VIII SA/Wa 681/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 23 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku [...] Sp. z o. o. z siedzibą w G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi [...] Sp. z o. o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku podatnika zobowiązań podatkowych postanowił: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Pismem z 6 czerwca 2017r. doradca podatkowy M. R. wystąpił w imieniu [...] Sp. z o. o. z siedzibą w G. (obecnie [...] Sp. z o. o. z siedzibą w G.; dalej skarżąca lub Spółka) do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "DIAS") z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na powołaną wyżej decyzję DIAS z [...] listopada 2017 r. Zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej 7 grudnia 2017 r. za pośrednictwem platformy ePUAP. Wniosek został przekazany do rozpoznania według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej Sąd). We wniosku pełnomocnik skarżącej jako przyczynę uchybienia terminowi do dokonania ww. czynności wskazał problemy zdrowotne, tj. utrzymujący się od jesieni 2017 r. zły stan zdrowia, w tym na przebyty w lutym 2018 r. [...] oraz operację w marcu 2018 r. Dodał, że cały czas przebywa na zwolnieniu lekarskim. W załączeniu przedstawił dokumentację medyczną (kopie poszpitalnych zwolnień lekarskich od 28 lutego 2018 r. do 15 lipca 2018 r., karta leczenia szpitalnego z lutego i marca 2018 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "uppsa"), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 uppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z art. 87 § 2 powołanej ustawy, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają przepisy § 1-4 art. 87 uppsa. Są nimi: – wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, – uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu, – powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego, – równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). Wskazać należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu termin powinien być oceniany na podstawie wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Strona wnosząca o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać (uprawdopodobnić), że w czasie biegu terminu do dokonania tej czynności zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane jej działaniem i było od niej całkowicie niezależne (por. postanowienie NSA z 27 stycznia 2015r., sygn. akt II GZ 798/14). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżącego i nie dającej się przezwyciężyć (przykładowo przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.; zob. postanowienie NSA z 18 marca 2015 r., sygn. akt I OZ 225/15. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd stwierdził, że pełnomocnik skarżącej nie uprawdopodobnił wystąpienia okoliczności wskazujących na brak swojej winy w niedochowaniu terminu do dokonania powyższej czynności. Mimo że przedstawiona argumentacja i załączone dowody świadczą niewątpliwie o chorobie pełnomocnika skarżącej, to jednak dostrzec należy, że nie wskazał on okoliczności świadczących o tym, że od 7 grudnia 2017 r. (data doręczenia zaskarżonej decyzji) do 28 lutego 2018 r. (pobyt w szpitalu w związku z przebytym zawałem) obiektywnie rzecz biorąc nie miał możliwości działania w imieniu skarżącej, w tym reprezentowania jej interesów w niniejszym postępowaniu. Dodać należy, że Sąd na korzyść skarżącej przyjął, iż w sprawie nie wystąpiły okoliczności przewidziane w treści art. 88 uppsa. Z uwagi na zasady ekonomiki procesowej, odstępując od ustalania, czy wniosek jest dopuszczalny, Sąd rozpoznał merytorycznie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zdaniem Sądu, nie wystąpiły przesłanki do przywrócenia terminu przewidzianego dla dokonania czynności dokonanej po upływie przewidzianego dla niej terminu. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 86 § 1 uppsa Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.