupy producentów. Zdaniem organu I instancji zmiana liczby członków grupy producentów jest zmianą, co do której należy złożyć wniosek o wydanie decyzji w sprawie zmian do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania, co też Grupa uczyniła. Jednakże stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy o organizacji rynku owoców i warzyw oraz rynku chmielu wniosek o wydanie decyzji w sprawie zmian do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania składa się w terminie do: 1) końca okresu rozliczeniowego, którego dotyczy zmiana w planie dochodzenia do uznania - w przypadku zmian w harmonogramie realizacji planu dochodzenia do uznania lub zmian harmonogramu etapu inwestycji realizowanych z podziałem na etapy; 2) 3 miesięcy przed końcem okresu rozliczeniowego, którego dotyczy zmiana w planie dochodzenia do uznania - w przypadku zmian wprowadzonych do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania innych, niż określone w pkt 1. Za zmianę w harmonogramie realizacji planu dochodzenia do uznania rozumie się zmianę terminu/okresu realizacji danej inwestycji. Natomiast za inne zmiany wprowadzone przez grupę producentów do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania należy uznać wszystkie inne zmiany, które nie mają wpływu na termin realizacji planu dochodzenia do uznania (np.: zwiększenie/zmniejszenie wartości inwestycji, rezygnacja z inwestycji, wymiana składu członkowskiego lub dołączenie do składu grupy nowego członka - zmiana liczby członków grupy, zmiana zakresu inwestycji, itp.). Z uwagi na fakt, że zmiana liczby członków grupy nie stanowi zmiany w harmonogramie realizacji planu dochodzenia do uznania, powinna zostać zgłoszona przez Grupę w terminie do 3 miesięcy przed końcem okresu rozliczeniowego, tj. do dnia 30 września 2015 r. Spółka, składając wniosek o zatwierdzenie zmian do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania w dniu 14 grudnia 2015 r., nie dochowała więc ustawowego terminu na złożenie tego wniosku. Tym samym należy odmówić zatwierdzenia zmiany do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania w zakresie zmiany liczby członków. Pismem z dnia 5 kwietnia 2016 r. Spółka reprezentowana przez pełnomocnika - adwokata złożyła odwołanie od ww. decyzji organu I instancji. Pełnomocnik Strony zaskarżył w całości decyzję Dyrektora OT ARR i zarzucił organowi I instancji: 1) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynku owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz. U. z 2016 r. poz. 58 dalej jako "ustawa o organizacji rynków owoców i warzyw"), poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że do zmiany zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania polegającej na dostosowaniu planu do przyjęcia do grupy nowych członków (producentów) stosuje się trzymiesięczny termin do złożenia wniosku o wydanie decyzji w zakresie ww. zmiany i w konsekwencji przyjęcie, że wstępnie uznana grupa uchybiła temu terminowi, w sytuacji gdy: a) art. 5 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy nie ma w niniejszej sprawie zastosowania albowiem do zmian w planie dochodzenia do uznania polegających na przyjęciu nowych członków (producentów) ma zastosowanie § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 września 2013 r. w sprawie warunków wstępnego uznawania grup producentów owoców i warzyw, uznawania organizacji producentów owoców i warzyw oraz warunków i wymagań, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania (Dz.U. z 2016 r. poz. 58) stanowiący lex specialis w stosunku do art. 5 ust. 1 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw, a wniosek o wydanie decyzji w zakresie takiej zmiany nie jest ograniczony żadnym terminem, b) wnioskowana przez Stronę zmiana nie dotyczy jakiegokolwiek okresu rozliczeniowego planu ponieważ jest zmianą o charakterze informacyjnym; 2) naruszenie prawa materialnego, tj. § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 września 2013 r. w sprawie warunków wstępnego uznawania grup producentów owoców i warzyw, uznawania organizacji producentów owoców i warzyw oraz warunków i wymagań, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania (Dz.U. z 2015 r. poz. 1530) poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji, gdy z jego treści jasno wynika, że producent może przystąpić do wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw (o ile spełni właściwe warunki) w trakcie realizacji planu dochodzenia do uznania, a więc na każdym jego etapie, a Strona w takim przypadku jest zobligowana do dokonania stosownej zmiany planu dochodzenia do uznania. W oparciu o powyższe zarzuty pełnomocnik Spółki wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji i zmianę planu dochodzenia do uznania zgodnie z wnioskiem. Prezes Agencji Rynku Rolnego (dalej jako "organ odwoławczy" lub "Prezes ARR") decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 401 ze zm.) w związku z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw, art. 39 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. Urz. L 157 z 15,6.2011, s. 1 ze zm.), art. 5 ust. 1 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw w związku z § 2 ust. 3 i § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 września 2013 r. w sprawie warunków