VIII SA/Wa 695/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca) Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi Burmistrza Gminy i Miasta [...] na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 31 sierpnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia ugody administracyjnej w sprawie ustalenia odszkodowania oddala skargę. Przedmiotem kontroli sądowej w sprawie jest postanowienie Wojewody M. ( dalej jako: "Wojewoda") Nr [....] z dn. 31 sierpnia 2023 r. na podstawie którego Wojewoda orzekł o utrzymaniu w mocy postanowienie Starosty G. z dnia 29 czerwca 2023 r. znak: [...] o odmowie zatwierdzenia ugody administracyjnej nr [...] znak: [...] z dnia 22 czerwca 2023 r., w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w obrębie [...], jednostka ewidencyjna [...] - miasto, oznaczoną jako działka numer [...] o powierzchni 0,0408 ha, która stała się własnością Gminy G. na mocy decyzji NR [...]Starosty G. z dnia 1 września 2022 r., znak: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie drogi gminnej ulicy B. w G.. W jego uzasadnieniu Wojewoda określając stan faktyczny i prawny sprawy wskazał, co następuje: W dniu 22 czerwca 2023 r. w siedzibie Starostwa Powiatowego w G. przed Starostą G. reprezentowanym przez Wicestarostę – J.S., zawarta została Ugoda administracyjna NR [...], znak [...] pomiędzy Gminą G. - reprezentowaną przez panią M. Ś. - pracownika Wydziału Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Gminy i Miasta G., a panem M. G., panem J. P., panią K. R., panem Ł.Z., panią J. F., panem M. F., panią A. J., panem A. J., panią K. S.-K., panem D. K., panią H. K., panem T. K., panią A. Ł., panem W. Ł., panią B. S., panem J. S., panią M. S., panem A. S., panią K. S., panem T. S. – byłymi współwłaścicielami nieruchomości położonej w obrębie [...], jednostka ewidencyjna [...]- miasto, oznaczoną jako działka numer [...] o powierzchni 0,0408 ha. Opisana na wstępie ugoda dotyczy odszkodowania za ww. działkę numer [...] o pow. 0,0408 ha, która stała się własnością Gminy G.na mocy decyzji NR [...] Starosty G. z dnia 1 września 2022 r., znak: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie drogi gminnej ulicy B. w G.. W § 3 ww. ugody administracyjnej wskazano, iż Gmina G. zobowiązuje się wypłacić kwotę odszkodowania za całą nieruchomość w łącznej wysokości 408, 00 zł. Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2023 r. Starosta G. odmówił zatwierdzenia ww. ugody administracyjnej nr [...] znak [...] z dnia 22 czerwca 2023 r. Zażalenie na powyższe postanowienie Starosty G. złożył Burmistrz Miasta i Gminy G. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zatwierdzenie ugody zawartej w dniu 22 czerwca 2023 r. Skarżący wskazuje na naruszenie przez Starostę G. przepisu art. 118 Kodeks postępowania administracyjnego polegające na błędnym uznaniu, że w sprawie zaistniały przesłanki do odmowy zatwierdzenia ugody. Zdaniem Burmistrza Miasta i Gminy G. Starosta G. w postanowieniu z dnia 29 czerwca 2023 r. nie wskazał na czym polega naruszenie słusznego interesu stron postępowania w ww. ugodzie będące uzasadnieniem odmowy zatwierdzenia ugody. Orzekając, po rozpoznaniu wniesionego odwołania o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia, Wojewoda przytoczył następujące stanowisko: Podniósł, że w niniejszej sprawie zawierana miedzy stronami ugoda dotyczy odszkodowania za nieruchomość, która stała się własnością Gminy G. na mocy ostatecznej decyzji Starosty G. NR [...] z dnia 1 września 2022 r., znak: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie drogi gminnej ulicy B. w G. Ww. decyzja wydana została na mocy przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 162 - dalej "specustawy drogowej").Zgodnie z art. 12 ust. 4f specustawy drogowej odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4. przysługuje dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe. Natomiast stosownie do art. 12 ust. 5 wyżej cytowanej ustawy, do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie z art. 134 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 344 ze zm. - dalej u.g.n.) podstawę ustalenia wysokości odszkodowania stanowi, z zastrzeżeniem art. 135, wartość rynkowa nieruchomości. Jak wynika z akt sprawy w odniesieniu do objętej niniejszym postępowaniem nieruchomości stanowiącej działkę numer [...] poł. w obr. G., przed Starostą G. toczy się postępowanie administracyjne zarejestrowane za numerem [...] mające na celu wydanie decyzji ustalającej odszkodowania na rzecz jej byłych współwłaścicieli. Starosta G. zgodnie z przywołanymi w niniejszym uzasadnieniu przepisami prawa w toku postępowania ustalił wartość nieruchomości stanowiącej działkę numer [...] położona w G. na kwotę 164 742 zł, w tym wartość rynkową gruntu na kwotę 61 118zl i wartość odtworzeniową naniesień budowlanych na kwotę 103 624 zł (operat szacunkowy z dnia 29 marca 2023 r. wykonany przez rzeczoznawcę majątkowego E. G.). Powyższy operat uznany został przez Starostę G. za dowód o wartości nieruchomości i dołączony został do akt sprawy. W zawartej w dniu 22 czerwca 2023 r. ugodzie administracyjnej odszkodowanie za nieruchomość wywłaszczoną stanowiącą działkę nr [...] o pow. 0,0408 ha, ustalone zostało na kwotę łącznie 408 zł. Kwota ta stanowi 0,24% wartości nieruchomości określonej w operacie szacunkowym z dnia 29 czerwca 2023 r. i w ocenie tut. Urzędu stanowi rażące zaniżenie należnego byłym współwłaścicielom nieruchomości odszkodowania. Jednocześnie Wojewoda wskazał, że dwóch współwłaścicieli nieruchomości wycofało swoją zgodę na zawarcie ugody wskazując, iż rezygnują z ugodowego załatwienia sprawy, gdyż narusza ona ich interes. Pozostali współwłaściciele nie złożyli zażaleń na wydane przez Starostę G. postanowienie z dnia 29 czerwca 2023 r., z czego należy wnioskować, że akceptują jego rozstrzygnięcie skutkujące nie zatwierdzeniem zawartej przez nich w dniu 22 czerwca 2023 r., ugody. Ugodowe załatwienie sprawy ma przede wszystkim na celu przyspieszenie procedury w sprawie ustalenia odszkodowania z uwzględnieniem zgodnych stanowisk stron postępowania. Winno ono jednak jak wskazano powyżej odpowiadać przepisom prawa, a w niniejszym postępowaniu ustalone odszkodowanie jest zdaniem tut. Urzędu de facto "zrzeczeniem się odszkodowania" gdyż jego wysokość jest niejako symboliczna, odpowiada bowiem w przybliżeniu kwocie wartości m2 wywłaszczonej nieruchomości (łączna wartość gruntu + naniesień) ustalonej w operacie szacunkowym z dnia 29 marca 2023 r. Ponadto Wojewoda wskazał, że przepis art. 12 ust. 7 specustawy drogowej jednoznacznie wskazuje, że tylko Skarb Państwa albo jednostka samorządu terytorialnego mogą zrzec się w całości lub w części odszkodowania za nieruchomości przejęte pod realizację inwestycji drogowej. Możliwość zrzeczenia się odszkodowania nie dotyczy osób fizycznych lub innych podmiotów. Niezależnie od wskazanego powyżej naruszenia słusznego interesu strony, którym w niniejszej sprawie jest uprawnienie do słusznego odszkodowania za nieruchomość wywłaszczoną, wskazać należy, iż ww. ugoda z dnia 22 czerwca 2023 r. zawiera wady prawne skutkujące jej niewykonalnością. Brak jest w niej bowiem wskazania komu Burmistrz Miasta i Gminy G. ma wypłacić wskazane w § 3 ugody odszkodowanie, w łącznej wysokości 408,00 zł. W ugodzie powyższej znajdują się co prawda odniesienia do zawartego w dniu 9 maja 2023 r. porozumienia, które jednak nie stanowi integralnej części ugody, a więc treści dotyczące wskazanego w nim sposobu podziału odszkodowania nie mogą być uznane za automatycznie przeniesione do uzgodnień ugody. W ocenie organu odwoławczego powyższa ugoda stanowi także łączne oświadczenie woli wszystkich współwłaścicieli. Odnosi się bowiem do całej objętej postępowaniem nieruchomości i określa łączną wysokość kwoty odszkodowania. Jak wskazano powyżej nie została ona w żadnym z paragrafów zindywidualizowana w kwestii dotyczącej odszkodowania przysługującego poszczególnym współwłaścicielom. W związku z powyższym zarzut skarżącego dotyczący możliwości jej ewentualnego zatwierdzenia w części dotyczącej osób, które nie zgłosiły, że wycofują się z ugody uznać należy za niewykonalny, a w świetle wskazanego powyżej naruszenia słusznego interesu stron nieuzasadniony. Ponadto Wojewoda wskazał, że niezależnie od wskazanego braku uzasadnienia stwierdzonego naruszenia "słusznego interesu strony" w zaskarżonym postanowieniu Starosty G. organ odwoławczy stwierdzając, iż rozstrzygnięcie postanowienia jest prawidłowe nie miał podstaw do jego uchylenia. Z tego też powodu przedstawiając powyżej szczegółowe uzasadnienie w niniejszej sprawie, orzeczono o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia Starosty G. z dnia 29 czerwca 2023 r. o odmowie zatwierdzenia ugody administracyjnej nr [...] znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.). W konsekwencji powyższego, ww. ugoda nr [...]z dnia 22 czerwca 2023 r. nie wywołuje żadnych skutków prawnych i nie wchodzi do obrotu prawnego. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem z dn. 29 września 2023 r. wniosła Gmina G. ( dalej jako: "skarżąca") reprezentowana przez Burmistrza Miasta i Gminy G.. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: naruszenie art. 118 § 3 k.p.a. przez błędne uznanie, że istnieją przesłanki do odmowy zatwierdzenia zawartej ugody przed organem I instancji, przez przyjęcie, że podpisana przez strony w toku postępowania administracyjnego ugoda narusza słuszny interes stron gdyż ustalone w ugodzie odszkodowanie jest zrzeczeniem się odszkodowania, które wg organu jest niedopuszczalne do dokonania przez osoby fizyczne, co jest błędnym stanowiskiem, odbiegającym od aktualnego orzecznictwa sądów w tym zakresie, błędne uznanie, że w wypadku skutecznego uchylenia się od skutków prawnych złożonego oświadczenia woli przy zawieraniu ugody przez konkretne osoby, nie jest możliwe zatwierdzenie ugody zawartej przez pozostałe strony ugody, w sytuacji gdy ich współudział w postępowaniu ma charakter formalny, a nie materialny, błędne przyjęcie, że mimo powołania w § 3 ugody Porozumienia z dnia 9 maja 2023 r., zawartego pomiędzy byłymi właścicielami, a Gminą, w którym szczegółowo określono jakie kwoty i na jakie rachunki bankowe zostaną wypłacone poszczególnym osobom, ugoda byłaby niewykonalna, a tym samym nie mogła być zatwierdzona, co narusza zgodny zamiar stron i cel zawartej ugody, który powinien być brany pod uwagę przy badaniu treści umów, nie dokonanie oceny możliwości wycofania się z zawarcia ugody przez dwóch uczestników postępowania, którzy wskazując na art. 116 § 2 k.p.a. "wycofują swój podpis" z uwagi na rzekome naruszenie ich słusznego interesu co było podstawą odmowy zatwierdzenia ugody, podczas gdy wskazywany w oświadczeniach przepis dotyczy odstąpienia od zawarcia ugody przed jej podpisaniem. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca Gmina wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymał stanowisko zawarte w treści kwestionowanego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Z art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259) wynika, że uwzględnienie skargi przez Sąd następuje w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona. Przedmiotem kontroli sądowej w rozpoznawanej sprawie jest ocena legalności postanowienia Wojewody M. na podstawie którego ww. organ utrzymał postanowienie Starosty G. o odmowie zatwierdzenia ugody administracyjnej nr [...] znak: [...] z dnia 22 czerwca 2023 r., w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w obrębie [...], jednostka ewidencyjna [...] - miasto, oznaczoną jako działka numer [...] o powierzchni 0,0408 ha, która stała się własnością Gminy G. na mocy decyzji NR [...] Starosty G. z dnia 1 września 2022 r., znak: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie drogi gminnej ulicy B. w G.. Wskazaną przez organy obu instancji przyczyną odmowy zatwierdzenia powyższej ugody jest przesłanka naruszenia słusznego interesu stron ugody w rozumieniu art. 118§3 kpa. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko organów administracji, iż treść ugody zawartej dn. 22 czerwca 2023 r. przed Starostą G. pomiędzy Gminą G. a byłymi współwłaścicielami nieruchomości przejętej w trybie spec. ustawy drogowej pod realizację określonej inwestycji w zakresie drogi publicznej, w przedmiocie ustalenia kwoty odszkodowania za przejętą nieruchomość na rzecz ww. współwłaścicieli rażąco naruszyło art. 118 § 3 kpa. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że Rozdział 8 Działu II K.p.a. reguluje instytucję ugody. Zgodnie z art. 114-115 K.p.a.ugoda może być zawarta w sprawie, w której toczy się postępowanie przed organem administracji publicznej, jeżeli przemawia za tym charakter sprawy, przyczyni się to do uproszczenia lub przyśpieszenia postępowania i nie sprzeciwia się temu przepis prawa. Ugoda może więc być zawarta przed organem administracji publicznej, przed którym toczy się postępowanie. Zgodnie natomiast z art. 118 -119 K.p.a. ugoda wymaga zatwierdzenia przez organ administracji publicznej, przed którym została zawarta, a jej zatwierdzenie bądź odmowa zatwierdzenia następuje w drodze postanowienia. Zatwierdzona ugoda wywiera takie same skutki, jak decyzja wydana w toku postępowania administracyjnego (art. 121 K.p.a.). Zgodnie z wyraźnym brzmieniem ww. przepisów niezbędnym warunkiem zatwierdzenia ugody w postępowaniu administracyjnym jest, by takie postępowanie się w ogóle toczyło (oraz by za ugodowym załatwieniem sprawy przemawiał charakter sprawy administracyjnej i inne okoliczności wymienione w art.114 K.p.a.). Odnosząc powyższe do stanu rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić iż powyższe przesłanki zostały zachowane, bowiem z niespornych ustaleń wynika, że w odniesieniu do objętej niniejszym postępowaniem nieruchomości stanowiącej działkę numer [...] poł. w obr. G., przed Starostą G. toczy się postępowanie administracyjne zarejestrowane za numerem [...] mające na celu wydanie decyzji ustalającej odszkodowania na rzecz jej byłych współwłaścicieli. Jak wynika z akt sprawy Starosta G. zgodnie z przywołanymi w niniejszym uzasadnieniu przepisami prawa w toku postępowania ustalił wartość nieruchomości stanowiącej działkę numer [...] położona w G. kwotę 164 742 zł. W tym wartość rynkową gruntu na kwotę 61 118zl i wartość odtworzeniową naniesień budowlanych na kwotę 103 624 zł (operat szacunkowy z dnia 29 marca 2023 r. wykonany przez rzeczoznawcę majątkowego E. G.). Powyższy operat uznany został przez Starostę G. za dowód o wartości nieruchomości i dołączony został do akt sprawy. W zawartej w dniu 22 czerwca 2023 r. ugodzie administracyjnej odszkodowanie za nieruchomość wywłaszczoną stanowiącą działkę nr [...] o pow. 0,0408 ha, ustalone zostało na kwotę łącznie 408 zł. Kwota ta stanowi 0,24% wartości nieruchomości określonej w operacie szacunkowym z dnia 29 czerwca 2023 r. i w ocenie tut. Urzędu, którą Sąd podziela, stanowi rażące zaniżenie należnego byłym współwłaścicielom nieruchomości odszkodowania. Jak już wyżej wskazano w sprawie, w której toczy się postępowanie przed organem administracji, strony mogą zawrzeć ugodę – jeżeli przemawia za tym charakter sprawy, przyczyni się to do uproszczenia lub przyśpieszenia postępowania i nie sprzeciwia się temu przepis prawa. Możliwość zawarcia ugody nie została ograniczona do fazy lub instancji, przed którą toczy się postępowanie administracyjne, można ją zawrzeć zarówno przed organem pierwszej instancji, a także w postępowaniu odwoławczym do czasu wydania decyzji w sprawie. Postanowienie o zatwierdzeniu ugody ma charakter procesowy, gdyż uruchamia skutki materialnoprawne dla zatwierdzonej jego mocą ugody. Ma ponadto charakter kontrolny bowiem do obrotu prawnego wchodzi ugoda jako akt merytorycznie kończący sprawę. Art. 118 § 3 określa kryteria odmowy zatwierdzenia ugody, wśród nich jest zawarcie ugody z naruszeniem prawa. Naruszenie przepisów prawa obejmuje zarówno naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów prawa procesowego. Naruszenie przepisów prawa materialnego przejawiać się będzie w takim ukształtowaniu treści ugody, która jest sprzeczna z tymi przepisami, np. gdy przepisy prawa materialnego nie dopuszczają takich następstw prawnych w danym stanie faktycznym. Naruszenie przepisów prawa procesowego przejawia się w naruszeniu trybu formy zawarcia ugody i elementów jej struktury. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko organów administracji, iż ugoda zawarta w dn. 22 czerwca 2023 r. pomiędzy Gminą G. a byłymi współwłaścicielami nieruchomości przejętej pod inwestycję rozbudowy drogi publicznej rażąco naruszyła art. 118 § 3 kpa. Zgodnie z utrwalonymi poglądami orzecznictwa i doktryny organ administracji publicznej jest obowiązany odmówić zatwierdzenia ugody naruszającej słuszny interes stron. Wbrew poglądowi W. Dawidowicza (Zarys procesu, 1989, s. 69), że "tylko strony, które zawarły ugodę w sposób swobodny i zgodnie ze swą wolą mogą orzekać o tym, co jest dla nich słuszne lub niesłuszne", należy podzielić odmienny, trafny pogląd B. Adamiak (Komentarz, 1996, s. 528), że nie może to prowadzić do zwolnienia organu administracji publicznej z obowiązku czuwania nad tym, czy w treści ugody nie doszło do naruszenia "słusznego interesu stron". Nie można bowiem wyłączyć sytuacji, że strona w wyniku błędnej oceny stanu faktycznego czy stanu prawnego wyrazi zgodę na taką treść ugody, która będzie naruszać jej "słuszny interes". W ocenie Sądu do tego rodzaju naruszenia "słusznego interesu" stron, tj. byłych współwłaścicieli wywłaszczonej nieruchomości doszło w rozpoznawanej sprawie. Przyjęte w treści ugody wysokość kwotowa odszkodowania ( 480 zł) jest nieproporcjonalnie niska w stosunku do wartości rynkowej powyższej nieruchomości ustalonej w postępowaniu administracyjnym na podstawie ww. operatu szacowania ( kwota 164 742,00 zł). Zatwierdzenie ugody przewidującej takie postanowienia stanowiłoby uznanie zasadności zrzeczenia się przez b. współwłaścicieli przysługującego im odszkodowania. Jak trafnie podkreślił Wojewoda, przepis art. 12 ust. 7 specustawy drogowej jednoznacznie wskazuje, że tylko Skarb Państwa albo jednostka samorządu terytorialnego mogą zrzec się w całości lub w części odszkodowania za nieruchomości przejęte pod realizację inwestycji drogowej. Możliwość zrzeczenia się odszkodowania nie dotyczy osób fizycznych lub innych podmiotów. Ponadto zasadne jest stwierdzenie, że ww. ugoda z dnia 22 czerwca 2023 r. zawiera wady prawne skutkujące jej niewykonalnością. Brak jest w niej bowiem wskazania komu Burmistrz Miasta i Gminy G. ma wypłacić wskazane w § 3 ugody odszkodowanie, w łącznej wysokości 408,00 zł. Powyższa ugoda stanowi także łączne oświadczenie woli wszystkich współwłaścicieli. Odnosi się bowiem do całej objętej postępowaniem nieruchomości i określa łączną wysokość kwoty odszkodowania. Jak wskazano powyżej nie została ona w żadnym z paragrafów zindywidualizowana w kwestii dotyczącej odszkodowania przysługującego poszczególnym współwłaścicielom. W związku z powyższym zarzut skarżącego dotyczący możliwości jej ewentualnego zatwierdzenia w części dotyczącej osób, które nie zgłosiły, że wycofują się z ugody uznać należy za niewykonalny, a w świetle wskazanego powyżej naruszenia słusznego interesu stron nieuzasadniony. W rozpoznawanej sprawie, jak to wykazano wyżej, zaistniały naruszenie prawa, o którym mowa w art. 118 § 3 kpa i to zarówno w postaci uchybień materialnoprawnych, jak i proceduralnych. Stąd podniesione w skardze przez Gminę Grójec zarzuty błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania przepisów art. 116 -118 kpa, nie zasługują na uwzględnienie. Argumentacja Gminy, że przecież powyższa nieruchomość będzie wykorzystana dla poprawy warunków komunikacyjnych gminy, które leżą także w interesie jej b. współwłaścicieli, jest argumentacją z zakresu słusznościowego, a Sąd kontroluje kwestionowane akty i czynności organów administracji pod względem legalności, co dyskwalifikuje tego rodzaju zarzuty. Mając powyższe na względzie Sąd skargę wniesioną w sprawie jako niezasadną oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.