VIII SA/Wa 63/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędzia WSA Sławomir Fularski /sprawozdawca/, Protokolant Justyna Kapusta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi K.L. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez K. L. (dalej jako skarżący) jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Prezesa ARiMR) z [...] października 2009r., znak: [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] maja 2009 r. nr [...] o odmowie przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Stan faktyczny w sprawie przedstawia się następująco: W dniu [...] lipca 2008 r. skarżący złożył w [...] Oddziale Regionalnym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w W. wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. W swoim wniosku wskazał, że posiada gospodarstwo rolne o powierzchni co najmniej 1 ha, które otrzymał w drodze spadku (kolumna VIII - pkt 66a – str. [...]). Do wniosku dołączył postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku wraz z wchodzącym w skład spadku gospodarstwem rolnym. We wniosku oświadczył również, że deklaruje do przejęcia działki ewidencyjne nr [...] i nr [...] w obrębie P., gmina S., powiat l., województwo [...]. Z wniosku wynika nadto, że ww. przejęcie nastąpi w formie darowizny od I.K. (kolumna XIV - str. [...] wniosku), a podane we wniosku dane są zgodne z prawdą (kolumna XV - str. [...]). Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w W. decyzją z [...] maja 2009 r., wydaną na podstawie art. 20 ust. 2 pkt 2 ustawy z 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007, nr 64, poz. 427 ze zm.) oraz § 15 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 października 2007r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007r., Nr 200, poz. 1443 z późn. zm.) - dalej zwanego także "rozporządzeniem", odmówił skarżącemu przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż odmówiono przyznania wnioskowanej pomocy finansowej ze względu na niespełnienie kryterium dotyczącego minimalnej powierzchni użytków rolnych wchodzących w skład gospodarstwa (ich łączna powierzchnia była wprawdzie większa niż 1 ha jednak mniejsza niż wymagane [...] ha). Tym samym, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a) tiret pierwsze oraz § 7 ust. 7 pkt 1 rozporządzenia nie spełnione zostało podstawowe kryterium dostępu w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego PROW 2007-2013. Pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. skarżący wniósł odwołanie od ww. decyzji z dnia [...] maja 2009 r. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że organ błędnie przyjął uznając za rozstrzygające znaczenie w niniejszej sprawie powierzchnię użytków rolnych w kraju, zamiast powierzchni użytków rolnych w województwie, ta zaś w 2008 r. wynosiła [...] ha. Powierzchnia zgłoszonych przez wnioskodawcę gruntów wynosi natomiast [...] ha. Dodał, że posiadane przez niego grunty zostały odziedziczone, jednakże nie był w posiadaniu, nawet przed stwierdzeniem nabycia spadku użytków rolnych o powierzchni [...] ha (nie jak twierdzi organ I instancji [...] ha). Mimo, że postępowanie o dział spadku zostało zakończone, to jednak z uwagi na miejsca zamieszkania spadkobierców faktycznie podział spadku nie został jeszcze dokonany. Nadto skarżący w swoim odwołaniu wskazał, iż w momencie uzyskania stosownych wpisów prześle stosowne dokumenty do Prezesa ARiMR. Pismem z dnia [...] września 2009 r. Prezes ARiMR wystosował do skarżącego wezwanie do złożenia wyjaśnień dotyczących wskazanych przez niego we wniosku dwóch działek (nr [...][...]), które deklaruje do przejęcia na podstawie umowy darowizny od I.K.. Powyższe wezwanie było uzasadnione faktem, że organ odwoławczy na podstawie zgromadzonej dokumentacji nie był w stanie stwierdzić, czy działki te znajdują się już w posiadaniu skarżącego, czy też dopiero zostaną przez niego przejęte. Ponadto organ poinformował skarżącego, że ma prawo do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, przeglądania akt sprawy, jak również brania udziału w przeprowadzeniu dowodu. Pismem z dnia [...] września 2009 r. skarżący wyjaśnił, iż wyżej wymienione działki są w posiadaniu matki jego żony i oświadczył, że będą one przekazane w formie darowizny. Do pisma załączył zaświadczenie Urzędu Gminy w S. [...] z którego wynika, że I.K. jest właścicielem przedmiotowych działek o nr [...][...] o powierzchni [...] ha. Z dołączonego przez skarżącego oświadczenia ww. osoby wynika, że w najbliższej przyszłości zamierza "część tych działek" przekazać swojej córce A.L. w formie darowizny. Nadto skarżący przedstawił oświadczenie swojej małżonki, A.L. z którego to wynika, że nie jest ona