VIII SA/Wa 679/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 4 listopada 2022 r. sprawy ze skarg J. J., J. J., Z. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2022r. nr [...] w przedmiocie zaakceptowania szacunku gruntów objętych scaleniem oddala skargi. Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia 10 czerwca 2022 r. Wojewoda [...] (dalej: "Wojewoda", "organ odwoławczy"), biorąc za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2021 r., poz. 735, dalej: "k.p.a.") w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 marca 1982 roku o scalaniu i wymianie gruntów (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1223, dalej: "ustawa o scalaniu") po rozpatrzeniu zażalenia Z. B. oraz J. i J. i J. (dalej: "skarżących", "strony") od postanowienia Starosty [...] (dalej: "Starosta", "organ I instancji") z dnia 9 marca 2022 r. wydanego pod sygn. [...] – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne i dokonana ocena prawna. W ramach postępowania scaleniowego, w związku z niepodjęciem przez uczestników scalenia uchwały w sprawie wyrażenia zgody na dokonany szacunek gruntów, lasów oraz sadów, ogrodów, chmielników i innych upraw specjalnych, postanowieniem z dnia 9 marca 2022r. organ I instancji, działając na podstawie art. 3 ust. 1 oraz art. 13 ust. 4 ustawy o scalaniu, orzekł o zaakceptowaniu szacunku gruntów, objętych scaleniem położonych na terenie obrębu [...] (obszar przy ul. L.), gm. [...] powiatu [...], na który składają się następujące dokumenty tj. mapy szacunku porównawczego gruntów poddanych scaleniu (4 arkusze map obejmujące 4 kompleksy obszaru scalenia) oraz rejestr szacunku porównawczego gruntów poddanych scaleniu. Zażalenia od powyższego postanowienia organu I instancji złożyli Z. B. oraz J. i J. J. Z ich treści wynika, że skarżący podważają czynności związane z ogłoszeniem przedmiotowego postanowienia na zebraniu ogólnym uczestników scalenia oraz kompetencje rzeczoznawców do sporządzenia opinii w zakresie szacunku gruntów. W ocenie skarżących, Starosta nie rozpatrzył zgłoszonych zastrzeżeń do szacunku gruntów i nie odniósł się do tej kwestii w wydanym postanowieniu. Organ odwoławczy, rozpoznając ww. zażalenia, przytoczył brzmienie art. 11 ust. 1 oraz ust. 3 ustawy o scaleniu i przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania. Wyjaśnił, iż uczestnicy scalenia, większością ¾ głosów, a zatem zgodnie z ww. ustawą, określili zasady szacunku gruntów, które przyjęto uchwałą z dnia 18 maja 2021 r. Zgodnie z jej treścią wartość drzewostanu na działkach została określona przez rzeczoznawcę majątkowego w operacie szacunkowym z dnia 11 czerwca 2021 roku, o czym stanowi art. 11 ust. 3 ustawy o scalaniu. Następnie dnia 8 lipca 2021 r. na zwołanym przez Starostę zebraniu uczestników scalenia, zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy zostały ogłoszone wyniki oszacowania gruntów i lasów, które w dniach 12 -20 lipca 2021 roku udostępnione były do publicznego wglądu. Wojewody zauważył, iż składane przez zainteresowanych zastrzeżenia zostały rozpatrzone przez powołaną komisję stanowiącą funkcje doradcze w zakresie scalenia. Z rozpatrzenia uwag w dniu 23 lipca 2021 r. sporządzono protokół. Zgodnie z jego treścią komisja jednogłośnie uznała zastrzeżenia za bezpodstawne i postanowiła pozostawić szacunek bez zmian. W wyniku poczynionych analiz stwierdzono, że dokonany szacunek gruntów i lasów jest w całości zgodny z zasadami szacunku uchwalonymi przez uczestników