VIII SA/Wa 666/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 14 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z W na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie podatku rolnego za 2015 rok postanawia: umorzyć postępowanie sądowe Pismem z 14 lipca 2015 r. (data wpływu do organu) Z W (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie podatku rolnego za 2015 rok. Następnie, pismem z 7 września 2015 r., oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Postępowanie sądowe należało umorzyć. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z ww. przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Sąd rozpoznając wniosek skarżącego o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność ich cofnięcia, o których mowa w art. 60 p.p.s.a. W związku z tym, stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 60 p.p.s.a. zasadne było umorzenie postępowania sądowego.