VIII SA/Wa 658/15
PostanowienieWSA w Warszawie2015-09-22
Skład orzekający: Sędzia WSA Leszek Kobylski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na działalność organu administracji publicznej, polegającą na uchylaniu z urzędu decyzji organu I instancji, jest dopuszczalna w postępowaniu sądowoadministracyjnym?Ratio decidendi
Skarga na działalność organu administracji publicznej, polegającą na uchylaniu z urzędu decyzji organu I instancji, nie jest dopuszczalna w postępowaniu sądowoadministracyjnym, ponieważ nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych, określonym w art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Zarząd Dróg Powiatowych wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na działalność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zarzucając mu uchylanie z urzędu decyzji lokalizacyjnych wydawanych przez Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych. Skarżący podnosił, że Kolegium nie rozpatruje meritum sprawy i błędnie zarzuca Zarządowi Dróg Powiatowych brak wskazania naruszonych przepisów technicznych i bezpieczeństwa. Organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak interesu prawnego skarżącego oraz na to, że decyzje lokalizacyjne są uznaniowe i wymagają szczegółowego uzasadnienia odmowy.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 22 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zarządu Dróg Powiatowych w [...] na działalność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] postanawia : odrzucić skargę.
Pismem z dnia 14 lipca 2015 r. Zarząd Dróg Powiatowych w [...] (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na działalność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W uzasadnieniu podniesiono przede wszystkim, że wszelkie decyzje lokalizacyjne wydawane z art. 39 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 25 lutego 2013 r. poz. 260) przez Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych w [...] są z urzędu uchylane nie rozpatrując meritum sprawy. W dalszej treści skarżący wywodzi, że Kolegium zawsze w każdej swojej decyzji zarzuca w uzasadnieniu Zarządowi Dróg Powiatowych w [...], że decyzja Zarządu nie wskazuje jakie konkretne przepisy warunków technicznych i wymogów bezpieczeństwa zostałyby naruszone w przypadku pozytywnego załatwienia wniosku inwestora. Kolegium uznaje także za zbyt lakoniczną informację Zarządu Dróg Powiatowych w [...] o utracie gwarancji na wykonanie odcinków dróg, chociaż przepis art. 39 mówi wyraźnie, że organ I instancji może odmówić lokalizacji urządzenia, jeżeli doprowadziłoby to do utraty uprawnień z tytułu gwarancji lub rękojmi w zakresie budowy, przebudowy lub remontu drogi.
Skarżący przywołuje także fragmenty decyzji Kolegium z różnych dat oraz przepisy, które jego zdaniem wskazują na to, że uchylając wskazane w skardze decyzje organ odwoławczy nie ma racji, a pozbawia organ I instancji możliwości prawidłowego działania w zakresie zarządu drogami i nie rozważa racjonalnych argumentów zarządcy drogi. Nadto skarżący wskazuje, że organ II instancji całkowicie pomija fakt, że na Zarządzie Dróg Powiatowych w [...] – jako jednostce organizacyjnej powiatu kozienickiego – spoczywa obowiązek prewencyjnej ochrony dróg będących w jego zarządzie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie, ewentualnie oddalenie skargi. Zauważył, iż Powiatowy Zarząd Dróg jako organ administracji nie posiada interesu prawnego w niniejszej sprawie. Wskazał, że Zarząd Dróg Powiatowych w [...] składał skargi na decyzje SKO z dnia [...] czerwca 2014r. znak: [...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...]do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wydział Zamiejscowy w Radomiu, który postanowieniami z dnia 10, 11 i 17 września 2014 r. sygn. akt: 907-912/14 i 915- 916/14 - odrzucił skargi.
Kolegium ustosunkowując się do zarzutów skargi wskazało, iż każda decyzja może być zaskarżona przez stronę do organu wyższego stopnia, który rozpoznając sprawę musi mieć na względzie argumenty zarówno skarżącej strony jak i organu. Również w sprawach, o których pisze Zarząd Dróg Powiatowych w [...], Kolegium brało pod uwagę również argumenty Zarządu Dróg Powiatowych w [...]. Podniosło także, że nie może godzić się z zarzutami, że zawsze organ ma rację, skoro decyzja zezwalająca lub nie na lokalizację w pasie drogowym urządzeń nie związanych z tą drogą jest decyzją uznaniową. Dlatego też, zdaniem Kolegium, organ I instancji nie może arbitralnie odmówić lokalizacji urządzeń nie związanych z drogą w pasie drogowym, lecz powinien w sposób bardzo zrozumiały wyjaśnić przyczyny odmowy, tym bardziej, że przepis art. 39 ustawy o drogach publicznych stanowi o możliwości odmowy w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Kolegium zauważyło, że uchylając decyzję z powodu braku szczegółowego uzasadnienia przesłanek odmowy nie nakazywało przecież wydania decyzji o określonej treści, a jedynie zwracało uwagę na konieczność prawidłowego uzasadnienia stanowiska organu. Organ zwrócił też uwagę na to, że przepis art. 13 ustawy z 7-V-2010r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (a do takich należy zaliczyć linie światłowodowe) nakazuje jednostkom samorządu terytorialnego zapewnienie przedsiębiorstwu telekomunikacyjnemu i innym podmiotom możliwość inwestowania linii światłowodowych. Dlatego odmowna decyzja organu I instancji, z uwagi też na charakter inwestycji i cytowany przepis, powinna szczegółowo uzasadniać jej powody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu.
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem działań lub zaniechań administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma ograniczony charakter co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 art. 3 p.p.s.a. stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Pod pojęciem sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 p.p.s.a. oraz inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów tej ustawy. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach.
W niniejszej sprawie Zarząd Dróg Powiatowych w [...] wniósł skargę na działalność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], w związku z uchylaniem z urzędu decyzji lokalizacyjnych wydawanych przez Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych w [...]. W tym stanie rzeczy uznać należy, iż skoro wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie dotyczy aktów, czynności lub bezczynności, o jakich mowa w przytoczonych wyżej przepisach ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to skarga ta – w myśl powołanych wyżej przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – jest niedopuszczalna.
Z tych względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło