VIII SA/Wa 630/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda (sprawozdawca), Protokolant Specjalista Ilona Obara, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2017 r. w Radomiu sprawy ze skargi E. C. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2017 r. nr [...].; 2) zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] na rzecz skarżącego E. C. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2017 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej określana jako "ARMiR") w R. na podstawie art. 5, art. 6 i art. 24 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - dalej określana jako "ustawa o płatnościach bezpośrednich" oraz art. 104 kpa orzekł o przyznaniu Eugeniuszowi Czajkowskiemu (dalej: "skarżący") płatności na 2016 r. w łącznej wysokości [...] zł. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji wskazał, iż w dniu 16 maja 2016 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2016, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W powyższym wniosku złożonym na rok 2016 skarżący ubiegał się przyznanie płatności z tytułu: 1) jednolitej płatności obszarowej (JPO), do powierzchni 88,82 ha, 2) płatności za zazielenienie - płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska (PZZ), do powierzchni 88,82 ha, 3) płatność dodatkową do powierzchni 88,82 ha 4) płatności do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych, do powierzchni 13,06 ha, 5) płatność do bydła 6) płatność do krów W dniu 28.09.2016 r. w gospodarstwie skarżącego przeprowadzono wizytacje terenową w ramach czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni realizowanych metodą inspekcji terenowej. Dokonano weryfikacji deklarowanych upraw w terenie, sporządzono materiał fotograficzny i szkice z kontroli, a następnie dokonano pomiaru deklarowanych do płatności działek rolnych. Z czynności kontrolnych sporządzono raport nr dok. [...]. W trakcie czynności kontrolnych inspektorzy terenowi stwierdzili następujące nieprawidłowości: - Działka rolna AD (działka ewidencyjna Nr [...] , [...] ) - powierzchnia deklarowana 0,90 ha, powierzchnia stwierdzona 0,89 ha, zastosowano kod nieprawidłowości DR 13+, który oznacza, że stwierdzono powierzchnie mniejszą niż deklarowana - Działka AM (działka ewidencyjna Nr [...] ) - powierzchnia deklarowana 0,66 ha, powierzchnia stwierdzona 0,54 ha, zastosowano kod nieprawidłowości DR 50 oraz DR 52, który oznacza, że granice uprawy wykraczają poza granice działek referencyjnych zadeklarowanych we wniosku; - Działka AR (działka ewidencyjna Nr [...]) - powierzchnia deklarowana 0,37 ha, powierzchnia stwierdzona 0,21 ha, zastosowano kod nieprawidłowości DR 50 oraz DR 52, który oznacza, że granice uprawy wykraczają poza granice działek referencyjnych zadeklarowanych we wniosku; - Działka J (działka ewidencyjna Nr [...]) - powierzchnia deklarowana 29,28 ha, powierzchnia stwierdzona 28,65 ha, zastosowano kod nieprawidłowości DR 50 oraz DR 52, który oznacza, że granice uprawy wykraczają poza granice działek referencyjnych zadeklarowanych we wniosku; - Działka F (działka ewidencyjna Nr [...]) - powierzchnia deklarowana 3,17 ha, powierzchnia stwierdzona 3,04 ha, zastosowano kod nieprawidłowości DR 50 oraz DR 52, który oznacza, że granice uprawy wykraczają poza granice działek referencyjnych zadeklarowanych we wniosku. Wykluczenie w/w powierzchni łącznie o 1,05 ha skutkowało przyznaniem płatności do powierzchni stwierdzonej tj. 87,77 ha. Płatność do krów została przyznana do 28 szt. wobec deklarowanych 30 szt. Stwierdzono bowiem że zwierzęta o nr [...] oraz [...] nie przebywały w siedzibie stada producenta w okresie 30 dni od dnia złożenia wniosku. We wniesionym na powyższe rozstrzygnięcie odwołaniu skarżący podniósł, iż nie zgadza się wynikami pomiaru działki J oraz AM oraz wykluczeniem z płatności zwierzęcia o nr [...]. Decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ wskazał, że 28 września 2016 r. w gospodarstwie beneficjenta przeprowadzona została kontrola metodą inspekcji terenowej w zakresie kwalifikowalności powierzchni, podczas której stwierdzono nieprawidłowości. Następnie organ podniósł, że po przeanalizowaniu całokształtu materiału dowodowego w myśl art. 77 i art. 80 kpa oraz po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego nie stwierdził zmiany stanu faktycznego i prawnego, które to dały podstawę do wydania decyzji przez organ pierwszej instancji. Organ stwierdził, iż składając wniosek rolnik wskazuje powierzchnię, w stosunku do której ubiega się o przyznanie płatności na dany rok. Powierzchnia ta jest następnie weryfikowana przez organ I instancji w toku postępowania administracyjnego i dopiero tak ustalony obszar użytkowany rolniczo oraz sposób jego zagospodarowania stanowi podstawę przyznania płatności. Na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 278), w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie stoi na straży praworządności oraz jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Natomiast stosownie do art. 3 ust. 3 w/w ustawy, strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Organ stwierdził, iż podczas wywiadu terenowego inspektorzy sporządzają szkice oraz wykonują zdjęcia. Na szkicach określa się przebieg działek rolnych, zaznacza powierzchnię wyłączoną z płatności oraz wskazuje miejsca i kierunek wykonanych zdjęć. Zdjęcia zaś wykonywane są aparatem cyfrowym (dokładnym), a ich wersja elektroniczna stanowi dowód w sprawie. Organ zauważył nadto, że przedłożenie wniosku zgodnego ze stanem faktycznym oraz uwzględniającego obowiązujące w tym zakresie przepisy, należy do obowiązków wnioskodawcy, a organ dokonuje jedynie weryfikacji złożonego wniosku. Składając wniosek o przyznanie płatności producent rolny winien wskazać powierzchnię rzeczywistą, a nie ustaloną w oparciu o dane historyczne, które uległy dezaktualizacji. Odnosząc się do zarzutu strony w zakresie powierzchni stwierdzonej na działkach rolnych J oraz AM podczas kontroli na miejscu wyjaśnił, że na tych działkach kontrolerzy zastosowali kod błędu DR 50, który oznacza, że granice uprawy wykraczają poza granice działek referencyjnych zadeklarowanych we wniosku. Jak wynika z załącznika do protokołu powierzchnia działki rolnej J deklarowana na działce o nr ewidencyjnym [...], wynosi 28,65 ha pozostała powierzchnia działki rolnej J 0,63 ha położona jest poza działką [...]. Powierzchnia działki rolnej AM położona na działce ewidencyjnej [...] zmierzona podczas kontroli wynosi 0,54 ha pozostała część działki o powierzchni 0,12 ha położona jest poza granicami działki ewidencyjnej [...]. Do płatności zakwalifikowane zostały tylko te części w/w działek rolnych, które znajdowały się w granicach deklarowanych działek ewidencyjnych. Warunkiem bowiem objęcia deklarowanej powierzchni działek rolnych płatnościami jest wskazanie we wniosku działek ewidencyjnych w granicach, których położone są te działki rolne. W przypadku gdy wnioskodawca posiada powierzchnie upraw wykraczającą poza granice działek ewidencyjnych zadeklarowanych we wniosku, powierzchnia ta nie może zostać uwzględniona do płatności. Odnosząc się zaś do braku uwzględnienia do płatności krów o nr [...] oraz [...] organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 2 ustawy płatności związane do zwierząt gatunku bydło domowe są przyznawane rolnikowi w formie płatności do krów, jeżeli: a) posiada samice tego gatunku: - których wiek w dniu 15 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, przekracza 24 miesiące, - przez okres 30 dni od dnia złożenia wniosku o przyznanie tej płatności. Jak wynika z informacji zawartych w bazie IRZ zwierzęta o nr [...] oraz [...] nie przebywały w siedzibie stada w wymaganym okresie 30 dni od złożenia wniosku. Wnioskodawca w toku postępowania nie przedłożył zaś żadnych dokumentów wskazujących na wystąpienie w gospodarstwie zdarzenia losowego o którym wspomina w odwołaniu. W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji w sposób wystarczający, dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego przeprowadził postępowanie wyjaśniające w sprawie. Skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego złożył E. C. wnioskując o uchylenie zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zaskarżonej decyzji zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Ustawa o płatnościach) w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 