wstępnego uznawania grupy producentów owoców i warzyw, uznawania organizacji producentów owoców i warzyw oraz warunków i wymagań, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2015 r., poz. 1530), po rozpatrzeniu ww. odwołania utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Prezes ARR w pierwszej kolejności przedstawił stan faktyczny sprawy. Następnie powołał przepisy prawa które mają zastosowanie w niniejszej sprawie. Podniósł, że organy administracji są zobligowane do stosowania zasady praworządności, tj. do działania na podstawie i w granicach prawa powszechnie obowiązującego, o ile zostało ono należycie ustanowione i obowiązuje w dniu wydania decyzji. Powyższe oznacza, że organ nie jest upoważniony do samodzielnego kwestionowania obowiązywania przepisów prawnych powszechnie obowiązujących i tym samym do odmowy ich zastosowania w decyzji administracyjnej na tej podstawie, że przepis rozporządzenia upoważniający do wydania decyzji został skonstruowany niewłaściwie czy to poprzez uregulowanie w sposób niewystarczający sytuacji objętych jego dyspozycją czy też ponad swoje kompetencje. Zdaniem organu odwoławczego, nie można uznać za uzasadniony zarzut zawarty w odwołaniu dotyczący naruszenia prawa materialnego w postaci błędnej wykładni art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o organizacji rynku owoców i warzyw. Za nieuzasadniony należy uznać wniosek, że członek może przystąpić do wstępnie uznanej grupy producentów nawet w ostatnim dniu realizacji planu dochodzenia do uznania, a właściwy organ ma obowiązek zatwierdzenia dostosowania planu w związku z przyjęciem nowego członka. Wniosek taki jest oczywiście sprzeczny z art. 41 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. Urz. L 157 z 15.6.2011, s. 1 ze zm.), które stanowią: "1. Działalność główna grupy producentów związana jest z koncentracją podaży i wprowadzaniem do obrotu produktów swoich członków, w odniesieniu do których została wstępnie uznana. 2. Grupa producentów może sprzedawać produkty pochodzące od producentów niebędących członkami grupy producentów, jeżeli została uznana w odniesieniu do tych produktów i pod warunkiem, że wartość ekonomiczna tej działalności jest niższa od wartości produkcji sprzedanej wytworzonej przez własnych członków grupy producentów oraz członków innych grup producentów.". Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ II instancji wskazał, że jeżeli można byłoby nabyć członkostwo we wstępnie uznanej grupie producentów w ostatnim dniu realizacji planu dochodzenia, to oczywiście niemożliwe byłoby osiągnięcie podstawowego celu grupy, czyli współdziałania i koncentracji sprzedaży. Natomiast działaniem zgodnym z art. 41 ust. 2 ww. rozporządzenia byłaby współpraca z podmiotem kandydującym do uczestnictwa we wstępnie uznanej grupie producentów. Jak wynika z samej istoty planu dochodzenia do uznania, uregulowanej w art. 37 ww. rozporządzenia, prawodawcy chodzi o planowe działania inwestycyjne, które pozwolą ogółowi członków osiągnąć poziom gospodarczy pozwalający na lepsze konkurowanie na rynku. Przystąpienie w ostatnim dniu realizacji planu dochodzenia do uznania uniemożliwia uczestnictwo w realizacji planu dochodzenia do uznania i stoi w oczywistej sprzeczności z ww. przepisem. Jeżeli można byłoby nabyć członkostwo we wstępnie uznanej grupie producentów w ostatnim dniu realizacji planu dochodzenia, to oczywiście niemożliwe byłoby przeprowadzenie przez właściwy organ jakiejkolwiek weryfikacji spełniania kryteriów wstępnego uznania, jak również planu dochodzenia do uznania, co stałoby w oczywistej sprzeczności z art. 36 i art. 38 ww. rozporządzenia. Jeżeli można byłoby nabyć członkostwo we wstępnie uznanej grupie producentów w ostatnim dniu realizacji - planu dochodzenia, to zachodziłoby ryzyko działania sprzecznego z art. 145 w związku z art. 38 ww. rozporządzenia przez sztuczne tworzenie niższego poziomu wyjściowego na potrzeby programu operacyjnego niż wynikałoby to z prawidłowo zrealizowanego planu dochodzenia do uznania. W związku z powyższym należy uznać interpretację Spółki za sprzeczną z obowiązującymi przepisami prawa. Za niezasadny należy również uznać zarzut naruszenia § 2 ust. 3 rozporządzenia dnia 19 września 2013 r., poprzez niezastosowanie go w przedmiotowej sprawie, mimo, że jako lex specialis do art. 5 ust. 1 ww. ustawy powinien być zastosowany z racji treści regulującej zmianę planu dochodzenia do uznania w przypadku przystąpienia nowego producenta do wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw, a tym samym zaniechanie uznania, iż zmiana dokonana przez zgłaszającego nie była ograniczona żadnym terminem. W ocenie Prezesa ARR, organ I instancji prawidłowo zastosował, przy rozpatrywaniu wniosku z dnia 14 grudnia 2015 r. wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw przepis art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy. Organ I instancji zastosował także prawidłowo - wbrew twierdzeniom Spółki - przepis § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 19 września 2013 r. Stosując ww. przepisy organ I instancji prawidłowo odtworzył i zastosował normy prawne z nich wynikające. W przypadku pierwszego przepisu organ zastosował określony w nim tryb i termin dla dokonywania zmian planu dochodzenia do uznania, prawidłowo ustalając, że do zatwierdzania zmiany objętej wnioskiem zastosowanie ma tryb postępowania kończący się wydaniem decyzji przez Dyrektora OT ARR oraz że z racji na charakter zmiany wniosek o wydanie decyzji powinien być złożony w terminie 3 miesięcy przed końcem okresu rozliczeniowego, którego dotyczy zmiana. Organ I instancji prawidłowo przyjął, że z uwagi na brak wskazania w rozporządzeniu z dnia 19 września 2013 r. trybu i terminu na dokonanie zmiany objętej wnioskiem z dnia 14 grudnia 2015 r. zastosowanie ma wskazany powyżej przepis ustawy regulujący terminy składania wniosków w przedmiocie zatwierdzenia zmian do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw za organizację producentów owoców i warzyw. Art. 5 ust. 1 ustawy wprowadza dwa rodzaje terminów dla złożenia wniosku o wydanie decyzji w sprawie zatwierdzenia zmian do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania różnicując je w zależności od rodzaju zmian: do końca okresu rozliczeniowego, którego dotyczy zmiana w planie dochodzenia do uznania - w przypadku zmian w harmonogramie realizacji planu dochodzenia do uznania lub zmian harmonogramu etapu inwestycji realizowanych z podziałem na etapy i do 3 miesięcy przed końcem okresu rozliczeniowego, którego dotyczy zmiana w przypadku innych zmian wprowadzonych do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania. Uzasadniając decyzję organ I instancji wytłumaczył czym jest zmiana w harmonogramie realizacji planu dochodzenia do uznania wskazując, że należy przez nią rozumieć zmianę terminu lub okresu realizacji danej inwestycji oraz czym są inne zmiany wprowadzone przez grupę producentów wskazując, że należy przez nie rozumieć wszystkie zmiany, które nie mają wpływu na termin realizacji planu dochodzenia do uznania, tj. zwiększenie lub zmniejszenie wartości inwestycji, wymianę składu członkowskiego, dołączenie do składu grupy nowego członka. Następnie organ I instancji sklasyfikował zmianę wprowadzoną przez wstępnie uznaną grupę za inną zmianę i prawidłowo określił termin na złożenie wniosku, jako 3 - miesięczny. Organ odwoławczy nie podzielił zaprezentowanego w odwołaniu stanowiska, z którego wynika że przepis § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 19 września 2013 r. jest przepisem szczególnym (lex specialis) w stosunku do art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o organizacji rynku owoców i warzyw (lex generali) w zakresie dostosowywania planu do stanu faktycznego, polegającego na ujęciu informacji w zakresie nowo przyjętych członków i tym samym zgodnie z zasadą lex specialis derogat legi generali wyłącza stosowanie ww. przepisu powoływanej ustawy w ten sposób, że złożenie wniosku o wydanie decyzji w sprawie zmian do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania nie jest ograniczone żadnym terminem. Zdaniem organu odwoławczego, rozpatrując odwołanie nie można pominąć rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 grudnia 2015 r. w sprawie zmian do zatwierdzonych planów dochodzenia do uznania wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw za organizację producentów owoców i warzyw, które nie wymagają wydania decyzji w sprawie zmian do zatwierdzonych planów (Dz. U. z 2015 r., poz. 2151). W § 2 ww. rozporządzenia określono bowiem rodzaje zmian, takie jak: zmiana nazwy, adresu grupy producentów owoców i warzyw lub nazwiska członka tej grupy, zmiana składu członka grupy będącego osobą prawną oraz zmiana struktury lub źródeł finansowania planu, które z racji braku bezpośredniego wpływu na realizację celów planu nie wymagają zatwierdzenia ich przez Dyrektora OT ARR w drodze decyzji. Zacytowany wyżej przepis rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że tego rodzaju zmiany mogą być wprowadzane przez wstępnie uznaną grupę producentów owoców i warzyw bez konieczności stosowania art. 2 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy o organizacji rynku owoców i warzyw. Powyższą wykładnię potwierdza uzasadnienie do projektu rozporządzenia z dnia 10 grudnia 2015 r., w którym stwierdzono, że przepis art. 39 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. nakłada na państwa członkowskie obowiązek określenia warunków, na jakich można wprowadzać zmiany do planów dochodzenia do uznania w trakcie okresu rocznego lub półrocznego, bez uprzedniego ich zatwierdzania przez właściwy organ państwa członkowskiego. Zasadą jest, że zmiany wprowadzone przez grupę producentów do planu dochodzenia do uznania powinny być zatwierdzone decyzją administracyjną Zgodnie zaś z art. 5 ust. 1 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw, w którym krajowy prawodawca zastosował ww. przepisy unijne, określając terminy składania wniosków, wniosek o wydanie decyzji w sprawie zmian do zatwierdzonego planu dochodzenia składa się w terminie do: końca okresu rozliczeniowego, którego dotyczy zmiana w planie dochodzenia do uznania - w przypadku zmian w harmonogramie realizacji planu dochodzenia do uznania lub zmian harmonogramu etapu inwestycji realizowanych z podziałem na etapy, 3 miesięcy przed końcem okresu rozliczeniowego, którego dotyczy zmiana w planie dochodzenia do uznania - w przypadku zmian wprowadzanych do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania innych niż określone w pkt 1. Natomiast w art. 2 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o organizacji rynku owoców i warzyw zadania i kompetencje właściwego organu państwa członkowskiego, w zakresie m.in. kwestii wydawania decyzji w sprawie zmian do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw za organizację producentów owoców i warzyw, z wyłączeniem zmian określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ust. 2 pkt 19 przyznano Dyrektorowi OT ARR. Ponadto zakres stosowania ww. przepisów prawa unijnego został doprecyzowany w § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 grudnia 2015 r. w sprawie zmian do zatwierdzonych planów dochodzenia do uznania wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw za organizację producentów owoców i warzyw, które nie wymagają wydania decyzji w sprawie zmian do zatwierdzonych planów (Dz. U. z 2015 r., poz. 2151), stanowiącym, że zmiany do zatwierdzonych planów dochodzenia do uznania wprowadzane w trakcie okresu rocznego lub półrocznego nie wymagają wydania przez Dyrektora OT ARR właściwego ze względu na siedzibę wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw decyzji w sprawie zmian do zatwierdzonych planów dochodzenia do uznania, jeżeli zmiany dotyczą: 1) nazwy wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw; 2) adresu lub siedziby wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw na obszarze tego samego województwa; 3) imienia, nazwiska lub nazwy członka wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw; 4) składu członkowskiego członka wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw będącego osobą prawną; 5) struktury lub źródeł finansowania inwestycji lub działań zatwierdzonych w planie dochodzenia do uznania. Następnie organ odwoławczy wskazał, że ustalając stan prawny należy uwzględnić również treść § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 września 2013 r. w sprawie warunków wstępnego uznawania grupy producentów owoców i warzyw, uznawania organizacji producentów owoców i warzyw oraz warunków i wymagań, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2015 r., poz. 1530; zwanego także "rozporządzeniem z dnia 19 września 2013 r."), który stanowi, że w przypadku przystąpienia producenta spełniającego warunki, o których mowa w § 1 pkt 1, do wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw w trakcie realizacji planu dochodzenia do uznania, grupa producentów dokonuje stosownej zmiany planu dochodzenia do uznania, w szczególności poprzez wskazanie informacji dotyczących tego producenta, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, oraz informacji o powierzchni upraw poszczególnych gatunków owoców i warzyw, wielkości zbiorów, ilości i wartości sprzedanych owoców i warzyw oraz kierunków ich dystrybucji za rok poprzedzający rok przystąpienia tego producenta do wstępnie uznanej grupy producentów. Jednakże pewne drobne zmiany, wymienione w § 2 projektu rozporządzenia, nieskutkujące zmianą wydatków, ani niewpływające na realizację celów planu mogą być wprowadzane w trakcie realizacji planu bez ich zatwierdzania decyzją administracyjną, co jest dla grupy uproszczeniem ich działalności administracyjnej, pod warunkiem poinformowania o ich wprowadzeniu właściwego organu. Inne zmiany wymagają nadal postępowania według zasad ustalonych w ustawie. Zdaniem organu odwoławczego należy podkreślić, że katalog zmian określonych w § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 grudnia 2015 r. w sprawie zmian do zatwierdzonych planów dochodzenia do uznania wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw za organizację producentów owoców i warzyw, które nie wymagają wydania decyzji w sprawie zmian do zatwierdzonych planów (Dz. U. z 2015, poz. 2151) nie zawiera zmiany w składzie członkowskim grupy producentów. Zatem w świetle powyższego przepisu należy przyjąć, że intencją prawodawcy było, by każda zmiana w składzie członkowskim powodowała konieczność dokonania zmiany w tym zakresie w planie dochodzenia do uznania, poprzez złożenie wniosku w terminie 3 miesięcy przed końcem okresu rozliczeniowego, którego dotyczy, niezależnie od tego czy była przewidziana w planie oraz niezależnie od tego czy wpływa na zakres działań i inwestycji niezbędnych do uznania. W świetle powyższego organ odwoławczy nie podzielił podniesionej w odwołaniu argumentacji, że wprowadzone zmiany w planie dochodzenia do uznania wynikające z przyjęcia nowych członków i polegające na dostosowaniu minimalnej treści planu do nowo przyjętych członków, mają jedynie charakter informacyjny, nie są w zasadzie zmianą a dostosowaniem treści planu o charakterze informacyjnym i tym samym nie wymagają stosowania zasad ogólnych określonych w ustawie o organizacji rynku owoców i warzyw. Mając powyższe na uwadze za niezasadny uznał zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 2 ustawy o organizacji rynku owoców i warzyw i § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 19 września 2013 r. Organ odwoławczy nie podzielił również tezy o braku możliwości jednoczesnego stosowania § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 19 września 2013 r. oraz art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o organizacji rynku owoców i warzyw, jako zabiegu nielogicznego z punktu widzenia zasad wykładni prawa. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 4 lit. b rozporządzenia z dnia 19 września 2013 r. grupa producentów przyjmuje w swoim statucie lub umowie zasady przyjmowania i występowania członków oraz minimalny okres członkostwa. Zatem zmiana składu członkostwa w trakcie realizacji planu powinna być dokonana w zgodzie z zapisami umowy czy też statutu. Przyjęte przez grupę zasady dotyczące zmiany składu członkowskiego powinny umożliwiać grupie dokonanie zmiany planu dochodzenia do uznania zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o organizacji rynku owoców i warzyw albo przeprowadzenie zmiany składu członkowskiego po uznaniu grupy za organizację. Tak więc, to na grupie producentów ciąży obowiązek wprowadzenia zapisów w aktach regulujących jej organizację - statutach, umowach, w taki sposób by z jednej strony były one zgodne z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa a z drugiej strony umożliwiały grupie faktyczne dokonanie zmiany do planu dochodzenia do uznania z zachowaniem trybu i terminów przewidzianych w art. 5 ust. 1 ustawy o organizacji rynku owoców i warzyw. Reasumując, organ odwoławczy uznał, że organ I instancji poprawnie ustalił okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, prawidłowo zastosował obowiązujące na dzień wydawania rozstrzygnięcia przepisy prawne i tym samym zasadnie odmówił zatwierdzenia zmian do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania w zakresie liczby członków wobec niedochowania przez grupę producentów ustawowego terminu na złożenie wniosku. W świetle obowiązujących przepisów argumenty wskazane w odwołaniu nie stanowią podstawy do uchylenia decyzji Dyrektora OT ARR. Organ odwoławczy wziął także pod uwagę upływ terminu określonego w art. 39 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. Urz. L 157 z 15.6.2011, s. 1 ze zm.), który stanowi, że "Właściwy organ państwa członkowskiego podejmuje decyzję w sprawie zmian do planów w terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania wniosku o wprowadzenie zmian, po rozpatrzeniu dostarczonych dowodów. Jeżeli w ustalonym terminie nie zostanie podjęta decyzja odnośnie do wniosku o wprowadzenie zmian, wniosek uważa się za odrzucony. Państwa członkowskie mogą ustanowić krótszy termin.". W ocenie organu należało rozważyć skutki prawne uchybienia temu terminowi. Z uwagi na sankcję nie ulega wątpliwości, że przedmiotowy termin ma charakter materialnoprawny, a nie proceduralny. Wykładnia wyżej zacytowanego przepisu, z której wynikałby zakaz wydania merytorycznego rozstrzygnięcia byłaby nie do pogodzenia z zasadą merytorycznego rozpatrywania spraw (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 1995 r. (sygn. akt III ARN 50/95). Ponadto organ nie znajduje podstaw do alternatywnego sposobu zakończenia sprawy, tj. umorzenia postępowania, gdyż sprawa należy do kompetencji organu wykonującego zadania z zakresu administracji publicznej i przez to ma charakter administracyjny. Z drugiej jednak strony, nie wydaje się możliwe wbrew wyraźnej treści wyżej zacytowanego przepisu wydanie decyzji uwzględniającej wniosek o zatwierdzenie zmiany planu dochodzenia do uznania. Przepis został zredagowany w sposób jednoznaczny i nie wymaga wykładni innej niż językowa. Przepis przewiduje jednoznacznie, że wskutek upływu terminu, wniosek - z mocy samego prawa - uważa się za odrzucony. Zdaniem organu odwoławczego nie można dokonać innej wykładni wyżej zacytowanego przepisu w oparciu o reguły celowościowe. Z motywu (39) ww. rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. Urz. L 157 z 15.6.2011, s. 1 ze zm.) wynika, że długość terminów przewidzianych na załatwienie wniosku o zatwierdzenie zmiany (w tym między innymi przedmiotowy termin, gdyż plan dochodzenia do uznania jest odpowiednikiem programu operacyjnego) została przemyślana i ma służyć zarówno stronie, aby złożyć i ewentualnie uzupełnić wniosek, jak i organowi, aby miał odpowiednio dużo czasu na weryfikację wniosku i jego ocenę. W tym zakresie art. 39 ust. 3 jest spójny z art. 38, w którym bardzo ogólnie zarysowano procedurę zatwierdzania wstępnego planu dochodzenia do uznania za organizację producentów. Z art. 38 wynika jasno, że organ ma do przeprowadzenia cały szereg czynności weryfikacyjnych. Z drugiej strony, polski prawodawca zadbał, aby strona nie była w takiej sytuacji zdana na łaskę urzędnika i przewidział cały szereg środków, jakie może podejmować w celu zagwarantowania sprawnego przebiegu postępowania. W szczególności stronie przysługuje: prawo i obowiązek aktywnego udziału w postępowaniu, w tym przedkładania dowodów (art. 7 i art. 10 Kpa), prawo do przeglądania akt (art. 73 Kpa), zażalenie w trybie art. 37 Kpa, skarga w trybie art. 227 Kpa. Zastrzeżenie procedury, w tym terminu i kontroli, jest potrzebne tylko wtedy, jeżeli plan i jego zatwierdzenie jest traktowane jako rzeczywisty plan. Natomiast jeżeli czynności organu miałyby służyć wyłącznie stworzeniu dokumentów lub przystawieniu pieczątki, którymi wstępnie uznana grupa producentów lub organizacją producentów będzie legitymowała się wobec organów Unii Europejskiej, to cała procedura, a nawet zasada dzielonego zarządzania