VIII SA/Wa 689/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. G. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe stowarzyszenia postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z [...] maja 2011 r. S. G. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2011 r. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe stowarzyszenia. Pismem z [...] września 2011 r. (data złożenia w Sądzie) wystąpił o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu wskazał, iż prowadzone obecnie postępowanie egzekucyjne mogłoby spowodować niepowetowane straty dla podatnika. Pismem z [...] listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wykonując zarządzenie sędziego sprawozdawcy z [...] listopada 2011 r., wezwał skarżącego do sprecyzowania ww. pisma poprzez wskazanie podstawy prawnej złożonego wniosku, jeżeli dotyczy on "wstrzymania postępowania egzekucyjnego". Natomiast jeżeli jest to wniosek w trybie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."), wezwał do wskazania okoliczności, o których mowa w powołanym wyżej przepisie, uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie odpowiedział na powyższe wezwanie. Sąd potraktował pismo jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 u.p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie skarżący nie przedstawił argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji. Zaniechał jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku w tym zakresie, pomimo stosownej inicjatywy ze strony Sądu. Jednocześnie Sąd w pełni podziela pogląd doktryny i orzecznictwa z którego wynika, że możliwe jest udzielenie ochrony tymczasowej jedynie w odniesieniu do aktów i czynności organów administracji publicznej, które objęte są zakresem kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne. Jeżeli chodzi o postępowanie egzekucyjne, to przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być jedynie wydane w tym postępowaniu postanowienia, na które służy zażalenie. Oznacza to, że sąd może podjąć orzeczenie o wstrzymaniu wykonania tylko w odniesieniu do tych postanowień, natomiast żądanie wstrzymania czynności egzekucyjnych nie może zostać uwzględnione, ponieważ nie są one objęte zakresem kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne (zob. postanowienie NSA z 24 lutego 2005 r., OZ 1592/04, niepubl.). Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.