2 tej ustawy i art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z dnia, 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (kpa) poprzez błędne ustalenie w Zaskarżonej Decyzji, że powierzchnia działki ewidencyjnej nr [...] objęta wnioskiem Skarżącego o przyznanie płatności bezpośrednich wynosi 28,65 ha, podczas gdy: (i) zgodnie z pismem Biura Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] marca 2016 r., nr [...] (kopia pisma w załączeniu) powierzchnia tej działki wynosi 29,67 ha, (ii) kontrola z 28 listopada 2013 r. (nr dokumentu [...]) stwierdziła, że powierzchnia tej działki wynosi 29,84 ha, (iii) protokół oględzin tej działki z 14 stycznia 2016 r. wskazuje, iż jej powierzchnia wynosi 29,86 ha, (iii) w ramach płatności przyznawanych za lata na 2014 i 2015 (vide decyzja Kierownika BP ARiMR z [...] czerwca 2016 r., nr [...] oraz decyzja Kierownika BP ARiMR z [...] lutego 2015 r., nr [...] ) uwzględniono powierzchnię deklarowaną tej działki, tj. 29,28 ha, bez żadnych zastrzeżeń; a) naruszenie art. 10 § 1 kpa poprzez: (i) brak zawiadomienia Skarżącego i umożliwienia mu udziału w czynnościach kontrolnych w zakresie wzajemnej zgodności oraz w zakresie kwalifikowalności powierzchni z 28 września 2016 r., na które powołuje się Organ w Zaskarżonej Decyzji, / nr raportu z czynności kontrolnych [...]. (ii) brak wyznaczenia Skarżącemu terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, wskutek czego Skarżący został pozbawiony prawa do czynnego udziału w postępowaniu. W uzasadnieniu skargi podniósł, że przywołane w zarzutach niniejszej skargi pisma wprost wskazują na istotne rozbieżności, co do przyjmowanej przez organy powierzchni jednej i tej samej działki stanowiącej pastwisko, na którym wypasa bydło. Nie może być przecież tak, że w marcu 2016 r. organ stwierdza powierzchnię 29,67 ha, a już podczas kontroli we wrześniu (o której Skarżący nie był informowany) powierzchnia ta jest mniejsza. Od marca do września 2016 r. nie zaszły żadne zmiany na tej działce, w tym w szczególności skarżący zauważył, że nie zbył lub nie przestał użytkować jakiejkolwiek części tej działki, itp., a zatem bezzasadnie organy I i II instancji zmieniają (zmniejszają) jej powierzchnię nie uzasadniając jednocześnie tych zmian w jakikolwiek sposób. Powyższe dowodzi, zdaniem strony, rażącego niedbalstwa organów, a co za tym idzie, potwierdza, iż zarzuty zgłaszane przez Skarżącego są zasadne. Skarżący stwierdził, iż w dniu 4 listopada 2016 r. dowiedział się o kontroli, która była przeprowadzona przez Biuro Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w dniu [...] września 2016 r. Kontrola ta dotyczyła czynności w zakresie kwalifikowalności powierzchni i wzajemnej zgodności deklarowanych działek do płatności. Zakończenie wspomnianej kontroli odbyło się w dniu 2 grudnia 2016 r. Kontrolujący poinformowali go o braku rozbieżności między deklarowaną powierzchnią działki [...], a stanem faktycznym, a w dniu 20 lutego 2017 r. Biuro Kontroli na Miejscu ARiMR przesłało kopie raportu z czynności kontrolnych z dnia 28 września 2016 r. (znak sprawy [...] , [...] , znak sprawy w Biurze Kontroli na Miejscu ARiMR: [...] ), który potwierdził, że powierzchnia spornej działki jest zgodna z deklarowaną (tj. 29,28 ha). Nie miał zatem (wówczas) zastrzeżeń w tym zakresie. Niemniej jednak, co szczególnie istotne, nigdy nie otrzymał raportu z czynności kontrolnych z 28 września 2016 r., na które powołuje się Dyrektor ARiMR i Kierownik BP ARiMR o numerze [...] , na podstawie którego rzekomo powierzchnia działki nr [...] miałaby wynosić 28,65 ha. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skarżącego w zakresie powierzchni stwierdzonej na działkach rolnych J oraz AM podczas kontroli na miejscu wyjaśnił, że na tych działkach kontrolerzy zastosowali kod błędu DR 50, który oznacza, że granice uprawy wykraczają poza granice działek referencyjnych zadeklarowanych we wniosku. Jak wynika z załącznika do protokołu powierzchnia działki rolnej J deklarowana na działce o nr ewidencyjnym [...], wynosi 28,65 ha pozostała powierzchnia działki rolnej J 0,63 ha położona jest poza działką [...]