VIII SA/Wa 632/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska – Gwiazda (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Marek Wroczyński, , Protokolant starszy specjalista Ilona Obara, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2026 r. w Radomiu wniosku E. P. o uzupełnienie wyroku z dnia 12 listopada 2025 r. w sprawie ze skargi E. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 27 czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia przebiegu granic postanawia odmówić uzupełnienia wyroku. Wyrokiem z 12 listopada 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 632/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi E. P. (dalej: skarżąca, wnioskodawczyni) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]z dnia 27 czerwca 2025 r. znak [...]w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia przebiegu granic uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie administracyjne. Pismem z 26 listopada 2025 r. skarżąca złożyła wniosek o uzupełnienie ww. wyroku poprzez orzeczenie, w zakresie zawartego w skardze wniosku skarżącej, co do stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...]z 28 marca 2025 r. znak: [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Instytucja uzupełnienia orzeczenia służy temu, aby w szczególnej sytuacji pominięcia przez sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem zapadłego rozstrzygnięcia, wydane orzeczenie uczynić kompletnym. Wskazać przy tym należy, że uzupełnić można tylko sentencję wyroku, a nie jego uzasadnienie. Z treści powołanego przepisu wyraźnie wynika, że strona może domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W pierwszym przypadku, mimo że sąd nie jest związany granicami skargi, wyrok może zostać uzupełniony tylko o te akty lub czynności, które były objęte przedmiotem skargi. W drugim zaś przypadku strona może żądać uzupełnienia wyroku poprzez zamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu, mimo że takie żądanie nie było objęte zakresem skargi. W rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości zachowanie przez skarżącą czternastodniowego terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku. Brak jest jednak podstaw do jego uwzględnienia. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi była decyzja SKO z 27 czerwca 2025 r. znak: [...], po rozpoznaniu wniosku skarżącej o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...]z 28 marca 2025 r. znak [...]zatwierdzającej ustalony na podstawie zebranych dowodów, przebieg granicy pomiędzy wskazanymi we wniosku nieruchomościami. Sąd wyrokiem z 12 listopada 2025 r. uchylił decyzję SKO i umorzył postępowanie administracyjne z wniosku skarżącej o stwierdzenie nieważności. Sąd uznał za nieprawidłowe stanowisko SKO w [...] odmawiające skarżącej stwierdzenia nieważności decyzji rozgraniczeniowej z przyczyn merytorycznych. W rozpoznawanej sprawie zachodziła bowiem niedopuszczalność prowadzenia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o rozgraniczeniu. Skorzystanie przez stronę postępowania administracyjnego z możliwości żądania przekazania sprawy sądowi należy uznać za czynność otwierającą drogę sądową w sprawie o rozgraniczenie konkretnie oznaczonych nieruchomości. Ten skutek procesowy ma istotne znaczenie dla bytu decyzji administracyjnej określającej przebieg granicy, nie można bowiem przyjmować, że w sprawie, w której została otwarta droga sądowa i o rozgraniczeniu może orzec sąd, mogą pozostawać w mocy skutki wcześniej wydanej decyzji administracyjnej. Istnienie przesłanki procesowej w postaci drogi sądowej w sprawie o rozgraniczenie, będące wynikiem zgłoszenia żądania przekazania sprawy sądowi, wyłącza dokonanie w takiej sprawie rozgraniczenia w trybie administracyjnym. Przejście sprawy o rozgraniczenie do etapu postępowania sądowego powoduje zatem, że decyzja o rozgraniczeniu traci byt. Do stwierdzenia takiego skutku żądania przekazania sprawy sądowi nie jest konieczne istnienie przepisu ustawowego potwierdzającego utratę bytu przez decyzję administracyjną; utrata skutków takiej decyzji jest wynikiem zamknięcia etapu postępowania administracyjnego w związku ze złożeniem przez stronę żądania przekazania sprawy sądowi. Prezydent Miasta [...]zatwierdził ustalony przebieg granicy. Na wniosek skarżącej sprawa została przekazania do Sądu Rejowego w [...], Wydziału Cywilnego. Z chwilą złożenia takiego żądania sprawa rozgraniczenia nieruchomości staje się sprawa cywilną, a sąd powszechny przystępuje do jej pierwotnego i całościowego rozpoznania. Konsekwencją złożenia przez skarżącą żądania, o którym mowa w art. 33 ust.3 p.g.k. jest to, że decyzja Prezydenta Miasta [...]utraciła moc wiążącą. Oznacza to, że decyzja nie uzyskała procesowych i materialnych skutków decyzji ostatecznej. W istocie utraciła ona byt prawny. Tym samym, skoro decyzja rozgraniczeniowa utraciła taki byt, to nie można skutecznie żądać stwierdzenia nieważności tej decyzji. Podsumowując, uznać należało, że w przedmiotowej sprawie sąd orzekł o całości skargi uchylając decyzję organu II instancji i umarzając postępowanie administracyjne z wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, która utraciła byt prawny. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a, orzekł, jak w sentencji postanowienia.