VIII SA/Wa 696/17

PostanowienieWSA w Warszawie2017-11-17

Skład orzekający: Justyna Mazur

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji podatkowej bez uzasadnionego wniosku wykazującego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny odmówił wstrzymania wykonania decyzji podatkowej, ponieważ skarżący nie wykazał istnienia okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wyklucza merytoryczną ocenę tego wniosku i stanowi podstawę do jego oddalenia.
Stan faktyczny
W sierpniu 2017 r. J. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z lipca 2017 r. dotyczącą podatku od towarów i usług za okresy 2014 r. Skarżący wniósł również wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, który nie zawierał uzasadnienia.
Rozstrzygnięcie
Odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku J. G. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2014 r. postanowił: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z [...] sierpnia 2017 r. J. G. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] lipca 2017 r. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie zaskarżonego aktu. Wniosek nie zawiera uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej: "ppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd na wniosek strony może jednak wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zgodnie z art. 61 § 3 ppsa. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu (czynności) jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z 14 listopada 2006 r., II FZ 585/06, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: www.orzeczenia.nsa.gov.pl., dalej: "CBOSA"). Podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienie NSA z 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 498/12; CBOSA). Zdaniem Sądu, w realiach niniejszej sprawy brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji. Wniosek nie został bowiem uzasadniony, a z akt sprawy zdaniem Sądu nie wynika, że wystąpiły przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Za niecelowe Sąd uznał zatem kontynuowanie postępowania wpadkowego w celu badania podstawy faktycznej zawartego w skardze wniosku. Jeżeli bowiem we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności strona nie wykaże okoliczności uzasadniających stwierdzenie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 ppsa), lecz za brak przesłanek ochrony tymczasowej przez sąd uzasadniający oddalenie wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 1399/14). Z tych względów, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło