VIII SA/Wa 672/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 2 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na działalność Starosty Powiatowego w K. w przedmiocie czynności pracowników Powiatowego Urzędu Pracy w K. postanawia : odrzucić skargę Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. (data przekazania skargi przez Sąd Staroście K.) K. K. (zwany dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działalność Starosty Powiatowego w K. (zwany dalej: "Starosta", "organ") w przedmiocie czynności pracowników Powiatowego Urzędu Pracy w K.. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o oddalenie skargi w całości. Jako uzasadnienie powyższego podał, iż zarzuty skarżącego dotyczące nieprofesjonalnego działania urzędu poprzez zatrudnionych w nim pracowników są bezpodstawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647). W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika, że właściwość sądów administracyjnych nie została określona za pomocą klauzuli generalnej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle określonych przez ustawę. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na działania Starosty, a konkretnie nieprofesjonalnego działania, braku wiedzy i kompetencji do wykonywania pracy przez wskazanych z imienia i nazwiska pracowników Powiatowego Urzędu Pracy w K.. Dokonując oceny powyższego, Sąd stwierdził, że skarga dotyczy sprawy, która nie należy do katalogu spraw wymienionych w cytowanym wyżej przepisie. Sąd dokonał tej oceny zwłaszcza z punktu widzenia treści art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. tj. czy czynności, o których mowa w skardze nie należą do innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem skargi jest nieprawidłowe wykonywanie czynności przez pracowników powiatowego urzędu pracy i tym samym podlega rozpatrzeniu w trybie uregulowanym dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego "Skargi i wnioski". Zgodnie z wypracowanym jeszcze w czasie obowiązywania ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) i wciąż aktualnym poglądem wyrażanym w orzecznictwie sądów administracyjnych, do skarg i wniosków uregulowanych w Dziale VIII art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze. zm.) nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 14 września 2004 r., OSK 642/04, Lex nr 160611; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 grudnia 2004 r., II SAB/Wa 193/04, Lex nr 165916). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. , orzekł jak w sentencji postanowienia.