VIII SA/Wa 639/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Henryka Lewandowska - Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. K. o wstrzymanie wykonania decyzji ze skargi Z. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji pracownika ochrony postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] sierpnia 2009r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Z. K. złożył skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2009r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. z dnia [...] maja 2009r., w przedmiocie cofnięcia licencji pracownika ochrony Fizycznej pierwszego stopnia. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek Z. K. podniósł, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyjątkowo ciężkie skutki finansowe dla niego i jego rodziny; straci bowiem pracę w firmie ochroniarskiej, a przez to pozbawiony zostanie głównego źródła utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu spoczywa przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, określone w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W żaden sposób nie uzasadnił swojego wniosku. Ogólne wskazanie, iż realizacja wydanej decyzji spowoduje, że straci pracę w firmie ochroniarskiej, a tym samym główne źródło utrzymania nie może skutkować wstrzymaniem jej wykonania. Okoliczność, iż skarżący może zostać pozbawiony licencji pracownika ochrony była znana Z. K. od momentu wydania przez Sąd Okręgowy w R. z dniu [...] lutego 2009r., sygn. akt [...] wyroku utrzymującego w mocy wyrok skazujący Sądu Rejonowego w R. z dnia [...] listopada 2008r., sygn. akt [...]. Ponadto wnioskodawca nie wykazał, że nie może wykonywać innego rodzaju pracy, czy spowoduje utratę środków do życia. Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku. W realiach niniejszej sprawy brak jest wystarczających podstaw do kontynuowania postępowania w niniejszej, incydentalnej sprawie. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.