VIII SA/Wa 669/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku M. W. i C. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w sprawie ze skargi M. W. i C. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanowił : odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta R. z [...] maja 2017 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] ustalającą M. W. i C. W. (dalej: "skarżący") jednorazową opłatę planistyczną w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "K. – C. – Etap I". Na powyższą decyzję z dnia [...] lipca 2017 r. skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, wnieśli za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako: "Sąd"). Pismem z 21 listopada 2017 r. pełnomocnik skarżących wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. Uzasadniając wniosek pełnomocnik wskazał, że organ I instancji wszczął wobec skarżących postępowanie egzekucyjne, co może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w ich mieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r., poz. 1369, zwana dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W przypadku gdy skutkiem decyzji jest wyegzekwowanie od danego podmiotu nałożonej opłaty pieniężnej, Sąd nie ocenia na tym etapie postępowania, czy opłata ta została zasadnie nałożona ani czy prawidłowo ustalono jej wysokość a jedynie czy zostały wykazane przez stroną przesłanki ustawowe do wstrzymania wykonania decyzji. Należy wskazać, że sąd, oceniając w sprawie w której powstaje obowiązek zapłaty określonej kwoty, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, bierze pod uwagę nie tylko wysokość nałożonej opłaty ale i całokształt sytuacji finansowej strony wnoszącej o wstrzymanie wykonania decyzji, której skutkiem jest wyegzekwowanie nałożonej kary pieniężnej. Skarżący reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika powinni więc przedstawić konkretne argumenty i dane (dokumenty) wskazujące jak wyegzekwowanie nałożonej opłaty wpłynie na ich sytuację finansową. Skoro wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony, Sąd nie mógł ocenić, czy zaskarżona decyzja wywołuje skutki o jakim mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.