przewidziana w art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/20b5 i (WE) nr 485/2008 (Dz. U.UE L z dnia 20 grudnia 2013 r.) nie miałaby sensu. Organy UE stosując zasadę dzielonego zarządzania traktują państwo członkowskie jak odpowiedzialnego partnera, któremu nie są obce zasady legalizmu i odpowiedzialności za powierzone środki finansowe. Ponadto prawodawca przewidział możliwość wyłącznie skrócenia przedmiotowego terminu. Skoro prawodawca nie przewidział możliwości wydłużenia terminu wskutek działań legislacyjnych, to tym bardziej należy uznać za niemożliwe przedłużanie przedmiotowego terminu wskutek działań egzekutywy, gdyż godziłoby to w ustrojową zasadę podziału władzy. W przypadku jakichkolwiek płatności dokonanych z naruszeniem przepisów unijnych, w tym terminów prawa materialnego, państwo członkowskie traci w określonym zakresie finansowanie unijne (art. 52 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. U. UE L z dnia 20 grudnia 2013 r.)). Pokrywanie zaś przez wszystkich obywateli w formie podatków, kwoty, o którą wzbogacili się tylko niektórzy (członkowie wstępnie uznanej grupy producentów) byłoby niezgodne z konstytucyjnymi zasadami: równości i sprawiedliwości. Podsumowując organ doszedł do przekonania, że art. 39 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. Urz. L 157 z 15.6.2011, s. 1 ze zm.) należy interpretować w ten sposób, że upływ terminu nie stoi na przeszkodzie wydaniu rozstrzygnięcia merytorycznego, ale po upływie tego terminu nie jest dopuszczalne wydanie rozstrzygnięcia uwzględniającego wniosek o zatwierdzenie zmiany w planie dochodzenia do uznania. Pismem z dnia 23 czerwca 2016 r. Spółka (dalej jako "skarżąca") reprezentowana przez pełnomocnika – adwokata zaskarżyła w całości ww. decyzję Prezesa ARR zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego, w postaci art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o organizacji rynku owoców i warzyw w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 19 września 2013 r., poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż do zmiany zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania w postaci dostosowania planu do przyjętych do grupy nowych członków (producentów) stosuje się trzymiesięczny termin do złożenia wniosku o wydanie decyzji w zakresie ww. zmiany i w konsekwencji przyjęcie, że skarżąca uchybiła temu terminowi w sytuacji gdy: art. 5 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy nie ma w niniejszej sprawie zastosowania, albowiem do zmian w planie dochodzenia do uznania polegających na przyjęciu nowych członków (producentów) ma zastosowanie § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 19 września 2013 r., stanowiący lex specialis w stosunku do art. 5 ust. 1 ww. ustawy, a wniosek o wydanie decyzji w zakresie takiej zmiany nie jest ograniczony żadnym terminem; wnioskowana przez Stronę zmiana nie dotyczy jakiegokolwiek okresu rozliczeniowego planu, ponieważ jest zmianą o charakterze informacyjnym. Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Dyrektora OT ARR oraz zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącej, według norm prawem przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu odwoławczego podtrzymując dotychczasowe stanowisko dodał, że po stronie skarżącej brak jest interesu prawnego we wniesieniu skargi, bowiem zarówno zaskarżona, jak i poprzedzająca ją decyzja nie wywarły bezpośredniego wpływu na jej sytuację prawną. Pismem z dnia 11 stycznia 2017 r. skarżąca złożyła załącznik do protokołu rozprawy w którym podtrzymała co do zasady swoją dotychczasową argumentację. Wskazała również, że wbrew temu co podnosi organ odwoławczy posiada ona interes prawny w zaskarżeniu decyzji organów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718, dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na uwadze powyższe kryteria kontroli sądowej, stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Skarżąca wprawdzie słusznie podnosi, że wbrew temu co podnosi pełnomocnik organu w odpowiedzi na skargę przysługuje jej interes prawny w zaskarżeniu decyzji organów, niemniej jednak, powyższe nie oznacza zasadności skargi. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest bowiem odmowa skarżącej przez organy Agencji Rynku Rolnego zatwierdzenia zmian do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw za organizację producentów owoców i warzyw. Na wstępie zauważyć należy, że podstawie art. 36 ust. 2 a i d rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. Urz. L. 157 z 15.6.2011, s. 1 ze zm.) Państwa członkowskie określają kryteria minimalne, które podmiot prawny lub jasno określona część podmiotu prawnego musi spełniać, aby moc przedłużyć plan uznawania, procedury administracyjne w odniesieniu do zatwierdzania, monitorowania i realizacji planów uznawania; Zgodnie z art. 39 ust. 2 i ust. 3 ww. rozporządzenia Państwa członkowskie ustanawiają warunki, na jakich grupy producentów mogą występować z wnioskami o wprowadzenie zmian do planów w trakcie ich realizacji. Do powyższych wniosków załącza się niezbędne dokumenty uzupełniające. Państwa członkowskie określają warunki, na jakich można wprowadzać zmiany do planów uznawania w trakcie okresu rocznego lub półrocznego bez uprzedniego zatwierdzenia ich przez właściwy organ państwa członkowskiego. Powyższe zmiany kwalifikują się do objęcia pomocą tylko w przypadku, gdy grupa producentów niezwłocznie poinformuje o nich właściwy organ państwa członkowskiego. Grupy producentów mogą uzyskać zezwolenie od właściwego organu państwa członkowskiego, w ciągu danego roku i w odniesieniu do tego roku, na zwiększenie całkowitej kwoty wydatków określonych w planie uznawania o maksymalnie 5 % kwoty początkowo zatwierdzonej lub zmniejszenie jej o maksymalny odsetek określony przez państwa członkowskie, w obu przypadkach pod warunkiem że zachowano ogólne cele planu uznawania oraz pod warunkiem że ogólna kwota wydatków Unii na poziomie danego państwa członkowskiego nie przekracza kwoty wkładu Unii przydzielonego danemu państwu członkowskiemu zgodnie z art. 47 ust. 4. W przypadku połączenia grup producentów, o którym mowa w art. 48, ograniczenie w wysokości 5 % stosuje się do łącznej kwoty wydatków określonych w planach uznawania łączących się grup producentów. Właściwy organ państwa członkowskiego podejmuje decyzję w sprawie zmian do planów w terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania wniosku o wprowadzenie zmian, po rozpatrzeniu dostarczonych dowodów. Jeżeli w ustalonym terminie nie zostanie podjęta decyzja odnośnie do wniosku o wprowadzenie zmian, wniosek uważa się za odrzucony. Państwa członkowskie mogą ustanowić krótszy termin. Stwierdzić więc należy, że z ww. przepisów unijnych wynika dosyć szeroki zakres delegacji dla regulacji krajowych. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw w zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, zadania i kompetencje właściwego organu państwa członkowskiego wykonuje dyrektor oddziału terenowego Agencji Rynku Rolnego, zwanej dalej "Agencją", w tym dokonuje powiadomień, przekazuje informacje oraz wydaje decyzje w sprawach zmian do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania wstępnie uznanej grupy producentów i warzyw za organizacje producentów i warzyw, zwanego dalej "planem dochodzenia do uznania", z wyłączeniem zmian określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ust. 2 pkt 19. Tak więc, bezsporne w niniejszej sprawie jest, że zadania i kompetencje właściwego organu państwa członkowskiego, w zakresie m.in. kwestii wydawania decyzji w sprawie zmian do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw za organizację producentów owoców i warzyw, z wyłączeniem zmian określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ust. 2 pkt 19 ww. ustawy przyznano Dyrektorowi OT ARR. Na podstawie art. 5 ust. 1 powoływanej ustawy, wniosek o wydanie decyzji w sprawie zmian do zatwierdzonego planu dochodzenia składa się w terminie do: 1) końca okresu rozliczeniowego, którego dotyczy zmiana w planie dochodzenia do uznania - w przypadku zmian w harmonogramie realizacji planu dochodzenia do uznania lub zmian harmonogramu etapu inwestycji realizowanych z podziałem na etapy, 2) 3 miesięcy przed końcem okresu rozliczeniowego, którego dotyczy zmiana w planie dochodzenia do uznania - w przypadku zmian wprowadzanych do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania innych niż określone w pkt 1. W art. 8 ust. 1 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw ustawodawca zawarł delegację dla Ministra właściwego do spraw rynków rolnych do określenia w drodze rozporządzenia: 1) warunki przystąpienia osób prawnych i osób fizycznych niebędących producentami owoców i warzyw do organizacji producentów, mając na względzie zapewnienie ochrony interesów producentów owoców i warzyw, 2) warunki wstępnego uznawania grup producentów oraz uznawania organizacji producentów lub ich zrzeszeń, w tym wykaz grup produktów, ze względu na które wnioskuje się o wstępne uznanie lub uznanie, 3) warunki i wymagania, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania. Na podstawie tej delegacji Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał powoływane już wyżej rozporządzenie z dnia 19 września 2013 r. Zgodnie z w § 2 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia plan dochodzenia jest opracowywany na okres nie dłuższy niż 5 lat i zawiera w szczególności wykaz producentów owoców i warzyw wchodzących w skład podmiotu zrzeszającego producentów owoców i warzyw. Z kolei stosownie do § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia w przypadku przystąpienia producenta, spełniającego warunki, o których mowa w § 1 pkt 1, do wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw w trakcie realizacji planu dochodzenia do uznania, grupa producentów dokonuje stosownej zmiany planu dochodzenia do uznania, w szczególności poprzez wskazanie informacji dotyczących tego producenta, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, oraz informacji o powierzchni upraw poszczególnych gatunków owoców i warzyw, wielkości zbiorów, ilości i wartości sprzedanych owoców i warzyw oraz kierunków ich dystrybucji za rok poprzedzający rok przystąpienia tego producenta do wstępnie uznanej grupy producentów. W związku z brzmieniem ww. przepisów, w ocenie Sądu, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, zarzuty skarżącej zawarte w skardze nie zasługują na uwzględnienie. Przede wszystkim za niezasadny należy uznać zarzut, że § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia stanowi przepis lex specialis do ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw. Zauważyć bowiem należy, że rozporządzenie jest aktem wykonawczym do ustawy i nie może zmieniać jej treści, a może tylko regulować kwestie delegowane ustawą do rozporządzenia. Art. 2 ust. 1 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw stanowi, że zmiany planów dochodzenia do uznania są zatwierdzane decyzją, przy czym art. 5 określa termin do złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji. Z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 19 września 2013 r. wynika jednoznacznie, że wykaz producentów jest elementem planu dochodzenia do uznania, czego określenie w rozporządzeniu zgodne jest z zakresem delegacji ustawowej wynikającym z art. 8 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw. Zmiana członków grupy producentów jest zmianą, o jakiej mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, wymagającą zgłoszenia trzy miesiące przed końcem okresu rozliczeniowego którego dotyczy, to jest w tym przypadku trzy miesiące przed końcem okresu (roku), w którym mają przystąpić do grupy nowi producenci. Nie można również zgodzić się ze skarżącą, że wnioskowana przez nią zmiana nie dotyczy jakiegokolwiek okresu rozliczeniowego planu, ponieważ jest jedynie zmianą o charakterze informacyjnym. Jak bowiem wynika z ww. przepisu mowa jest w nim o zmianie planu dochodzenia do uznania, a nie o zmianie informacji dotyczącej tego planu, tak jak to wywodzi skarżąca. Zasadnie więc organ odwoławczy nie podzielił argumentacji skarżącej, że wprowadzone zmiany w planie dochodzenia do uznania wynikające z przyjęcia nowych członków i polegające na dostosowaniu minimalnej treści planu do nowo przyjętych członków, mają jedynie charakter informacyjny, nie są w zasadzie zmianą a dostosowaniem treści planu o charakterze informacyjnym i tym samym nie wymagają stosowania zasad ogólnych określonych w ustawie o organizacji rynku owoców i warzyw. Nie bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest również, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 grudnia 2015 r. w sprawie zmian do zatwierdzonych planów dochodzenia do uznania wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw za organizację producentów owoców i warzyw, które nie wymagają wydania decyzji w sprawie zmian do zatwierdzonych planów (Dz. U. z 2015 r., poz. 2151) zmiany do zatwierdzonych planów dochodzenia do uznania wprowadzane w trakcie okresu rocznego lub półrocznego nie wymagają wydania przez Dyrektora OT ARR właściwego ze względu na siedzibę wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw decyzji w sprawie zmian do zatwierdzonych planów dochodzenia do uznania, jeżeli zmiany dotyczą: 1) nazwy wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw; 2) adresu lub siedziby wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw na obszarze tego samego województwa; 3) imienia, nazwiska lub nazwy członka wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw; 4) składu członkowskiego członka wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw będącego osobą prawną; 5) struktury lub źródeł finansowania inwestycji lub działań zatwierdzonych w planie dochodzenia do uznania. Zgodzić się należy z organem odwoławczym, że jest on zobligowany do stosowania zasady praworządności, tj. do działania na podstawie i w granicach prawa powszechnie obowiązującego, o ile zostało ono należycie ustanowione i obowiązuje w dniu wydania decyzji. Organy administracji publicznej nie są zaś uprawnione do samodzielnego kwestionowania obowiązywania przepisów prawnych powszechnie obowiązujących i tym samym do odmowy ich zastosowania w decyzji administracyjnej na tej podstawie, że przepis rozporządzenia upoważniający do wydania decyzji został skonstruowany niewłaściwie czy to poprzez uregulowanie w sposób niewystarczający sytuacji objętych jego dyspozycją czy też ponad swoje kompetencje. Poza sporem zaś w niniejszej sprawie jest, że proponowana przez skarżącą zmiana w planie dochodzenia do uznania dotyczyła zmiany liczby członków grupy w stosunku do pierwotnie zatwierdzonej. Taka więc zmiana powinna zostać zgłoszona przez skarżącą w terminie do 3 miesięcy przed końcem okresu rozliczeniowego, tj. do dnia 30 września 2015 r. Skarżąca, składając wniosek o zatwierdzenie zmian do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania dopiero w dniu 14 grudnia 2015 r., nie dochowała więc ustawowego terminu na złożenie tego wniosku. Tym samym organy obu instancji zasadnie odmówiły zatwierdzenia zmiany do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania w zakresie zmiany liczby członków. Zdaniem Sądu, nie można więc uznać za zasadny zarzut dotyczący naruszenia prawa materialnego w postaci błędnej wykładni art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o organizacji rynku owoców i warzyw. Tym samym, za nieuzasadniony należy również uznać wniosek skarżącej, że członek może przystąpić do wstępnie uznanej grupy producentów nawet w ostatnim dniu realizacji planu dochodzenia do uznania, a właściwy organ ma obowiązek zatwierdzenia dostosowania planu w związku z przyjęciem nowego członka. Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.