VIII SA/Wa 633/17
PostanowienieWSA w Warszawie2017-11-27
Skład orzekający: Sędzia WSA Sławomir Fularski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę organu gminy wydaną przed dniem 1 czerwca 2017 r. może zostać wniesiona bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z przepisami obowiązującymi przed nowelizacją?Ratio decidendi
Skarga na uchwałę organu gminy wydaną przed dniem 1 czerwca 2017 r. podlega odrzuceniu, jeśli nie została poprzedzona skutecznym wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z przepisami obowiązującymi przed nowelizacją, warunkiem wniesienia skargi na uchwałę organu gminy jest bezskuteczność wezwania organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej w R. z dnia [...] lipca 2013 r. w przedmiocie przyjęcia Gminnego Programu Opieki nad Zabytkami, powołując się na art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że skarżący skierował wezwanie do usunięcia naruszenia prawa do niewłaściwego organu (Prezydenta Miasta R. zamiast Rady Miejskiej). Pełnomocnik skarżącego podniósł, że skarżący nie wzywał Rady Miejskiej, a jedynie Prezydenta Miasta R., który jest organem wykonawczym gminy.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 101 ust. 1 u.s.g.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi B. B. na uchwałę Rady Miejskiej w R. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie przyjęcia Gminnego Programu Opieki nad Zabytkami postanowił : odrzucić skargę.
Pismem z 18 lipca 2017 r. B. B. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako: "Sąd") skargę na uchwałę Rady Miejskiej w R. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie przyjęcia Gminnego Programu Opieki nad Zabytkami. Jako podstawę prawną wskazał m.in. art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016 r. poz. 446 ze zm.; dalej: "u.s.g.").
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, gdyż skarżący pismo z 27 kwietnia 2015 r. skierował do innego organu, tj. Prezydenta Miasta R., który zaskarżonego aktu nie wydał. Organ wskazał, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, powinno być skierowane do właściwego organu samorządowego, który podjął zaskarżony akt. Podniósł, że tylko ten organ może zaskarżony akt zmienić lub uchylić i tym samym uwzględnić wezwanie.
Pismem z 8 września 2017 r. (data wpływu do Sądu) pełnomocnik skarżącego, odpowiadając na wezwania Sądu z dnia 28 sierpnia 2017 r., podniósł, że skarżący nie wzywał Rady Miejskiej w R. do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie wskazał, że skarżący takie wezwanie skierował do Prezydenta Miasta R. gdyż Prezydent Miasta R. jest organem wykonawczym gminy i organem reprezentującym gminę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
W pierwszej kolejności wymaga podkreślenia, że skarga ta została złożona, w trybie art. 101 u.s.g.
Zauważyć należy, że z art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 czerwca 2017 r. wynika, iż złożenie skargi na uchwałę organu gminy zwolnione jest z obowiązku uprzedniego wezwania tego organu do usunięcia naruszenia prawa.
W rozpoznawanej sprawie istotne znaczenie ma jednak treść art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935; dalej: "ustawa nowelizująca"). Zgodnie z tym przepisem, art. 52 i art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą oraz przepis art. 101 ust. 1 u.s.g., w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
To oznacza, że w przypadku uchwał wydanych przed dniem 1 czerwca 2017 r. zastosowanie znajdują przepisy dotychczasowe (zob. postanowienie NSA z dnia 29 września 2017 r., sygn. akt II OZ 993/17).
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że zaskarżona uchwała Rady Miejskiej w R. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie przyjęcia Gminnego Programu Opieki nad Zabytkami, została wydana przed dniem 1 czerwca 2017 r., a więc zastosowanie w tej sprawie znajdują przepisy dotychczasowe.
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie zmiany dokonanej ustawą nowelizującą, skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli natomiast ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (§ 4).
Na podstawie art. 101 u.s.g., w brzmieniu obowiązującym przed zmianą tego przepisu dokonaną ustawą nowelizującą, skarga do sądu administracyjnego na uchwałę podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej musi być poprzedzona uprzednim wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r. (sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007, z. 3, poz. 60) wyjaśnił, że warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest bezskuteczność wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego.
Mając na uwadze powyższe, wniesienie skargi bez skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa stanowi o istnieniu nieusuwalnego na obecnym etapie postępowania sądowego braku formalnego skargi. To zaś wymagało odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej, o czym orzeczono w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 101 ust. 1 u.s.g.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło