VIII SA/Wa 689/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz Nowak po rozpoznaniu w dniu 17 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G G prowadzącego działalność pod nazwą F o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi G G na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W z dnia [...] czerwca 2015 r. znak [...] w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier poza kasynem postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 21 lipca 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) G G prowadzący działalność pod firmą F (skarżący), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W (zwany dalej: "organ") z dnia [...] czerwca 2015 r. znak [...] w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier poza kasynem. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając podał, że zasadnym jest wstrzymanie wykonania nałożonej kary pieniężnej, kara ta bowiem jest całkowicie niezasadna. Wykonanie decyzji przez organ pociągnie za sobą daleko idące negatywne konsekwencje, spowoduje znaczny uszczerbek finansowy wobec skarżącego, co z kolei wpłynie na prowadzoną przez niego działalność gospodarczą. Kara pieniężna w orzeczonej wysokości (36.000 zł) spowoduje znaczne ograniczenia w prowadzonej działalności, tj. skarżący nie będzie mógł prawidłowo inwestować w rozwój firmy z powodu braku odpowiednich środków, jak również dopełniać należycie innym zobowiązaniom finansowym względem państwa związanym z ogólnym obowiązkiem, jaki jest nałożony na podatnika prowadzącego własną działalność. Zgodnie z wyliczeniami skarżącego za sam okres od 1 do 30 kwietnia 2015 r. - strata wynosiła [...] zł. Przewyższa ona przychód wynoszący we wskazanym okresie [...] zł. Same koszty uzyskania przychodów wyniosły [...] zł. Pismo przedstawiające wyliczenie dochodu za ww. okres zostało załączone do wniosku. Skarżący podał, że nie jest w stanie uiścić nałożonej kary pieniężnej, która to stanowi znaczne obciążenie finansowe i może spowodować niemożność prowadzenia dalszej działalności gospodarczej. W niniejszej sprawie nie zapadło jeszcze żadne prawomocne rozstrzygnięcie w wyniku wdrożonego w sprawie postępowania karnego skarbowego, ale zatrzymane zostały jako dowody rzeczowe automaty, co spowodowało w pewnym stopniu uszczerbek na jego mieniu. Wymierzenie kary pieniężnej w niniejszym postępowaniu powoduje kolejny nieodwracalny uszczerbek na mieniu skarżącego. Zasada demokratycznego państwa prawnego wyraża zakaz wielokrotnego karania (stosowania środka represyjnego) w stosunku do tej samej osoby fizycznej za popełnienie tego samego czynu zabronionego, bez względu na lokalizację przepisu stanowiącego podstawę tej odpowiedzialności oraz tryb postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Z treści cytowanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa zaś do wykazania okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r., FZ 138/04, nie publ.). Nie ulega wątpliwości, że w omawianym przepisie chodzi o skutki o charakterze potencjalnym. Nie jest wymagane, żeby one rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r. sygn. akt II GSK 2434/11, publ.: cbois). W ocenie Sądu, argumenty przytoczone we wniosku zasługują na uwzględnienie. Zgodzić się należy ze skarżącym, że wykonanie nałożonej wysokiej kary pieniężnej – 36.000 zł może spowodować daleko idącą stratę w jego majątku, co z kolei może negatywnie wpłynąć na prowadzoną przez niego działalność gospodarczą. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom i jest oderwane od oceny legalności zaskarżonej decyzji. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.