. Powierzchnia działki rolnej AM położona na działce ewidencyjnej [...] zmierzona podczas kontroli wynosi 0,54 ha pozostała część działki o powierzchni 0,12 ha położona jest poza granicami działki ewidencyjnej [...]. Do płatności zakwalifikowane zostały tylko te części w/w działek rolnych, które znajdowały się w granicach deklarowanych działek ewidencyjnych. Ponadto organ wskazał, iż aport z czynności kontrolnych z dnia 28.09.2016r nr dok. [...] stwierdzający w/w nieprawidłowości został stronie przekazany w dniu 13.02.2017r. listem poleconym, nr przesyłki [...] . Raport został stronie doręczony w dniu 20 lutego 2017 r. Na rozprawie w dniu 28 listopada 2017 r. pełnomocnik skarżącego okazała pismo z [...] lutego 2017 r. ze znakiem sprawy [...] twierdząc, iż jest to inny raport niż ten na który powołuje się organ w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie wskazała, iż będąca przedmiotem skargi działka o nr [...] stanowi ogrodzone pastwisko o nieregularnej powierzchni, która jej zdaniem wynosi 29,86 ha. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem przy wydaniu zaskarżonych decyzji doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.). Sporna w rozpoznawanej sprawie pozostaje kwestia, czy organy ARiMR zasadnie pomniejszyły skarżącemu przedmiotową płatność ze względu na stwierdzone nieprawidłowości dotyczące działki J (nr ew. [...]). Ustalając tę kwestię brak jest jednoznacznych ustaleń stanu faktycznego dokonanych przez ARiMR odnośnie powierzchni działki. I tak zauważyć należy, że przeprowadzona kontrola zasadnicza całego gospodarstwa, metodą inspekcji terenowej, rozpoczęta 28 września 2016 r., a zakończona 24 listopada 2016 r., bez powiadomienia o kontroli wykazała powierzchnię stwierdzoną 29,28 ha. Powierzchnia ta jest tożsama z tą jaką wskazał skarżący w swym wniosku z dnia 25 marca 2016 r. Jednocześnie, jak wynika z decyzji organu II instancji, do tej działki zastosowano kod nieprawidłowości DR 50 i DR 52 który oznacza, że granice uprawy wykraczają poza granice działek referencyjnych zadeklarowanych we wniosku. W protokole kontroli o którym mowa wyżej w stosunku do działki J zastosowano kod: DR 52, DR 53, DR 50, DR 29, DR 22, DR 49. Kod DR 52 oznacza stwierdzenie powiększenia zasięgu pola oddziaływania, a DR 53 to stwierdzenie zmniejszenia zasięgu pola oddziaływania, zatem wpisane kody wzajemnie się wykluczają. Stwierdzono też, że granice uprawy wykraczają poza granice działek referencyjnych deklarowanych we wniosku (DR 50), niespójność działki rolnej (kod DR 22), działka rolna położona jest na nie zadeklarowanej działce referencyjnej np.: rowy, drogi (DR 29), i że do wyliczenia tolerancji pomiaru zastosowano wartość obwodu zewnętrznego (DR 49). Decyzja nie wyjaśnia, dlaczego uwzględnia tylko niektóre z kodów pomijając pozostałe. W dalszej części protokołu wskazuje się, iż powierzchnia kwalifikowana działki referencyjnej wynosi 29,64 ha. Z kolei w decyzji organ wskazuje powierzchnię stwierdzoną działki J (działka ewidencyjna nr [...] ) 28,65 ha, a powołując się na załącznik do protokołu (którego nie dołączono do akt administracyjnych) wskazuje, że powierzchnia działki rolnej J deklarowana na działce nr ewidencyjny [...] wynosi 28, 65 ha, pozostała powierzchnia działki rolnej J położona jest poza działką [...] . Powyższa okoliczność jest istotna w świetle podnoszonych przez skarżącego zarzutów dotyczących różnic w ustalanych przez organy ARiMR powierzchni tej samej działki rolnej. Przedmiotowa działka rolna cały czas stanowi, jak wynika z wyjaśnień skarżącego, ogrodzoną łąkę – pastwisko. Organy powołują się na kontrole z 28 września 2016 r. i ustaloną powierzchnię kwalifikowaną tej działki na 28,65 ha. Powołują się także na raport z czynności kontrolnych znak sprawy obszarowej [...] , nr dokumentu [...] (wskazany w decyzji organu I instancji i w odpowiedzi na skargę) i nr [...] (wskazany w decyzji organu II instancji). Jednocześnie organy wskazują, że kontrola w zakresie wzajemnej zgodności nie wykazała nieprawidłowości (raport nr [...] ). Wywody dotyczące podstaw prawnych i sposobów przeprowadzenia kontroli nie usuną sprzeczności w zakresie ustalonego stanu faktycznego. Organy powinny przede wszystkim