właścicielem ww. działek, a stanie się nim po otrzymaniu darowizny od swojej matki w chwili pozytywnego rozpatrzenia sprawy przez Prezesa ARiMR. Po rozpatrzeniu odwołania, Prezes ARiMR decyzją z dnia [...] października 2009 r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) - powoływanej dalej jako: "kpa" utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Prezes ARiMR wskazał, iż zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. z 2000 r., Nr 200, poz. 1443 ze zm.) pomoc finansowa w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem, zwana dalej "pomocą", jest przyznawana osobie fizycznej, która z zastrzeżeniem § 7, do dnia złożenia wniosku o przyznanie pomocy nie prowadziła działalności rolniczej i po raz pierwszy rozpocznie prowadzenie działalności rolniczej w gospodarstwie rolnym w rozumieniu art. 553 Kodeksu cywilnego, zwanym dalej "gospodarstwem", jeżeli w wymaganym okresie powierzchnia użytków rolnych w gospodarstwie będzie nie mniejsza niż średnia powierzchnia gruntów rolnych w gospodarstwie rolnym w województwie, w którym położone jest gospodarstwo, oraz nie większa niż 300 ha. Organ wskazał, że stosownie do § 3 ust. 1 w przypadku gdy średnia powierzchnia gruntów rolnych w gospodarstwie rolnym w województwie, w którym położone jest gospodarstwo, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a, jest niższa niż średnia powierzchnia gruntów rolnych w gospodarstwie rolnym w kraju, minimalna powierzchnia użytków rolnych wchodzących w skład gospodarstwa nie może być mniejsza niż średnia powierzchnia gruntów rolnych w gospodarstwie rolnym w kraju. Powierzchnia użytków rolnych w gospodarstwie wnioskodawcy na dzień złożenia wniosku ([...] lipca 2008 r.) wynosiła [...] ha, natomiast zgodnie z przepisem § 3 ust. 1 rozporządzenia powinna wynosić tyle, co średnia powierzchnia gospodarstwa rolnego w kraju czyli co najmniej [...] ha. W związku z powyższym, powierzchnia użytków rolnych w gospodarstwie skarżącego była mniejsza od średniej powierzchni gospodarstwa rolnego w kraju. Tym samym nie zostały spełnione przesłanki warunkujące przyznanie wnioskodawcy pomocy finansowej. Pismem z dnia [...] listopada 2009 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję z dnia [...] października 2009 r. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie art. 107 kpa przez błędne przyjęcie stanu faktycznego oraz art. 10 kpa przez brak umożliwienia wnioskodawcy wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie. W uzasadnieniu skargi podniósł, że zgodnie z jego wnioskiem powierzchnia gruntów ornych oraz użytków zielonych w jego gospodarstwie wyniosła [...] ha. W aktach sprawy znajduje się bowiem oświadczenie I. K., która zobowiązała się, że w momencie pozytywnego rozpatrzenia jego wniosku, przekaże mu działki o nr [...][...]. Tym samym, bezspornym jest, że skarżący spełnia warunek posiadania [...] ha powierzchni gruntów rolnych. Dodał, że mimo iż formalnie postępowanie spadkowe zakończyło się [...] września 2008 r. (fakt niezależny od skarżącego), to już w chwili zainicjowania niniejszego postępowania administracyjnego ([...] lipca 2009 r.), postępowanie o dział spadku było w toku i jedynie kwestią formalną było potwierdzenie postanowieniem o dziale spadku nabycia przez skarżącego nieruchomości. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 10 kpa wyjaśnił, że w trakcie trwania postępowania o przyznanie pomocy finansowej przed organami ARiMR nie miał możliwości czynnego w nim udziału, nawet bezpośrednio przed wydaniem decyzji. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wyjaśnił, że w 2007 r. średnia powierzchnia gruntów rolnych w gospodarstwie rolnym w województwie [...] wynosiła [...] ha, natomiast średnia powierzchnia gruntów rolnych w gospodarstwie rolnym w kraju – [...] ha. Powierzchnia wszystkich użytków rolnych w ramach posiadanych/zadeklarowanych do przejęcia przez skarżącego działek ewidencyjnych wynosi [...] ha, natomiast z pominięciem działek ewidencyjnych o nr [...][...] wynosi jedynie [...] ha. Tak więc w dniu złożenia przez skarżącego wniosku, powierzchnia użytków rolnych stanowiących przedmiot jego własności była niższa niż średnia powierzchnia gruntów rolnych w gospodarstwie rolnym w kraju. Na dzień złożenia wniosku o przyznanie pomocy, skarżący nie miał zaś we władaniu działek nr [...] oraz nr [...]. Na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2010 r. skarżący oświadczył, iż nie jest właścicielem gospodarstwa rolnego, prowadzi jedynie działalność w gospodarstwie ojca. Oświadczył, że swoją część spadku po matce darował swojemu rodzeństwu aktem notarialnym. Informował organ, że z chwilą wydania pozytywnej decyzji stanie się właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni co najmniej [...] ha, dlatego też stanowisko ARiMR, iż nie posiada gospodarstwa o żądanej powierzchni jest chybione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych aktów administracyjnych sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na ten wynik, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."). Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji wydanej przez Prezesa ARiMR w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności zarówno z przepisami procesowymi, jak i z normami prawa materialnego, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego oraz, że przy jej wydawaniu nie doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik postępowania. Dokonując oceny zaskarżonego w sprawie rozstrzygnięcia, w pierwszej kolejności zważyć należy, czy organy administracyjne działały w oparciu o obowiązujące w sprawie przepisy prawa, a następnie zważywszy na sporne pomiędzy stronami okoliczności odnieść się do podniesionego w skardze zarzutu nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy. W prawie krajowym sprawy związane z przyznawaniem pomocy w sektorze, którego dotyczy niniejsza sprawa zostały uregulowane w ustawie z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 z późn. zm) - zwanej dalej "ustawą o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich", oraz wydanym na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 tej ustawy rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007r., Nr 200, poz. 1443 z późn. zm.). Zdaniem Sądu istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie ma treść art. 21 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, który to stanowi, że z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt. 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy kpa, chyba, że przepisy ustawy stanowią inaczej. Ustęp 2 art. 3 tej ustawy stanowi, iż w postępowaniu w sprawach dotyczących przyznani pomocy organ administracji publicznej : 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania ; przepisu art. 81 kpa nie stosuje się. Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2 są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne ( ust. 3 ). Ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich jest więc regulacją szczególną w stosunku do kpa i wprowadza modyfikacje w zakresie ogólnych zasad postępowania administracyjnego. Organy ARiMR są bowiem jedynie zobowiązane do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego bez podejmowania z urzędu wszelkiej inicjatywy co do zebrania materiału dowodowego. Zasada ciężaru dowodu w ww. ustawie została przerzucona na stronę postępowania. W konsekwencji oznacza to konieczność wzmożenia większej aktywności stron postępowania, które nie mogą już oczekiwać, że organ prowadzący postępowanie będzie z urzędu podejmował wszelkie środki dowodowe niezbędne do dokładnego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Nadto organy ARiMR obowiązane są do udzielania informacji i pouczeń tylko na żądanie strony. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu organy obu instancji rozpatrując zebrany materiał dowodowy w sposób prawidłowy ustaliły stan faktyczny w sprawie. Również zarzut naruszenia art. 107 kpa jest niezasadny, bowiem uzasadnienie organu odwoławczego spełnia wymogi zawarte w tym przepisie. Za niewątpliwie niezasadny należy także uznać zarzut naruszenia przez organy art. 10 kpa. Organy mają bowiem zapewnić stronie jedynie na jej żądanie czynny udział w każdym stadium postępowania. Na marginesie zauważyć jednak również należy, że organ II instancji pomimo braku takiego obowiązku, pouczył skarżącego o możliwości czynnego jego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji o prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, przeglądania akt sprawy, jak również brania udziału w przeprowadzeniu dowodu. Skarżący z uprawnienia tego jednak nie skorzystał. Zdaniem Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, mając na uwadze art. 21 ust. 1,2 i 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich organy ARiMR zastosowały właściwe przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007r., Nr 200, poz. 1443 z późn. zm.). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia pomoc finansowa w ramach działania "ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013, jest przyznawana osobie, która z zastrzeżeniem § 7, do dnia złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy nie prowadziła działalności rolniczej i po raz pierwszy rozpocznie prowadzenie działalności rolniczej w gospodarstwie rolnym w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, zwanym dalej "gospodarstwem", jeżeli w wymaganym okresie powierzchnia użytków rolnych w gospodarstwie będzie nie mniejsza niż średnia powierzchnia gruntów rolnych w gospodarstwie rolnym w województwie, w którym położone jest gospodarstwo, oraz nie większa niż 300 ha. Stosownie zaś do § 3 ust. 1 w przypadku gdy średnia powierzchnia gruntów rolnych w gospodarstwie rolnym w województwie, w którym położone jest gospodarstwo, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a, jest niższa niż średnia powierzchnia gruntów rolnych w gospodarstwie rolnym w kraju, minimalna powierzchnia użytków rolnych wchodzących w skład gospodarstwa nie może być mniejsza niż średnia powierzchnia gruntów rolnych w gospodarstwie rolnym w kraju. Stosownie do § 2 ust. 2 pkt 1 uznaje się, że osoba fizyczna prowadziła działalność rolniczą, jeżeli była właścicielem lub posiadaczem nieruchomości rolnej o powierzchni użytków rolnych co najmniej 1 ha. Skarżący zaś w swoim wniosku, wskazał, że posiada gospodarstwo rolne o powierzchni co najmniej 1 ha, które otrzymał w drodze spadku (kolumna VIII - pkt 66a – str. [...]). Powyższe oświadczenie było wiążące dla organów i zostało uznane jako podanie danych zgodnych z prawdą. Również na rozprawie przed Sądem skarżący oświadczył, że stanowisko ARiMR z którego wynika, iż nie posiada on gospodarstwa o żądanej powierzchni jest chybione. Tym samym, skarżący nie kwestionuje, że już posiada gospodarstwo rolne. Zgodnie natomiast z § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, dopuszcza się przyznanie wnioskowanej w sprawie pomocy osobie fizycznej, która przed dniem złożenia wniosku o przyznanie pomocy rozpoczęła prowadzenie działalności rolniczej w gospodarstwie rolnym nabytym w drodze spadku. Na podstawie zaś § 7 ust. 7 pkt 1 lit. a, w przypadku osób fizycznych, o których mowa w § 7 ust.1 warunki określone w § 2 ust.1 pkt 1 lit. a tiret pierwsze powinny być spełnione od dnia złożenia wniosku o przyznanie pomocy. Mając zatem na uwadze wyżej przedstawione przepisy prawa stanowiące podstawę przyznawania wnioskowanej pomocy, wniosek skarżącego z dnia [...] lipca 2008 r. należało rozpoznać negatywnie. Zdaniem Sądu dokonana przez organy administracyjne ocena przedmiotowej sprawy w tym zakresie była uzasadniona. Z materiału dowodowego który miały do rozpatrzenia organy ARiMR wynikało bowiem, że na dzień złożenia wniosku skarżący prowadził już działalność rolniczą w gospodarstwie nabytym w drodze spadku, a więc wnioskowana pomoc mogła być przyznana tylko w przypadku wypełnienia przesłanek określonych w § 7 rozporządzenia. Powierzchnia zaś wszystkich użytków rolnych w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej jaką organy mogły uwzględnić wynosiła jedynie [...] ha. Tym samym była ona niższa niż średnia powierzchnia gruntów rolnych w gospodarstwie rolnym w kraju, której wartość zgodnie z ogłoszeniem Prezesa ARiMR znajdującym się na stronie www.arimr.gov.pl wynosiła w 2007 r. [...] ha. Jak bowiem wynika z § 3 ust. 4 rozporządzenia średnią powierzchnię gruntów rolnych w gospodarstwie rolnym w poszczególnych województwach oraz średnią powierzchnię gruntów rolnych w gospodarstwie rolnym w kraju w danym roku przyjmuje się na podstawie informacji ogłaszanych przez Prezesa ARiMR, na podstawie art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. Nr 35, poz. 217 i Nr 99, poz. 666). Wyjaśnić w tym miejscu również należy, że przy ustalaniu powierzchni gospodarstwa bierze się pod uwagę średnią powierzchnię gruntów rolnych w gospodarstwie rolnym w poszczególnych województwach oraz średnią powierzchnię gruntów rolnych w gospodarstwie rolnym w kraju, w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku o przyznanie pomocy (§ 3 ust.3 rozporządzenia). Wniosek został złożony w 2008 r., więc zastosowanie w niniejszej sprawie ma średnia powierzchnia gruntów rolnych z 2007 r. W ocenie Sądu organy prawidłowo nie uwzględniły w ramach powierzchni gospodarstwa skarżącego dwóch działek o nr [...] oraz nr [...], bowiem nie stanowiły one w dniu złożenia wniosku jego własności ani też nie znajdowały się nawet w jego posiadaniu. Nadto, jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych oświadczenia I.K. - matki małżonki skarżącego, ma ona zamiar przekazania na podstawie umowy darowizny jedynie część przedmiotowych działek i to nie skarżącemu, lecz swojej córce – A.L.. Dlatego też twierdzenie skarżącego, że posiada gospodarstwo o wymaganej powierzchni, w świetle materiału dowodowego, który podlegał rozpatrzeniu przez organy w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie i nie ma wpływu na treść zaskarżonej decyzji. Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.