VIII SA/Wa 633/19
PostanowienieWSA w Warszawie2019-10-28
Skład orzekający: Leszek Kobylski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na zaniedbywanie obowiązków służbowych przez pracownika ośrodka pomocy społecznej mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na zaniedbywanie obowiązków służbowych przez pracownika ośrodka pomocy społecznej nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego, określonym w art. 3 § 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tego rodzaju skargi podlegają przepisom Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczącym skarg i wniosków i są sprawami wewnętrznymi organów, a brak jest przepisu prawa przewidującego dopuszczalność ich zaskarżenia do sądu administracyjnego.Stan faktyczny
Skarżący K. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S., zarzucając mu zaniedbywanie obowiązków służbowych w zakresie niesienia pomocy osobom potrzebującym, brak empatii, wyrozumiałości i kompetencji. Skarga dotyczyła sposobu działania ośrodka i jego pracowników.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 28 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi K. W. na Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. w przedmiocie zaniedbywania obowiązków służbowych postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 2 września 2019 r. K. W. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "Sąd") pismo zatytułowane "wniosek o zaniedbywanie obowiązków służbowych w niesieniu pomocy ludziom starym, schorowanym, wypracowanym i długotrwale bezrobotnym według ustawy". Skarżący zarzucił Gminnemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w S. "brak empatii, wyrozumiałości, kompetencji w wykonywaniu i niesienia misji pomocy osobom potrzebującym ze środków rządowych po spełnieniu kryterium ich otrzymania oraz brakiem reakcji na ludzką niedolę, samotność, starszy wiek".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1320 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wyłącznie kontrolę działalności administracji publicznej
i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje kognicję w sprawach skarg wskazanych w § 2 cytowanego przepisu, tj. skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy
z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz.508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych
w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych
w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Z powyższego wynika, że "skarga na zaniedbywanie obowiązków służbowych
w niesieniu pomocy ludziom starym, schorowanym, wypracowanym i długotrwale bezrobotnym według ustawy" nie mieści się w katalogu spraw objętych kognicją sądu administracyjnego.
Z treści pisma skarżącego wynika, że materia będąca jego przedmiotem mieści się w zakresie postępowania skargowego uregulowanego w rozdziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: k.p.a.) zatytułowanym "Skargi i wnioski". W myśl. art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników. Skargi te dotyczą więc sposobu działania organu i jego pracowników i są wewnętrznymi sprawami tych organów. Nie podlegają natomiast kognicji sądów administracyjnych, gdyż brak przepisu prawa, który przewidywałby dopuszczalność zaskarżenia do sądu administracyjnego tego rodzaju działań i zaniechań organów. Stanowisko judykatury
w tym zakresie jest utrwalone (por. wyrok NSA z 11 lutego 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 3121/01; wyrok NSA z 1 grudnia 1998 r. sygn. akt III SA 1636/97, opublikowane
w: https://cbois.nsa.gov.pl)
Wobec powyższego Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło