VIII SA/Wa 714/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M G o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia : - odmówić przyznania prawa pomocy- W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy M G podał, że wspólnie z żoną osiąga dochód w wysokości [...] zł. Oświadczył, że na utrzymaniu pozostaje dwóch dorosłych synów – jeden jest bezrobotny drugi jest studentem. W części wniosku obejmującej posiadany majątek wymienił dom, nieruchomość rolną [...] ha oraz samochód osobowy. Wobec powziętych wątpliwości co sytuacji materialnej skarżącego zobowiązano go złożenie zeznania podatkowego za 2014 r., wyciągów z rachunku bankowego, udokumentowania faktu posiadania statusu bezrobotnego przez jednego z synów oraz zaświadczenia o odbywaniu studiów przez drugiego, a także wykazania kosztów bieżącego utrzymania. W odpowiedzi skarżący oświadczył, że nie jest w posiadaniu kserokopii zeznania podatkowego oraz, że nie posiada konta bankowego. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wskazać jednocześnie należy, że zasadą jest, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). Oznacza to, że każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia (art. 211 p.p.s.a.). Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych tj. osób ubogich, bezrobotnych czy samotnych. Jest to forma dofinansowania strony postępowania sądowego z budżetu państwa i przez to zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy również mieć na uwadze, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, do sądu bądź referendarza sądowego natomiast należy ocena przytoczonych okoliczności. Analizując przedmiotowy wniosek przede wszystkim podkreślić należy, że skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił okoliczności, na które się powołuje. Nie złożył zeznania podatkowego, nie wskazał z jakiego tytułu uzyskuje dochód, nie wykazał, że istotnie dorośli synowie pozostają na jego utrzymaniu. Taka postawa skarżącego wskazuje powoduje, że jego wyjaśnienia należy traktować jako gołosłowne i nie pozwalające na obiektywną ocenę rzeczywistej sytuacji finansowej. Skoro zatem przesłanki określone w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie zostały wykazane to brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.