VIII SA/Wa 647/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska – Gwiazda (sprawozdawca) Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 16 października 2019 r. sprawy ze skargi Firmy Handlowej [...] spółka z o.o. w [...] na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...]maja 2019 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...]na rzecz skarżącej Firmy Handlowej [...]spółka z o.o. w [...][...]zł ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z [...] maja 2019 r. znak [...]Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...]stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazał m. in., że w dniu [...]października 2018 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...]wydał decyzję znak: [...]nakładająca na Firmę Handlową [...]spółka z o.o. w [...] (dalej: skarżąca, spółka, strona) obowiązek usunięcia szeregu nieprawidłowości. Decyzję doręczono spółce [...].11.2018 r. W dniu [...].11.2018 r. wpłynął wniosek strony o uzupełnienie w/w decyzji. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...]wydał postanowienie odmawiające uzupełnienia decyzji. [...]marca 2019 r., przy piśmie SKO w [...], do siedziby Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...]wpłynęło odwołanie skarżącego z [...]marca 2019 r. od decyzji PPIS w [...]z dnia [...]października 2018 r. ze stosownymi wnioskami. Wobec niepodpisania odwołania PWIS w [...]pismem z [...]kwietnia 2019 r. wezwał stronę do przesłania odwołania podpisanego przez osobę upoważniona do występowania w imieniu spółki. W dniu [...]maja 2019 r. do siedziby WSSE w [...]wpłynęło odwołanie z dnia [...]maja 2019 r. od decyzji PPIS w [...]spełniające wymogi formalno-prawne podpisane przez Pana m. W. – Prezesa Zarządu Firmy Handlowej [...]spółka z o.o. Organ Wojewódzki stwierdził, że decyzję z [...]października 2018 r. doręczono stronie [...]listopada 2018 r., natomiast odwołanie zostało wniesione za pośrednictwem Poczty Polskiej [...]marca 2019 r., o czym świadczy data na kopercie dołączonej do odwołania. Wskazał, że decyzja organu I instancji zawiera prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie 14 dniowym terminie do wniesienia odwołania do PWIS w [...]oraz informację, ze odwołanie składa się za pośrednictwem organu I instancji, który wydał decyzję. Powołując się na treść art. 57 § 1 kpa wskazał, że w sprawie niniejszej decyzje doręczono stronie [...]listopada 2018 r., a zatem 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął [...]grudnia 2018 r., zaś odwołanie złożono za pośrednictwem Poczty Polskiej [...]marca 2019 r. Tym samym decyzja nie została zaskarżona w ustawowym terminie 14 dni, wobec czego stała się ostateczna. Wniosek strony o uzupełnienie przedmiotowej decyzji na podstawie art. 111 § 1 kpa nie wstrzymuje biegu terminu do wniesienia odwołania. Organ podniósł, że strona nie wnosiła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Z tych przyczyn organ stwierdził jak w postanowieniu na podstawie art. 123 § 1 w związku z art. 134 kpa. W skardze złożonej do Sądu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie przepisu art. 111 poprzez błędne przyjęcie, że uchybiła terminowi do wniesienia odwołania w tej sprawie. Skarżąca wniosła o: uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji oraz przeprowadzenia dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]w celu wykazania terminowości wniesionego odwołania oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sadowoadministracyjnego. W uzasadnieniu skargi wskazano w szczególności przedstawiając stan faktyczny przedmiotowej sprawy, że spółka wniosła w dniu [...]listopada 2018 r. o rektyfikacje decyzji z [...]października 2018 r.. Postanowieniem z [...]lutego 2019 r. odmówiono zadośćuczynienia postulatowi spółki. Treść stosownego postanowienia doręczono stronie [...]lutego 2019 r. W dniu [...]marca 2019 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł do SKO w [...]odwołanie od decyzji z [...]października 2018 r.. Organ II instancji wezwał spółke w dniu [...]kwietnia 2019 r. do uzupełnienia braków formalnych poprzez jego podpisanie, zakreślając 14 dni. Treść wezwania doręczono spółce [...]kwietnia 2019 r. [...]kwietnia 2019 r. podpisane odwołanie złożono do SKO w [...]. W dniu [...]maja 2019 r. wydano zaskarżone postanowienie pomijając fakt, że spółka skorzystała z uprawnienia z art. 111 § 1 kpa. W sytuacji złożenia przez stronę wniosku o uzupełnienie decyzji w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, bieg terminu do wniesienia odwołania nie rozpoczyna się do dnia ogłoszenia lub doręczenia rozstrzygnięcia w przedmiocie tego wniosku. Skarżący wskazał też na treść art. 65 § 1 kpa. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko, które zawarł w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Ocena zaskarżonego rozstrzygnięcia przeprowadzona w zakresie wynikającym z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") doprowadziła Sąd do stanowiska, że w toku postępowania administracyjnego uchybiono prawu procesowemu, w sposób uzasadniający uchylenie zaskarżonego postanowienia. Istotnym elementem stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie były przytoczone w skardze fakty, odnoszące się do złożenia przez skarżącą wniosku o uzupełnienie decyzji, które organ odwoławczy całkowicie pominął, przez co naruszył przepisy art. 77 § 1 kpa w zw. z art. 7 kpa, poprzez brak wyjaśnienia stanu faktycznego oraz wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Nieustalone przez organ odwoławczy fakty mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ z przepisu art. 111 § 2 kpa wynika, że w przypadku wydania postanowienia, w przedmiocie uzupełnienie lub odmowy uzupełnienia decyzji, termin dla strony do wniesienia od niej odwołania, biegnie od dnia jego doręczenia ww. postanowienia. Z powyższego przepisu wynika, że fakt złożenia przez skarżącą wniosku o uzupełnienie decyzji z dnia [...]października 2018 r., znak: [...], wydanej przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], był dlatego istotny dla sprawy, ponieważ w przypadku złożenia przez stronę wniosku o uzupełnienie decyzji w terminie do jej zaskarżenia, termin ten winno liczyć się – nie tak, jak uczynił to organ, od momentu doręczenia decyzji, tj. od [...]listopada 2018 r., lecz – od dnia doręczenia postanowienia rozpoznającego ww. wniosek procesowy, tj. od [...]lutego 2019 r. (vide zwrotne poświadczenie odbioru w aktach administracyjnych załączonych do akt sprawy niniejszej WSA w Warszawie). W konsekwencji powyższego, poczynione przez organ odwoławczy ustalenia faktyczne są niewystarczające do wydania zaskarżonego postanowienia. Winny one były ustalić kluczowy dla przedmiotowej sprawy fakt, czy skarżąca złożyła w ustawowym, 14 dniowym terminie odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]z dnia [...]października 2018 r., przy uwzględnieniu poczynionego wyżej ustalenia, dotyczącego właściwego sposobu obliczenia tego terminu. Przy ponownym rozpatrywaniu niniejszej sprawy, organ odwoławczy uwzględni poczynione wyżej rozważania. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 145 § 1pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie I wyroku. O kosztach postępowania sądowego orzeczono, jak w punkcie II sentencji wyroku, na podstawie art. 200. Na zasądzoną kwotę składa się wpis w wysokości 100 zł.