VIII SA/Wa 638/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Artur Kot, Protokolant Michał Sikorski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 października 2008 r. sprawy ze skargi T.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2008 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej k.p.a., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym odwołania T. K. i M. W. od projektu decyzji z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...] sporządzonej przez Wójta Gminy S. ustalającej sposób zagospodarowania i warunki zabudowy dla zadania pn.: adaptacja budynku byłego kina na działalność gospodarczą "B." na działce nr [...] w S., umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu wskazał, iż K. K. złożył wniosek o ustalenie sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy na adaptację budynku byłego kina na działalność gospodarczą "B.". Wójt Gminy zlecił osobie uprawnionej w myśli art. 60 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2007 r. (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.) przygotowanie projektu decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. Od projektu tej decyzji odwołanie złożyła M. W. i T. K. Organ odwoławczy ustalił, iż w przedmiotowej sprawie nie była wydana decyzja, bowiem sporządzony został jedynie projekt, zatem brak jest przedmiotu odwołania i dlatego postępowanie należało umorzyć, jako bezprzedmiotowe. Skargę na powyższą decyzję złożyła M. W. i T. K., wnosząc o stwierdzenie nieważności decyzji i zasadzenie kosztów postępowania. Podniosły w uzasadnieniu, iż projekt decyzji zawierał wszystkie niezbędne elementy decyzji zawarte w art. 107 k.p.a. Na podstawie tego projektu Wojewoda [...] wydał postanowienie uzgadniające daną inwestycję. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie podtrzymując dotychczas zaprezentowaną argumentację. Dodał, iż Wojewoda [...] w oparciu o projekt wydaje postanowienie uzgadniające, bowiem właśnie postanowienie uzgadniające dotyczy ustaleń zawartych w projekcie decyzji. Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2008 r. WSA w Warszawie odrzucił skargę M. W. w związku z brakiem uiszczenia przez nią wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga T. K. zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych powodów niż przedstawione w skardze. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (DZ.U nr 153 , poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwana dalej jako p.p.s.a. (DZ.U nr 153, poz.1270, ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu dającego podstawę do wznowienia postępowania, a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności. Jak stanowi przepis art.134 § 1 p.p.s.a. Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Organ odwoławczy działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw.z art. 105 k.p.a. umorzył postępowanie odwoławcze z uwagi na fakt, iż odwołanie zostało wniesione od projektu decyzji. Zgodnie z wyrokiem NSA w Warszawie z dnia 3 grudnia 1998 r., SA 440/98 postępowanie odwoławcze może zakończyć się decyzją o umorzeniu postępowania odwoławczego, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe (art. 105 § 1 kpa). Będzie to miało miejsce m.in. wtedy, gdy strona cofnie odwołanie (art. 137 kpa) lub jeżeli organ odwoławczy w toku postępowania ustalił, że wnoszący odwołanie nie jest stroną w sprawie. Wypełnia to przesłankę bezprzedmiotowości postępowania odwoławczego. Dlatego organ odwoławczy nieprawidłowo, przyjmując za podstawę powołane przepisy, umorzył postępowanie odwoławcze. Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Zatem w postępowaniu wstępnym odwoławczym organ podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym jak i podmiotowym. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje m.in. przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji (por. wyrok NSA z dnia 16 listopada 2000 r., V SA 235/00). Należy podkreślić, iż odwołanie przysługuje od decyzji. Odwołanie jest zatem niedopuszczalne, gdy czynność organu administracji publicznej nie jest decyzją administracyjną (tak: B. Adamiak: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, str. 596). Wystąpienie którejś z przesłanek negatywnych, tj. niedopuszczalności odwołania lub uchybienia terminu do jego wniesienia, nakłada na organ odwoławczy obowiązek jej stwierdzenia w formie postanowienia. Treść art. 134 k.p.a. będącego bezwzględnie obowiązującą normą prawną wskazuje na związany charakter rozstrzygnięcia (zwrot "organ... stwierdza"). Nie pozostawiono tu organowi odwoławczemu jakiejkolwiek sfery uznania (por. wyr. NSA z dnia 30 grudnia 1998 r., IV SA 2294/96). W niniejszej sprawie organ odwoławczy naruszył przepisy postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ odwoławczy powinien bowiem po zbadaniu dopuszczalności odwołania od projektu decyzji wydać orzeczenie w trybie art. 134 k.p.a., a nie tak jak uczynił w trybie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. Dlatego biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c) p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję. O zakresie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a.