VIII SA/Wa 673/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska – Gwiazda (sprawozdawca) Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 6 listopada 2025 r. sprawy ze skargi J. U. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 1 lipca 2025 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy oddala skargę. Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: GITD) postanowieniem z 1 lipca 2025 r., znak [...]na podstawie art. 134 w zw. z art. 127, 129 i 57 § 5 ustawy z 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego stwierdził, po wstępnym rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją GITD nr [...] z dnia 11 kwietnia 2025 r. stwierdzającej utratę dobrej reputacji przewoźnika drogowego J. U. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: J. U. Firma Produkcyjno – Handlowo – Usługowa "[...]", uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym sprawy. Dnia 11 kwietnia 2025 r. GITD wydał w/w decyzję stwierdzającą utratę dobrej reputacji przewoźnika drogowego J. U. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: J. U. Firma Produkcyjno – Handlowo – Usługowa "[...]". Decyzję doręczono J. U. w dniu 18 kwietnia 2025 r. Pismem z dnia 5 maja 2025 r., przesłanym za pomocą środków komunikacji elektronicznej – e-PUAP w dniu 5 maja 2025 r. Strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej w/w decyzją. Rozpoznając powyższy wniosek GITD opisanym na wstępie postanowieniem z dnia 1 lipca 2025 r. stwierdził, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożony został z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu decyzji organ przytoczył treść art. 129 § 2 kpa, zgodnie z którym od decyzji wydanej w I instancji przez ministra lub SKO nie służy odwołanie, jednak strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Organ wskazał, że stosownie do treści art. 129 § 2 kpa od decyzji wydanej w I instancji stronie służy odwołanie, które należy wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji stronie. Czternastodniowy termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zgodnie z art. 57 § 4 kpa upływał w dniu 2 maja 2025 r. (piątek). Termin ten biegnie od dnia następującego po dniu doręczenia stronie w/w, a więc od dnia 19 kwietnia 2025 r. Organ wskazał, że strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej w/w decyzją. Organ wskazał też, że zgodnie z treścią art. 57 § 5 pkt 2 kpa termin do wniesienia odwołania uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim UE, Konfederacji Szwajcarskiej albo państwie członkowskim EFTA – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. Na podstawie urzędowego poświadczenia przedłożenia nr [...] potwierdzającego przesłanie przez stronę za pomocą środków komunikacji elektronicznej wniosku strony o ponowne rozpatrzenie sprawy organ stwierdził, że wniosek ten przesłano 5 maja 2025 r., a zatem z uchybieniem 14 – dniowego terminu, który upływał 2 maja 2025 r. Dzień 2 maja 2025 r. był dniem roboczym, co wynika z art. 1 ustawy z 18 stycznia 2051 r. o dniach wolnych od pracy (t.j. z 2025 r., poz. 296)., a więc zdaniem organu dzień ten był ostatnim dniem, w którym strona mogła przesłać wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do organu, który wydał w/w decyzję. Strona przesłała wniosek w kolejnym dniu roboczym tj. 5 maja 2025 r., zatem z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W skardze na w/w postanowienie Skarżący J. U. zarzucił naruszenie przepisów postepowania administracyjnego, które mogły mieć wpływ na wynik postepowania w jego sprawie tj. art. 7, 8 kpa przez nie podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, naruszenie zasad postepowania administracyjnego, które mogło mieć wpływ na wynik postepowania tj. art. 11 w zw. z art. 8 kpa poprzez niedostateczne wyjaśnienie przez organ zasadności przesłanek w kontekście tzw. przepisów ogólnych dotyczących stosowania przepisów ustawy. Wniósł o uchylenie postanowienia, zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Wskazał, że nie może mu zostać przypisana w całości odpowiedzialność za powyższe naruszenia, a w obecnym kryzysie gospodarczym organy winny być bardziej przychylne w postępowaniach, które kończą się negatywnie dla firm, które to firmy generują miejsca pracy. Wskazał też, że stanowisko organu obarczone jest różnego rodzaju sprzecznościami. W związku z powyższym skarżący wnioskując o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy żąda aby organ nadrzędny sprawdził postępowanie administracyjne, czy nie zostało zakończone decyzją z rażącym naruszeniem przepisów prawa. W odpowiedzi na skargę GITD podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie zostało wydane w oparciu o art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Powołana regulacja została zastosowana przez GITD na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesione przez skarżącego od decyzji GITD nr [...] z dnia 11 kwietnia 2025 r. stwierdzającej utratę dobrej reputacji przewoźnika drogowego J. U. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: J. U. Firma Produkcyjno – Handlowo – Usługowa "[...]". Decyzję doręczono J. U. w dniu 18 kwietnia 2025 r. (vide – k. 52 akt administracyjnych). Pismem z dnia 5 maja 2025 r., przesłanym za pomocą środków komunikacji elektronicznej – e-PUAP w dniu 5 maja 2025 r. Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej w/w decyzją – k. 54, 56, 57 akt administracyjnych (okoliczność bezsporna). Tak jak prawidłowo wskazano w zaskarżonym postanowieniu, w myśl art. 129 § 2 kpa, od decyzji wydanej w I instancji przez ministra lub SKO nie służy odwołanie, jednak strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Odwołanie należy wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji stronie. Czternastodniowy termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zgodnie z art. 57 § 4 kpa upływał 2 maja 2025 r. (w piątek). Termin ten biegnie bowiem od dnia następującego po dniu doręczenia skarżącemu decyzji z 11 kwietnia 2025 r., a więc od dnia 19 kwietnia 2025 r. Skarżący mimo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z uchybieniem 14 dniowego terminu nie złożył wniosku do GITD o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przepis art. 134 k.p.a. obliguje organ odwoławczy do przeprowadzenia postępowania wstępnego polegającego na podjęciu czynności mających na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne, oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Stwierdzenie zaistnienia przyczyny wskazującej na niedopuszczalność wniesionego odwołania, czy też stwierdzenie jego wniesienia po terminie zobowiązuje organ do wydania rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 134 k.p.a., a więc postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania lub o stwierdzeniu uchybienia terminu do jego wniesienia. W takiej sytuacji merytoryczne rozpatrzenie środka zaskarżenia nie jest możliwe, albowiem prowadziłoby do wydania decyzji dotkniętej wadą nieważności (tj. rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Jednocześnie podkreślić należy, że wydanie postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, powinno być poprzedzone bezspornymi ustaleniami, co do prawidłowości doręczenia stronie orzeczenia wydanego w pierwszej instancji, od którego środek zaskarżenia został wniesiony oraz co do daty wniesienia tego środka zaskarżenia. Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania winno bowiem mieć miejsce dopiero po dokładnym przeanalizowaniu materiału dowodowego w zakresie koniecznym do ustalenia, czy termin ustawowy z art. 129 § 2 k.p.a. został przez stronę zachowany. W ocenie Sądu GITD dokonał należytego wyjaśnienia i ustalenia okoliczności doręczenia skarżącemu decyzji z dnia 11 kwietnia 2025 r. Zauważyć też należy, iż skarżący został prawidłowo pouczony w w/w decyzji, że przysługuje mu, jako stronie niezadowolonej z rozstrzygnięcia, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do GITD w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji (vide – pouczenie k. 47 akt administracyjnych). Okolicznością bezsporną w sprawie jest data wpływu do organu wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarżący bowiem tej okoliczności nie kwestionuje. Zatem, w świetle powyższych okoliczności, stwierdzenie przez GITD uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w zaskarżonym postanowieniu było prawidłowe. Powyższej oceny nie może zmienić argumentacja zawarta w skardze, a dotycząca naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, która nie znajduje oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym. GITD działając zgodnie z zasadą praworządności, prawidłowo zastosował obowiązujące przepisy prawa stwierdzając uchybienie terminu. Odnosząc się do pozostałych zarzutów zauważyć należy, iż Sąd nie ocenia w niniejszym postępowaniu merytorycznej prawidłowości decyzji GITD z dnia 11 kwietnia 2025 r. Przedmiotem oceny Sądu jest wyłącznie kwestia legalności postanowienia GITD z 1 lipca 2025 r. o charakterze procesowym, tj. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.