jednoznacznie wyjaśnić przyczyny różnic dotyczących powierzchni spornej działki rolnej wynikające z dotychczasowych ustaleń organów ARiMR. Organ odwoławczy wskazał, że powierzchnia działki rolnej, do której przysługują płatności to powierzchnia działki ewidencyjnej. Zdaniem Sądu, zgodnie z treścią art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 system identyfikacji działek rolnych ustanawia się w oparciu o mapy, dokumenty ewidencji gruntów lub też inne dane kartograficzne. Korzysta się z technik opartych na skomputeryzowanym systemie informacji geograficznej, w tym ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000, a od 2016 r. w skali 1:5 000, przy uwzględnieniu obwodu i stanu działki. Należy to określić zgodnie z istniejącymi normami unijnymi. Państwa członkowskie zapewniają, aby system identyfikacji działek rolnych zawierał warstwę referencyjną umożliwiającą uwzględnienie obszarów proekologicznych. Zgodnie z powyższymi zasadami ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Zatem to Organ powinien przedstawić dowody potwierdzające stan działek rolnych, z uwzględnieniem powierzchni kwalifikujących się do płatności. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt II GSK 680/11 (wyrok z dnia 6 czerwca 2012 r., LEX nr 1216694) wskazał, że "procedura obowiązująca w ramach systemu identyfikacji działek, której instrumentem i narzędziem są ortofotomapy, jakkolwiek ma charakter obligatoryjny, to jednak nie wyłącza, ani też nie wyklucza wykorzystywania innych środków dowodowych". W rozpoznawanej sprawie Organ wskazał jedynie, powołując się na raport z kontroli, że do płatności zakwalifikowane zostały tylko te części działek rolnych, które znajdowały się w granicach deklarowanych działek ewidencyjnych. Bowiem warunkiem objęcia deklarowanej powierzchni działki rolnej płatnościami jest wskazanie we wniosku działek ewidencyjnych w granicach których położone są te działki rolne. W sprawie Organ nie przedstawił natomiast materiałów graficznych, w szczególności w postaci map identyfikujących poszczególne działki w terenie, z zaznaczeniem działek referencyjnych i powierzchni gruntów wykluczonych z płatności. Organ wskazał tylko, że powierzchnia działki rolnej, do której przysługują płatności to powierzchnia działki ewidencyjnej, wykorzystywana do celów rolniczych (pod uprawy rolne). Brak takich danych jest jednoznaczny z niewyczerpującym rozpatrzeniem całego materiału dowodowego. Organ nie przedstawiając takiego materiału graficznego, nie wyjaśnił w gruncie rzeczy dostatecznie sprawy. Nie zostały bowiem usunięte wątpliwości co do wiarygodności przeprowadzonych pomiarów działek rolnych. Natomiast zgodnie z zasadami postępowania administracyjnego Organ zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art. 3 ust. 2 pkt 4 ustawy o płatnościach). Należy stwierdzić, że w odniesieniu do przedmiotowej płatności za 2016 r. organy nie usunęły uchybień, które stały się powodem uchylenia decyzji dotyczących płatności ONW i OB za 2009 r. i rok 2010 wyrokami z dnia 2 października 2011 r. (sygn. akt VIII SA/Wa 448/11 i VIII SA/Wa 449/11) oraz z 29 lutego 2012 r. (sygn. akt VIII SA/Wa 1068/11 i 1069/11). Ponownie rozpoznając sprawę organy, stojąc na straży praworządności, winny dokonać ustaleń po wyczerpującym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego w sprawie, przede wszystkim w zakresie wskazanych wyżej różnic dotyczących powierzchni działki nr ew. [...]. W tym celu powinny dokonać ponownych pomiarów przedmiotowej działki z użyciem aktualnych danych oraz map. Uzupełnione w ten sposób postępowanie i zebrany materiał dowodowy powinien stać się podstawą wydania rozstrzygnięcia, które zgodnie z zasadami zawartymi w art. 11 i art. 107 § 3 kpa powinno w sposób należyty i przekonujący, a nie szablonowy, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, orzekać o kwocie przyznanej płatności. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 135 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt 1 wyroku. O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd postanowił na mocy art. 200, art. 205 § 1 p.p.s.a., przy czym na zwrot ten składa się uiszczony przez skarżącego wpis.