VIII SA/Wa 693/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 14 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanowił: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z [...] lipca 2016 r. P.P. (dalej: "skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. i wystąpił o wstrzymanie jej wykonania. Podniósł, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego oraz zajęcie majątku nieruchomego może spowodować negatywne dla skarżącego konsekwencje. Autor skargi przedstawił nadto wątpliwości co do zasadności zaskarżonej decyzji, które mogą doprowadzić do jej uchylenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: "uppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd na wniosek strony może jednak wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zgodnie z art. 61 § 3 uppsa. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu (czynności) jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z 14 listopada 2006 r., II FZ 585/06, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: www.orzeczenia.nsa.gov.pl., dalej: "CBOSA"). Podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienie NSA z 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 498/12; CBOSA). Zdaniem Sądu, skarżący nie wskazał okoliczności faktycznych uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Obawy związane z potencjalnie uciążliwymi dla skarżącego konsekwencjami ewentualnego wszczęciem postępowania egzekucyjnego nie świadczą o wystąpieniu przesłanki z art. 61 § 3 uppsa. Podobnie jak i wątpliwości co do zasadności zaskarżonej decyzji, które nie podlegają ocenie Sądu w ramach niniejszego postępowania wpadkowego. W tej sytuacji należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 uppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.