VIII SA/Wa 711/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lipca 2018 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia : odrzucić skargę Pismem z 11 września 2018 r. (data złożenia skargi bezpośrednio w organie odwoławczym) H. S. (zwana dalej: skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] lipca 2018 r. w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej. Decyzja będąca przedmiotem skargi, zawierająca pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi, została prawidłowo doręczona skarżącej w 3 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). W myśl natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z akt sprawy doręczenie zaskarżonej decyzji skarżącej nastąpiło 3 sierpnia 2018 r. Decyzja ta zawierała pełne pouczenie o sposobie, terminie i trybie złożenia środka zaskarżenia. W tej sytuacji – z uwzględnieniem regulacji art. 83 § 2 p.p.s.a. - termin do wniesienia skargi upływał w dniu 3 września 2018 r., natomiast skarga wniesiona została w dniu 11 września 2018 r., a więc z ośmioodniowym uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Ponieważ skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi, skargę należało odrzucić. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na mocy art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.