VIII SA/Wa 711/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 16 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia pozostawić bez rozpoznania wniosek A. K. o przyznanie prawa pomocy Referendarz Sądowy zarządzeniem z 21 sierpnia 2009 r. pozostawił wniosek A. K. bez rozpoznania. W uzasadnieniu zarządzenia wskazał, że skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, jednak go nie wypełniła, ani nie podpisała. Sprzeciw w stosunku do tego zarządzenia zgłosiła skarżąca. W sprzeciwie tym poruszyła kwestie o charakterze merytorycznym, a w zakończeniu pisma stwierdziła, że formularz PPF wypełniła na tyle, na ile w końcowym efekcie jest dla niej przydatny i że nie może obciążać Skarbu Państwa w sprawie dla niej niekorzystnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do postanowień art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jednocześnie należy zwrócić uwagę na fakt, że stosownie do treści art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na formularzu według ustalonego wzoru, a zgodnie z treścią art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W rozpatrywanej sprawie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, jednak go nie wypełniła i nie podpisała, zaś z treści sprzeciwu wnioskować należy, iż w rzeczywistości nie chce ona przyznania prawa pomocy. W tej sytuacji stosownie do postanowień przywoływanego powyżej art. 257 p.p.s.a. zachodzi przesłanka pozostawienia wniosku skarżącej bez rozpoznania. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.