VIII SA/Wa 701/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 27 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] maja 2010r., znak [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 3 września 2010 r. odmówiono skarżącemu B.C. przyznania prawa pomocy. W terminie przepisanym do wniesienia sprzeciwu skarżący pismem z dnia [...] września 2010 r. wniósł sprzeciw wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z [...] września 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z [...] września 2010r., wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy, poprzez: 1. wskazanie wszystkich źródeł utrzymania skarżącego i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, 2. wskazanie wysokości wydatków na bieżące utrzymanie skarżącego i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym (dowody opłat za energię, gaz, wodę, leki, itp.), 3. przedstawienie informacji o posiadanych ruchomościach (samochody, maszyny, inne przedmioty wartościowe). Powyższe pismo prawidłowo doręczono skarżącemu w dniu [...] września 2010r. Pomimo upływu terminu do dnia dzisiejszego skarżący nie nadesłał jakichkolwiek informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (DZ.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - u.p.p.s.a.), właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do treści art. 245 § 2 u.p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym może nastąpić wtedy, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; zaś w zakresie częściowym stosownie do art. 246 §1 pkt 2 u.p.p.s.a., gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar dowodu spoczywa przy tym na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy. Rozpoznając sprawę należy co do zasady odnieść się w pierwszej kolejności do argumentacji przedstawionej przez stronę skarżącą i dokonać analizy jej sytuacji majątkowej oraz zdolności płatniczych, w zestawieniu z wysokością należnych kosztów sądowych. Dokonując weryfikacji oświadczeń złożonych przez skarżącego uwzględnić należy zasady logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego, informacje znane Sądowi z urzędu, a także wnioski płynące z analizy materiału dowodowego zebranego w sprawie. Dopiero na tej podstawie można bowiem obiektywnie stwierdzić, czy skarżący rzeczywiście wykazał, iż pozbawiony jest możliwości ponoszenia kosztów wpisu sądowego w niniejszej sprawie. Wniosek skarżącego dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Na dzień wydania niniejszego postanowienia do kosztów sądowych zaliczyć można jedynie wpis sądowy od skargi w wysokości [...] złotych. Zauważyć należy, że skarżący osiąga z matką dochody o charakterze stałym. Ponadto dla rozstrzygnięcia decydujące znaczenie miało i nadal ma niewykazanie przez skarżącego niemożliwości poniesienia tych kosztów. W tej sytuacji Sąd doszedł do przekonania, że skarżący nie wykazał istnienia przesłanek uzasadniających przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Ocena taka jest konsekwencją działania skarżącego, który nie dopełnił w sposób należyty ciążącego na nim obowiązku wyczerpującego zaprezentowania swojej sytuacji finansowej. Oceniając zasadność zastosowania wobec skarżącego instytucji prawa pomocy, Sąd nie może pominąć faktu, że skarżący uzyskuje dochód o charakterze stałym. Dodatkowo wskazać należy, iż w przypadku uiszczenia wpisu sądowego od skargi i uwzględnienia skargi przez Sąd stosownie do treści art. 200 u.p.p.s.a. przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W tym stanie rzeczy uznać należy, iż skarżący nie wykazał, że zachodzą przesłanki do zastosowania wobec niego prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.