VIII SA/Wa 717/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2010r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2010r., sygn. akt VIII SA/Wa 717/09 w przedmiocie odmowy przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. B.i na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] września 2009r. nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich postanawia : przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 10 lutego 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. B. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] września 2009r. nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został skarżącemu doręczony w dniu [...] marca 2010r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy, k-[...]). W dniu [...] kwietnia 2010r. skarżący złożył osobiście w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Wniosek ten został załatwiony negatywnie. Następnie w dniu [...] kwietnia 2010r. skarżący, także osobiście złożył w biurze podawczym Sądu wniosek o przedłużenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na powyższe pismo oraz kolejny wniosek skarżącego z dnia [...] maja 2010r. J. B. został poinformowany o zasadach wnoszenia skarg kasacyjnych i przywracania terminów sądowych. W dniu [...] maja 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna pełnomocnika skarżącego od wyroku Sądu z dnia 10 lutego 2010r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego wskazała, iż jest on uzasadniony chorobą wnioskodawcy. W dniu [...] kwietnia wnioskodawca przewrócił się doznając urazu kolana (gdzie ma wszczepioną endoprotezę) oraz żeber i mostka. W dniu [...] kwietnia 2010r. skarżący przechodził badania w Centralnym Szpitalu Klinicznym MSWiA. Zaś w okresie od [...] do [...] maja 2010r. przebywał w szpitalu w R.. Adwokat podniosła, że po wyjściu ze szpitala w dniu [...] maja 2010r. skarżący udzieli jej pełnomocnictwa do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowienie doręczono w dniu [...] czerwca 2010r. W dniu [...] czerwca 2010r. (data nadania) skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 2 czerwca 2010r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W treści pisma oświadczył, iż miał nadzieję uzyskania pomocy ze strony Sądu, stąd jego wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Podał, iż ze względu na nieznajomość prawa nie mógł należycie zająć się swoimi sprawami. Dodatkowo nawarstwienie dolegliwości chorobowych począwszy od urazu jakiego doznał w dniu [...] kwietnia 2010r, poprzez diagnostykę w szpitalu MSWiA w Warszawie, oraz przebyte wieloogniskowe naczyniopochodne uszkodzenie mózgu spowodowały, iż nie był w stanie wszystkiego zrozumieć i dochować terminu. Nadto zdiagnozowano u niego raka płuc. Podniósł, iż stanowisko Sądu, iż nieprzedstawie zaświadczeń lekarskich świadczy, iż był zdrowy jest nieprawidłowe. Z uwagi na okoliczność, że nie pozostaje w zatrudnieniu zaświadczenia takie nie są wobec niego wystawiane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej p.p.s.a.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Z przytoczonej powyżej regulacji wynika, że uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd pierwszej instancji jest możliwe tylko wtedy, gdy zażalenie jest oczywiście uzasadnione. W ocenie Sądu, wniesione zażalenie ma taki charakter. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Jak wynika z powyższego, przywrócenie terminu do wniesienia skargi uzależnione jest od przesłanki uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. Przy czym uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20.10.2004r. sygn. akt IV SA/GL 647/04). Zatem przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie skarżący uprawdopodobnił przyczynę, z powodu której skarga kasacyjna w przedmiotowej sprawie złożona została po upływie terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne i prawne sprawy Sąd uznał, iż wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji na podstawie art. 86 § 1, art. 87 § 2 oraz w związku z art. 195 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.