VIII SA/Wa 651/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 17 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z [...] lipca 2015 r. B. K. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowego w W. z [...] czerwca 2015 r. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnił, że na podstawie decyzji "wszczęto postępowanie w zakresie zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego zobowiązanego". Dochodzona należność stanowi kwotę [...] zł. Zdaniem skarżącego, zajęcie jego rachunku bankowego, w sytuacji gdy nie prowadzi już działalności gospodarczej i pozostaje na utrzymaniu żony, spowoduje poważne problemy finansowe skarżącego i jego rodziny. Istnieje bowiem ryzyko zagrożenia prowadzonej przez żonę działalności gospodarczej i w konsekwencji utrata przez rodzinę skarżącego źródła dochodu. Nie będzie możliwy też zwrot wyegzekwowanego świadczenia nawet w przypadku wygrania sporu sądowego. Skarżący poniesie szkodę materialną i niematerialną, tj. poniesie odpowiedzialność za przestępcze działanie swoich kontrahentów, o czym nie miał wiedzy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego przedstawionego przez wnioskodawcę. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Na podstawie analizy materiału dowodowego przedstawionego przez skarżącego i jego argumentacji, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji. Przedstawił jedynie obawy i wskazał ogólne skutki, które mogą nastąpić. W szczególności do wniosku nie załączył żadnych dokumentów obrazujących jego rzeczywistą kondycję finansową. Nie wykazał zatem istnienia związku przyczynowego między wykonaniem zaskarżonej decyzji a jego aktualną sytuacją majątkową. Za niecelowe Sąd uznał kontynuowanie postępowania w zakresie badania podstawy faktycznej zawartego w skardze wniosku. Skoro skarżący nie wykazał, że grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, jak również, że do odwrócenia skutku realizacji tej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami, to Sąd uznał obawy skarżącego za przedwczesne. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Obawy dotyczące zagrożenia dla działalności gospodarczej prowadzonej przez żonę skarżącego w związku z wszczęciem postępowania egzekucyjnego wobec skarżącego nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione. Należało zatem odmówić skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd zwraca jednocześnie uwagę, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.