VIII SA/Wa 71/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na pismo Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie przekazania odwołania postanawia : odrzucić skargę K. J.. Pismem z [...] stycznia 2012 r. K. J. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę na pismo Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. (dalej: "organ I instancji") z [...] stycznia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie przekazania odwołania. W odpowiedzi na skargę (pismo z [...] lutego 2012 r.) organ I instancji uznał ją za bezzasadną. Podniósł, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. nie wydało jeszcze rozstrzygnięcia na skutek wniesionego odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem działań lub zaniechań administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma ograniczony charakter co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 art. 3 u.p.p.s.a. stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie z art. 3 § 3 u.p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Pod pojęciem sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 u.p.p.s.a. oraz inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów tej ustawy. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. Dlatego też skarga, mocą której skarżąca kwestionuje się pismo organu I instancji z [...] stycznia 2012 r. przekazujące odwołanie od decyzji z [...] grudnia 2011 r. nr [...] podlega odrzuceniu z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego. Jednocześnie Sąd informuje, iż skarżąca może skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego dopiero na ostateczną decyzję wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R., które jest właściwe do rozpoznania odwołania od decyzji organu I instancji z [...] grudnia 2011 r. Z tych względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.