scalenia. Z ustaleniami komisji zainteresowani zostali zapoznani na zwołanym przez Starostę zebraniu w dniu 26 lipca 2021 r. Tego samego dnia przystąpiono do próby podjęcia uchwały stanowiącej zgodę na dokonany szacunek, jednak ani w pierwszym ani w drugim terminie z uwagi na niewystarczająca ilość głosów nie udało się podjąć takiej uchwały. W związku z powyższym, Starosta na dzień 9 marca 2022r. zwołał zebranie, na którym Geodeta Powiatowy, działający z upoważnienia Starosty, ogłosił postanowienie o zaakceptowaniu szacunku gruntów, z czego sporządzono protokół. Natomiast ww. postanowienie zostało upublicznione na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Starostwa [...] i Gminy [...] oraz na tablicy ogłoszeń w tych urzędach. W dalszej części uzasadnienia, organ odwoławczy odniósł się do zarzutów skarżących. Wyjaśnił, iż w przedmiotowym postepowaniu zostały sporządzone dwa operaty szacunkowe, będące opinią stosownie do art. 13 ust. 4 ustawy o scalaniu. Jeden z nich określał wartość gruntu w poszczególnych kompleksach z podziałem na grunty z zadrzewieniami i bez zadrzewień oraz wartość drzewostanu na działkach, natomiast drugi ograniczał się do określenia aktualnej wartości rynkowej 1 m2 powierzchni gruntów objętych scaleniem. Przytoczył brzmienie art. 11 ust. 3 ustawy o scalaniu, wskazując jednocześnie na kompetencje rzeczoznawcy do sporządzenia opinii stanowiącej podstawę do kontroli pierwotnej wartości drzewostanów, na podstawie której dokonano przedmiotowego szacowania. Wojewoda wskazał także, iż określanie wartości gruntu w kontekście ustalenia zasad szacowania nieruchomości, ustawodawca oddał w ręce uczestników scalenia. Jednak dbając o słuszny interes uczestników, również i w tym zakresie wprowadzony został element nadzoru w postaci dodatkowych opinii rzeczoznawców umożliwiających kontrolę określonych przez uczestników wartości gruntów. A jedynym rzeczoznawcą mającym uprawnienia do określania wartości nieruchomości, której częściami składowymi jest właśnie wartość gruntu, jest rzeczoznawca majątkowy o czym mówi art. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Stąd też, za błędne uznał organ odwoławczy twierdzenia skarżących w tym zakresie. Jak zauważył Wojewoda, ustawodawca jednoznacznie wskazał, że opinia niezbędna do wydania postanowienia o akceptacji szacunku gruntów ma być sporządzona przez rzeczoznawcę majątkowego tj. eksperta w dziedzinie określania wartości nieruchomości, a nie uprawnionego geodetę. Odnosząc się z kolei do zarzutów dotyczących niewłaściwego ogłoszenia przedmiotowego postanowienia Starosty uczestnikom scalenia, organ odwoławczy przywołał przepisy k.p.a., w tym art. 14 § 2, art. 109 § 2 k.p.a. Uznał, iż odczytanie w imieniu organu niepodpisanego postanowienia przez osobę upoważnioną należy traktować jako ogłoszenie postanowienia ustnie zgodnie z art. 109 § 2 k.p.a., co również potwierdza sporządzony z tych czynności protokół. Zarówno ogłoszenie ustne postanowienia, jak i wydanie go w formie pisemnej zostało dokonane tego samego dnia tj. 9 marca 2022 r., co potwierdza prawidłowość w zachowaniu wszelkich procedur wynikających z ustawy o scalaniu oraz ustawy k.p.a. Dalej odniósł się do zgłaszanych przez skarżących zarzutów dotyczących poddania w wątpliwość rozpatrzenia zastrzeżeń zgłoszonych do przedstawionego szacunku gruntów, uznając jej za bezzasadne. Konkludując Wojewoda uznał, że dokonany szacunek gruntów został wykonany zgodnie z zasadami przyjętymi przez uczestników scalenia na mocy uchwały z dnia 18 maja 2021 r. Dlatego też, nie ma możliwości określenia wartości gruntu w sposób jednostkowy, odchodząc od ogólnych ustaleń. W ocenie organu odwoławczego wyrażone zastrzeżenia wynikają z braku zgody na ustalone zasady szacunku. Jednak, jak zauważył, zasady te nie muszą być akceptowane przez wszystkich, co podkreśla ustawodawca poprzez umożliwienie wprowadzenia tych zasadach na podstawie zgody ¾ uprawnionych do głosowania w obecności co najmniej połowy liczby uczestników scalenia. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodzili się skarżący, którzy pismami z dnia 18 lipca 2022 r. złożyli skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ostateczne w administracyjnym toku instancji postanowienie z dnia 10 czerwca 2022 r. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucili naruszenie przepisów prawa tj.: 1) art. 156 § 1 pkt 7 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a. i w zw. z art. 13 ust. 4 i art. 12 ust. 1 ustawy o scalaniu poprzez brak stwierdzenia nieważności postanowienia Starosty pomimo, że w dniu ogłaszania na zebraniu uczestników scalania (w dniu 9 marca 2022r.) postanowienie Starosty nie posiadało podpisu z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do jego wydania, a jego treść była modyfikowana po tym zebraniu uczestników scalenia; 2) art. 7, art. 77, art. 107 § 3 oraz art. 156 § 1 pkt 7 k.p.a. i w zw. z art. 13 ust. 4 i art. 12 ust. 1 ustawy o scalaniu poprzez nieprzeprowadzenie przez Wojewodę wnioskowanych przez skarżących dowodów z zeznań świadków na okoliczność ustalenia, że postanowienie Starosty na moment jego ogłaszania na zebraniu uczestników scalenia w dniu 9 marca 2022r. dotknięte było wadą wymienioną w art. 156 § 1 pkt 7 k.p.a., w zw. z art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a.; 3) art. 14 § 2 k.p.a. poprzez błędne jego zastosowanie przez Wojewodę, gdyż Starosta nie posiadał wymaganej tym przepisem zgody strony (uczestników) na ustne załatwienie sprawy przez organ I instancji, przeciwnie Starosta załatwił sprawę w I instancji wydając postanowienie w formie pisemnej w rozumieniu art. 14 § 1 kpa, tj. wydał skarżącym J. i J. J. postanowienie w formie pisemnej, z własnoręcznym podpisem osoby upoważnionej, a ponadto przesyłał treść postanowienia do wszystkich uczestników scalenia, którzy nie byli obecni na zebraniu w dniu 9 marca 2022r. mailem na ich adresy mailowe oraz ogłosił to postanowienie na stronie BIP zgodnie z art. 49 k.p.a., w zw. z art. 13 ust. 4 i art. 12 ust. 1 ustawy o scalaniu, a ponadto protokół z zebrania uczestników scalenia z dnia 9 marca 2022r. nie potwierdza, że organ I instancji załatwił sprawę w formie ustnej w rozumieniu art. 14 § 2 kpa; 4) art. 109 § 2 k.p.a. poprzez błędne jego zastosowanie przez Wojewodę, gdyż Starosta załatwił sprawę w I instancji wydając postanowienie w formie pisemnej w rozumieniu art. 14 § 1 k.p.a., a ogłoszenie odbyło się w trybie wskazanym w pkt 1 powyżej. Tym samym nie mogło dojść do ogłoszenia postanowienia Starosty zgodnie z art. 109 § 2 k.p.a.; 5) art. 67 § 2 pkt 5 k.p.a. w zw. z art. 68 i 107 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że protokół z zebrania uczestników scalenia z dnia 9 marca 2022 r. potwierdzał ustne załatwienie sprawy przez Starostę, a w szczególności błędne przyjęcie że protokół ten odpowiadał wymaganiom art. 68 i 107 k.p.a.; 6) art. 7, art. 77, art. 107 § 3 w zw. z art. 14 § 2 k.p.a. poprzez brak wykazania w uzasadnieniu podstaw do przyjęcia, że w tej sprawie Starosta załatwił sprawę w formie ustnej w rozumieniu art. 14 § 2 k.p.a.; 7) art. 10 k.p.a. poprzez niepoinformowanie skarżących przed wydaniem postanowienia o zebranym w sprawie materiale dowodowym; 8) art. 13 ust. 4 ustawy o scalaniu poprzez niezasadne przyjęcie, że Starosta rozpatrzył wszystkie zgłoszone przez uczestników scalenia zastrzeżenia; 9) art. 13 ust. 4 w zw. z art. 11 ust. 2 i 3 ustawy o scalaniu oraz z art. 43 pkt 3 Prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez niezasadne podtrzymanie stanowiska organu I instancji, że rzeczoznawcy majątkowi powołani przez Starostę posiadali kompetencje do dokonania szacunku gruntów; Autorzy skargi wnieśli o uchylenie wydanych w sprawie rozstrzygnięć organów orzekających. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała oddaleniu albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu materialnemu i zostało wydane po przeprowadzeniu w sposób prawidłowy postępowania administracyjnego, a ponieważ jedynym kryterium kontroli sądowej działań organów administracji publicznej jest zgodność tych działań z prawem, to stwierdzenie wystąpienia takiej zgodności nie pozwala na uchylenie postanowienia. Poddanym kontroli Sądu postanowieniem z dnia 10 czerwca 2022 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia 9 marca 2022 r., wydane na podstawie art. 13 ust. 4 ustawy o scaleniu, w sprawie zaakceptowania szacunku gruntów objętych scaleniem położonych na terenie obrębu [...] (obszar przy ul. L.), gm. [...] powiatu [...]. Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy o scalaniu zgodę na dokonany szacunek gruntów, lasów oraz sadów, ogrodów, chmielników i innych upraw specjalnych uczestnicy scalenia wyrażają w formie uchwały. Z kolei uchwały, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 11 ust. 1, są podejmowane na zebraniu zwołanym przez starostę. Zebraniu przewodniczy przedstawiciel tego organu. Uchwały zapadają większością trzech czwartych głosów w obecności co najmniej połowy liczby uczestników scalenia. W razie niepodjęcia uchwały na zebraniu zwołanym w pierwszym terminie, za ważną uważa się uchwałę podjętą większością trzech czwartych głosów uczestników scalenia obecnych na zebraniu zwołanym w drugim terminie (art. 13 ust. 2). Natomiast art. 13 ust. 4 ustawy o scalaniu stanowi, że w razie niepodjęcia uchwały, o której mowa w ust. 1, starosta, po rozpatrzeniu zgłoszonych zastrzeżeń, zasięgnięciu opinii rzeczoznawców oraz wprowadzeniu ewentualnych zmian, akceptuje szacunek gruntów, lasów oraz sadów, ogrodów, chmielników i innych upraw specjalnych w drodze postanowienia; przepis art. 12 ust. 1 stosuje się odpowiednio. Na postanowienie służy zażalenie. Na wstępie należy wyjaśnić, iż celem scalenia gruntów – jak wynika z art. 1 ustawy o scalaniu – jest tworzenie korzystniejszych warunków gospodarowania w rolnictwie i leśnictwie poprzez poprawę struktury obszarowej gospodarstw rolnych, lasów i gruntów leśnych, racjonalne ukształtowanie rozłogów gruntów, dostosowanie granic nieruchomości do systemu urządzeń melioracji wodnych, dróg oraz rzeźby terenu. Polega ono na połączeniu w jedną całość wielu rozdrobnionych lub też położonych w niekorzystnej konfiguracji nieruchomości celem dokonania ponownego podziału nieruchomości, które podlegały scaleniu, z zachowaniem proporcji w zakresie powierzchni tych scalonych nieruchomości, jednakże ze zmianą w zakresie ich usytuowania, a także przeznaczenia. W judykaturze trafnie wskazuje się, że scalenia gruntów należą do jednych z najtrudniejszych spraw administracyjnych. Konstrukcja scalenia i podziału nieruchomości jest skomplikowana (choćby ze względu na uwzględnienie interesów wszystkich podmiotów biorących udział w scaleniu), długotrwała, kosztowna i ma na celu efektywniejsze wykorzystanie danego terenu przy jednoczesnym stworzeniu zaplecza technicznego, w postaci odpowiednich dróg i urządzeń infrastruktury technicznej, ułatwiającego eksploatację nowo wydzielonych działek. Organy administracyjne, które opracowują projekt scalenia korzystają ze swobody w jego ukształtowaniu i wyborze najlepszego - ich zdaniem - rozwiązania w danych warunkach, tak by w miarę możliwości uwzględnić interesy i życzenia wszystkich uczestników scalenia. W toku postępowania scaleniowego rodzą się konflikty pomiędzy uczestnikami, oczekującymi na poprawę ich warunków gospodarowania. Scalenie gruntów cechują rozwiązania mające charakter techniczny. Stanowi ono zbiorowy zabieg urządzeniowo-rolny, natomiast przy opracowywaniu samego projektu scalenia organy administracyjne korzystają z pewnej swobody. Jest ona niezbędna dla wybrania optymalnego w danych warunkach rozwiązania, przy jednoczesnym uwzględnieniu - w miarę możliwości - interesów i wniosków wszystkich uczestników scalenia. Uczestnicy scalenia (albo rada) w drodze uchwały określają zasady szacunku gruntów, w formie uchwały wyrażają zgodę na dokonany szacunek gruntów oraz uczestniczą z głosem doradczym w szacowaniu gruntów objętych scaleniem oraz opracowywaniu projektu scalenia przez geodetę, zgłaszają także zastrzeżenia do projektu scalenia lub wymiany, które rozstrzyga starosta po zasięgnięciu opinii komisji (art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 10, art. 24). Sąd zauważa, iż w kontrolowanej sprawie uczestnicy scalenia, na zebraniu w dniu 18 maja 2021r. wymaganą ustawowo większością ¾ głosów, podjęli uchwałę w sprawie ustalenia zasad szacunku gruntów obrębu [...] (kompleks przy ul. L.), gm. [...]. Stosownie do jej zapisów określono wartość gruntów w poszczególnych kompleksach, jak i wskazano, że wartość drzewostanu na działkach leśnych zostanie ustalona przez rzeczoznawcę majątkowego. Przedmiotowa uchwała została podjęta zgodnie z art. 11 ust. 1 i art. 13 ust. 2 ustawy o scalaniu. Zgodnie z procedurą, wyniki oszacowania gruntów zostały ogłoszone na zebraniu w dniu 8 lipca 2021r., jak i wyłożone do publicznego wglądu w okresie od 12-20 lipca 2021r., zaś złożone do niego uwagi i zastrzeżenia, wniesione przez uczestników scalenia, zostały odrzucone przez komisję na zebraniu w dniu 23 lipca 2021r. Należy zauważyć także, iż uczestnicy scalenia nie podjęli stosownej uchwały o której mowa art. 13 ust. 1 ustawy o scalaniu, na zebraniu zwołanym zarówno w pierwszym, jak i drugim terminie. Stąd też Starosta był zobligowany, stosownie do art. 13 ust. 4 ustawy o scalaniu, do podjęcia rozstrzygnięcia w przedmiocie zaakceptowania szacunku gruntów objętych scaleniem, co prawidłowo uczynił. Zdaniem Sądu, Starosta wydając zaskarżone postanowienie utrzymane w mocy przez Wojewodę, zasięgnął także opinii rzeczoznawców, do czego był zobowiązany. Z akt sprawy wynika bowiem, iż, wobec nie podjęcia – stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy o scalaniu – uchwały w sprawie przyjęcia szacunku gruntów, w sprawie zostały opracowane przez rzeczoznawców majątkowych operaty szacunkowe datowane na dzień 29 listopada 2021r. Zakres wyceny jednego z operatu obejmował określenie wartości prawa własności nieruchomości gruntowych przed scaleniem oraz wartość drzewostanu na działkach leśnych. Operat ten nie obejmował natomiast wyceny zakrzaczeń i zadrzewień na nieruchomościach gruntowych. Z kolei drugi z operatów określał aktualną wartość rynkową 1m2 powierzchni gruntów objętych scaleniem. Na uwagę zasługuje również fakt, iż powyższe operaty wskazują na zbliżone wartości rynkowe 1m2 powierzchni określonych dla obszarów scalania. Zdaniem Sądu, dokonana przez organy analiza ww. operatów doprowadziła do prawidłowego ustalenia i zaakceptowania wartości szacunkowej gruntów, zgodnie z zasadami przyjętymi we wskazanej powyżej uchwale z dnia 18 maja 2021r., co znalazło odzwierciedlenie w powstałym rejestrze szacunku porównawczego gruntów poddanych scaleniu wraz z mapami obejmującymi cztery kompleksy obszaru scalenia. Zarzuty skargi nie mogły zmienić sądowej oceny zaskarżonych rozstrzygnięć. Za bezzasadne Sąd uznał zarzuty naruszenia art. 156 § 1 pkt 7 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a. i w zw. z art. 13 ust. 4 i art. 12 ust. 1 ustawy o scalaniu. W aktach sprawy znajduje się bowiem podpisane, z upoważnienia Starosty, przez G. S. (Naczelnika Wydziału Geodezji, Kartografii, Katastru i Nieruchomości) postanowienie organu I instancji z 9 marca 2022r. Ponadto znajduje się również podpisany protokół z zebrania w sprawie ogłoszenia dokonanego szacunku gruntów podlegających scaleniu zwołanego w dniu 9 marca 2022r., z którego wynika, że zebranie to było prowadzone pod przewodnictwem wskazanego powyżej G. S., na którym odczytano w całości ww. postanowienie Starosty. Sporządzony protokół, zgodnie z art. 68 k.p.a., zawiera informacje kto, kiedy, gdzie i jakich czynności dokonał, kto i w jakim charakterze był przy tym obecny, co i w jaki sposób w wyniku tych czynności ustalono i jakie uwagi zgłosiły obecne osoby. Załącznikiem do protokołu jest lista obecności podpisana przez osoby wówczas obecne. Sąd za prawidłową uznał zatem argumentację organu odwoławczego, iż Starosta poprzez ogłoszenie postanowienia w formie ustnej uczynił zadość przepisom zawartym w art. 13 ust. 4 ustawy o scaleniu, stanowiący podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia, gdyż z przepisu tego nie wynika, że taka forma jest niedozwolona. Ponadto należy wskazać, iż postanowienie Starosty zostało również upublicznione na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Starostwa [...]i Gminy [...] w dniach 15-29 marca 2022r. oraz na tablicy ogłoszeń (tj. w dniach 10-24 marca 2022r.), co znajduje stosowne potwierdzenie w aktach administracyjnych niniejszej sprawy. W świetle powyższego, wszelkie zarzuty skarżących dotyczące naruszenia przepisów k.p.a., w tym art. 14 § 2, art. 68 § 1, art. 109 § 2, art. 125 odnoszące się do ogłoszenia, formy i sposobu wydania postanowienia Starosty z 9 marca 2022r. Sąd uznał za niezasadne. Przeprowadzona analiza wykazała, że dotychczasowe postępowanie scaleniowe przebiegało zgodnie z przepisami ustawy o scalaniu i wymianie gruntów, jak i odnotowano wszystkie etapy postępowania, których wymaga ustawodawca. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia, Sąd, jak wynika z powyższych rozważań, nie dopatrzył się wad skutkujących koniecznością jego eliminacji z obrotu prawnego. W szczególności nie stwierdzono naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, ani też naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2022r., poz. 329 ze zm.), orzekł jak w wyroku.