VIII SA/Wa 705/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprzeciwu I. L. od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 listopada 2016 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. L. i I. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. Zarządzeniem z 17 listopada 2016 r. starszy referendarz sądowy (dalej: "referendarz") Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek I. L. (dalej: "skarżący") o przyznanie prawa pomocy. Pismem z 4 października 2016 r. skarżący został zobowiązany do odesłania wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy i nadesłanie dodatkowych informacji dotyczących jego sytuacji materialnej oraz jego żony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu 24 października 2016 r. Pismem z 31 października 2016 r. skarżący oświadczył, że "zawiadamia Sąd, iż nałożonego obowiązku nie wykona". Referendarz w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia wskazał, że skarżący nie dokonał czynności, o której mowa w wyżej wymienionym wezwaniu. W ustawowym terminie skarżący wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia. Wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia jako, iż pozostaje ono w sprzeczności do wniosku z 31 października 2016 r. o przyznanie pomocy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: "uppsa"), od zarządzeń dotyczących prawa pomocy przysługuje środek zaskarżenia w postaci sprzeciwu. Rozpoznając taki sprzeciw sąd wydaje postanowienie na posiedzeniu niejawnym, w którym kwestionowane orzeczenie zmienia albo utrzymuje w mocy, zgodnie z art. 260 § 1 oraz § 3 uppsa. W świetle art. 257 uppsa, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Zdaniem Sądu, zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu, gdyż skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu oraz nie nadesłał dodatkowych informacji dotyczących jego sytuacji materialnej oraz jego żony, o których mowa w wezwaniu z 4 października 2016 r. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu 24 października 2016 r. Tym samym, w ocenie Sądu, sprzeciw skarżącego nie ma usprawiedliwionych podstaw, zaś zawarta w nim argumentacja nie może stanowić podstawy do uchylenia zarządzenia starszego referendarza sądowego. Mając na uwadze powyższe, skoro referendarz prawidłowo pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, to działając na podstawie art. 260 § 1 i § 3 w związku z art. 257 uppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.