VIII SA/Wa 718/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda, Protokolant specjalista Michał Syta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2018 r. w Radomiu sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zobowiązania do przywrócenia stanu poprzedniego wody na gruncie lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej: "organ odwoławczy", "SKO", "Kolegium") działając na podstawie art. 138 § 1 punkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; dalej: "k.p.a.") po rozpatrzeniu odwołania J. K. (dalej: "skarżąca", "strona") od decyzji Prezydenta Miasta R. (dalej: "organ I instancji", "Prezydent") z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i odmówił zobowiązania Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezydenta Miasta R. do przywrócenia stanu poprzedniego wody na gruncie lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Wskazane powyżej rozstrzygnięcia zapadły w związku z uchyleniem przez SKO wcześniejszej decyzji Prezydenta Miasta R. z dn. [...] sierpnia 2017 r. znak: [...] i przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Kolegium uznało, iż obecnie ustalony stan faktyczny sprawy umożliwia wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia. Wyjaśniło, iż materialnoprawną podstawę dla wydania decyzji stanowi art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1121 ze zm.; dalej: "P.w. z 2001"), gdyż stosownie do art. 545 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. poz. 1566 ze zm.) do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, niewymienionych w ust. 1-3d, stosuje się przepisy dotychczasowe. Kolegium przytoczyło brzmienie ww. art. 29 ust. 1-3 P.w. z 2001r. Przypomniało, że skarżąca [...] lipca 2014 r. wnosiła o wszczęcie postępowania w sprawie naruszenia stosunków wodnych, w związku z wybudowaniem drogi w ul. B. w R.. We wniosku podniosła, że po ulewnych deszczach woda opadowa zamiast być odprowadzana w całości kanalizacją deszczową, częściowo spływa na teren jej działki zalewając jej powierzchnię, co powoduje powstawanie szkód. Nadto wskazała, iż budynek jest zawilgocony, a teren działki jest częściowo podtopiony. W początkowej fazie postępowania sprawą zajmował się Miejski Zarząd Dróg i Komunikacji w R., który postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie. SKO postanowieniem z dnia[...] października 2015 r. uchyliło jednak wydane wówczas postanowienie, wskazując na szereg uchybień przy załatwianiu sprawy. W efekcie powyższego Prezydent zawiadomieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. poinformował o wszczęciu postępowania z wniosku J. K.. Następnie SKO wskazało, iż podczas przeprowadzonych [...] czerwca 2016 r. oględzin terenu skarżąca wyjaśniła, że przed budową drogi nawierzchnia nie była utwardzona. Od strony ul. P. S. droga była wygórowana i piaszczysta. Zawsze było tam sucho. Natomiast od strony ul. P. droga była błotnista, a woda spływała w kierunku jej działki i sąsiadów. W czasie prowadzonych prac przy budowie drogi wysypano pasek w celu podniesienia poziomu terenu (od posesji nr [...] w kierunku ul. P. S.). W ten sposób zmieniono ukształtowanie terenu, a od posesji nr [...] do [...] powstała niecka. Jest to odcinek ok. [...] m. Po zakończeniu budowy, wody opadowe, po większych deszczach nie mieszczą się w korytkach odpływowych, co prowadzi do zalewania jej nieruchomości. Skarżąca zwróciła także uwagę na brak w okolicy jej posesji wpustów mających na celu odprowadzenie wody z korytek ułożonych z boku jezdni, których wykonanie usprawniłoby odpływ nadpływającej wody. Z kolei przedstawiciele MZDiK w R. oświadczyli, że od czasu zgłoszenia problemu z odprowadzaniem wody opadowej z ul. B. stale monitorują efektywność odwodnienia wykonując dokumentację fotograficzną. Żadna z wykonanych fotografii nie potwierdza jednak twierdzeń skarżącej, jakoby wody opadowe prowadzone odwodnieniem liniowym w ul. B. wpływały na posesję nr [...]. Dodali również, że widoczne w dniu [...] czerwca 2016 r., tj. w dniu przeprowadzenia wizji zastoje wody w odwodnieniu liniowym (w korytkach) spowodowane są zanieczyszczeniem ich przez zalegający w nich piasek. W ich ocenie utrudnienia w spływie wody powodują układane przez mieszkańców ul. B. kształtowniki i blachy na zjazdach, które zamulają korytka. Przedstawiciel Wodociągów Miejskich sp. z o.o. w R. oświadczył natomiast, że w ul. B. nie ma zainstalowanej kanalizacji deszczowej, ze względu na gęste uzbrojenie terenu. MZDiK w R., w odpowiedzi na pismo organu I instancji znak: [...] poinformował, że wykonawca ul. B. w R., w ramach gwarancji, zainstalował w rynnie odwadniającej dodatkowe odwodnienie (wpust) połączone szczelną rurą z układem miejskiej kanalizacji deszczowej. W dniu [...] sierpnia 2016 r. pracownicy organu I instancji udali się na ul. B. w R. celem sprawdzenia prawidłowości funkcjonowania systemu odwadniającego. Na okoliczność dokonanych czynności sporządzono notatkę służbową i serwis fotograficzny. Wynika z niego, że układ odwadniający jest drożny (brak rozlewisk, czy też przepełnionych korytek odwadniających). Następnie dnia [...] września 2016 r. miały miejsce kolejne oględziny odwodnienia w ul. B. w R., w których wzięli udział J. K., Z. K., pracownik MZDiK w R. oraz pracownicy organu I instancji. Jak wynika z protokołu, J. K. oświadczyła, że wykonane prace nie wpłynęły na zmianę w odprowadzaniu wód opadowych. W czasie silnych opadów woda zawraca w kierunku ul. P. S. (w kierunku południowym), a powinna płynąć w kierunku ul. P. (w kierunku północnym). Zastoje tworzą się już od posesji nr [...]. Przedstawiciel MZDiK wyjaśnił natomiast, że w rynnie odwadniającej wykonano dodatkowe odwodnienie (wpust) połączone szczelną rurą z układem miejskiej kanalizacji deszczowej. Pracownicy monitorowali efektywność odwodnienia w trakcie ulewnego deszczu. Nie stwierdzono wówczas aby woda zalewała posesję nr [...]. W dniu [...] października 2016 r. organ I instancji wydał decyzję o odmowie zobowiązania Miejskiego Zarządu Dróg i Komunikacji w R. do przywrócenia stanu poprzedniego wody na gruncie lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Decyzja ta została jednak uchylona przez Kolegium, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ odwoławczy uznał, że Prezydent Miasta R. w sposób nieprawidłowy zebrał i ocenił materiał dokumentacyjny, co stanowi naruszenie art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. Zalecono przy tym zasięgnięcie wiedzy specjalistycznej biegłego, który w swym opracowaniu oceni jak zmienił się stan wody na gruncie w wyniku wybudowania drogi w ul. B., a także czy zainstalowane odwodnienie liniowe spełnia swoją rolę podczas intensywnych opadów deszczu. W sytuacji potwierdzenia takich okoliczności wskaże natomiast możliwe do zastosowania rozwiązania mające na celu zabezpieczenie przed powstawaniem negatywnych skutków. W dniu [...] lipca 2017 r. przeprowadzono rozprawę w sprawie zmiany stanu wody na gruncie z udziałem m.in. przedstawicieli MZDiK, Wodociągów Miejskich w R., wnioskodawczyni i jej małżonka oraz biegłego. Jednocześnie dokonano oględzin terenu działek [...] i [...] i części ul. B. w R.. J. K. wyjaśniła, jak w ujęciu historycznym odbywał się spływ wody opadowej w terenie. Oświadczyła, że przed rokiem 2013 r. droga w ul. B. była gruntowa z koleinami. Część wody zatrzymywała się po stronie południowo - zachodniej w górnej części drogi. Przed budową drogi wzdłuż ulicy były koleiny, którymi woda odpływała z południa na północ. Po przepełnieniu się kolein, przy dużych opadach, nadmiar wody spływał na posesję nr [...] przy ul. B.. Na działkach nr [...] i [...] zawsze stała woda. Woda stała też na posesji sąsiedniej p. K.. Na działce nr [...] był staw. Według skarżącej po wybudowaniu w 2013 r. drogi więcej wody spływa na jej posesję. Zlikwidowane zostały zastoiska wody na drodze, w koleinach, a woda ta spływa teraz do niej, na działkę nr [...]. Wyjaśniła przy tym, że obecnie na działce nr [...] nie tworzą się takie zastoiny wody jak były przed wybudowaniem drogi, ale wynika to jej zdaniem z zagospodarowania działki. Oczekiwała, że po wybudowaniu drogi nadmiar wód opadowych nie będzie odprowadzany na jej działkę, ale skierowany zostanie do systemu kanalizacji deszczowej. Zdaniem skarżącej, poprzez skierowanie wody na jej posesję budynek mieszkalny jest zawilgocony. Dodatkowo została zalana piwnica (żwirem i piachem). Zasypało ją do wysokości 1,5 m ponieważ stała tam woda. Dodała przy tym, że woda stała tam też wcześniej przed wybudowaniem ulicy. Następnie, na zlecenie organu I instancji w lipcu 2017 r. została sporządzona przez biegłego ekspertyza dotycząca zmiany stanu wody na gruncie w wyniku budowy ul. B. w R.. Z opinii biegłego jednoznacznie wynika, że w okolicy dziełek [...] i [...] przy ul. B. w R. nastąpiło kilka zmian stosunków wodnych. Pierwsze nastąpiło w wyniku wybudowania nowej drogi w ul. B. w 2013 r. Wykonano wówczas nową nawierzchnię oraz odwodnienie liniowe. Biegły ocenił, że była to zmiana korzystna dla działek [...] i [...] i dla znajdującego się tam budynku mieszkalnego. Od tamtej pory znacznie mniej wody opadowej i roztopowej spływa na teren ww. działek. Według autora opinii niezaprzeczalnym jest, że budowa utwardzonej drogi w ul. B., w tym zainstalowanie odwodnienia liniowego korzystnie wpłynęło dla działek nr [...] i [...]. W wyniku poczynionych prac woda przestała z taką intensywnością dostawać się na teren ww. nieruchomości. Kolegium, uzasadniając zaskarżone rozstrzygnięcie, stwierdziło, że poprzez wybudowanie w 2013 r. drogi w ul. B. w R. nastąpiła zmiana stosunków wodnych w terenie. Uporządkowanie terenu i jego utwardzenie betonową kostką brukową, wykonanie odwodnienia liniowego ulicy przyczyniło się do nie tworzenia się zastoin wody w koleinach drogi, co niezaprzeczalnie miało miejsce w okresie przed powstaniem drogi. Zdecydowana część wód opadowych i roztopowych jest od tego czasu odprowadzana odwodnieniem do kanalizacji deszczowej. Jedynie w czasie gwałtownych opadów deszczu istnieje możliwość, że część wody nie może być na bieżąco odprowadzona wykonanym wzdłuż drogi odwodnieniem, co powoduje przedostawanie się jej na teren nieruchomości sąsiednich. Jest to działanie niekorzystne dla tych nieruchomości. SKO zauważyło także, iż zjawisko takie występowało w jeszcze większym natężeniu przed budową drogi. Działki nr [...] i [...] położone są w naturalnym zaniżeniu terenu. Z tego powodu wody opadowe i roztopowe z terenu sąsiednich nieruchomości w sposób naturalny spływają właśnie na nie. Wskazało, iż okoliczności tej nie kwestionuje skarżąca. Podkreśliło także, że poprzez wybudowanie drogi w ul. B. nie ustąpiły zupełnie negatywne skutki ulewnych deszczy i wód roztopowych w odniesieniu do działek nr [...] i [...]. Nie oznacza to jednak, że powstanie drogi wpłynęło negatywnie na stosunki wodne w terenie, a w szczególności ze szkodą dla gruntów sąsiednich, tj. działek nr [...] i [...]. Konkludując SKO stwierdziło, iż skoro w prowadzonym postępowaniu zostało udowodnione, że właściciel gruntu zmienił stan wody na gruncie poprzez wybudowanie utwardzonej nawierzchni w ul. B. w R., ale zmiana ta nie odbyła się ze szkodą dla gruntów sąsiednich, to niewypełniona została przesłanka określona w art. 29 ust. 1 pkt 1 P.w. z 2001 r. W takim zaś przypadku niezasadnym stało się zastosowanie w sprawie nakazu o jakim mowa w art. 29 ust. 3 P.w. z 2001 r. Wyjaśniło także, iż władającym działką nr [...], na której znajduje się droga w ul. B. jest Skarb Państwa (zgodnie z wypisem z rejestru gruntów). W tej sytuacji ewentualnie stroną zobowiązaną do zastosowania względem niej nakazu z art. 29 ust. 3 P.w. z 2001 r. byłby Skarb Państwa reprezentowany przez Prezydenta Miasta R.. Niewłaściwym było zatem wskazanie w zaskarżonej decyzji, że wydana ona została w stosunku do Prezydenta Miasta R., co należało skorygować na etapie postępowania odwoławczego, stosując art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca, która pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję Kolegium z dnia [...] sierpnia 2018 r., wnosząc o jej uchylenie oraz wydanie postanowienia w przedmiocie zobowiązania Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezydenta Miasta do podjęcia działań mających na celu poprawę odprowadzenia wody z rynny ściekowej przy ciągu pieszym ulicy B. w R.. Autor skargi zarzucił naruszenie następujących przepisów prawa tj.: 1) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z wadliwym wykonaniem odprowadzenia wód opadowych z rynny ściekowej przy ciągu pieszych ul. B. w R.; 2) art. 7 k.p.a. polegające na wydaniu decyzji z naruszeniem nakazu załatwienia sprawy w sposób uwzględniający słuszny interes strony; 3) art. 7, art. 77 §1 i art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie stanu faktycznego; 4) art. 76 §1, art. 77 §1 i art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz jego dowolnej ocenie, wyrażającej się zwłaszcza w odmowie mocy dowodowej i wiarygodności przedstawionych przez skarżącą materiałów; 5) art. 7, art. 77 §1 i art. 107 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego, wbrew ciążącemu na organie II instancji na mocy art. 77 §1 k.p.a. obowiązkowi w tym zakresie i w konsekwencji niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz sporządzenie uzasadnienia niezgodnie z wymaganiami wynikającymi z art. 107 §3 k.p.a. Skarżąca wniosła o przeprowadzenie, na podstawie art. 106 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") dowodu z dokumentu w postaci zbadania zgodności wykonania utwardzenia ciągu pieszych z projektem oraz obowiązującymi przepisami. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i powołał się na argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Zarzuty skargi uznał za bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57 a, który jednak na gruncie niniejszej sprawy nie znajduje zastosowania. W wyniku analizy akt sprawy Sąd stwierdził, że skarga nie jest uzasadniona. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza bowiem ani prawa materialnego, ani też organ odwoławczy nie naruszył reguł procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Tymczasem, zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a., dopiero stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa uzasadnia uwzględnienie skargi. SKO słusznie zauważyło, iż w świetle art. 545 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017r. Prawo wodne (Dz. U. poz. 1566 ze zm.) do spraw wszczętych i niezakończonych przed 1 stycznia 2018 r. w sprawach jak niniejsza, stosuje się przepisy dotychczasowe. Art. 29 ust. 1 P.w. z 2001 r. stanowi, że właściciel gruntu, jeśli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej, ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich (pkt 1), a także odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie (pkt 2). Z ust. 2 wynika, że na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie wskutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Zgodnie natomiast z art. 29 ust. 3 P.w. z 2001 r., jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może w drodze decyzji nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Z cytowanych przepisów wynika, że na właścicielu nieruchomości spoczywa obowiązek takiego jej użytkowania, by nie powodować zmian w stanie wody na gruncie, wpływających szkodliwie na grunty sąsiednie, a jeżeli już do takiej niepożądanej zmiany dojdzie, to na właścicielu nieruchomości ciąży obowiązek usunięcia stwierdzonych przeszkód lub zmian. Zastosowanie instrumentów przewidzianych w art. 29 ust. 3 P.w. z 2001 r. wymaga wykazania przez organ prowadzący postępowanie łącznego wystąpienia dwóch przesłanek, tj.: 1) wywołania przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie, 2) szkodliwego oddziaływania przez taką zmianę na grunty sąsiednie. Prowadzone przez organ administracji postępowanie wyjaśniające powinno zatem mieć na celu ustalenie, czy do zmiany naturalnego stanu wody na gruncie istotnie doszło, a jeżeli tak, to czy zmiana taka wpłynęła niekorzystnie na grunty sąsiednie. Niezbędnym jest wnikliwe ustalenie, czy zaistniała zmiana pozostaje w związku przyczynowo - skutkowym z powstałą na gruncie szkodą. Przeprowadzone w kontrolowanej sprawie postępowanie wyjaśniające i dowodowe, spełniające ustawowe standardy i zasady ogólne postępowania jurysdykcyjnego - dało, w ocenie Sądu - uzasadnioną podstawę do prawidłowego, ustalenia, że w kontrolowanej sprawie nie zaistniały powyżej wskazane przesłanki z art. 29 ust. 3 P.w. z 2001 r. Z przeprowadzonego w kontrolowanej sprawie postępowania dowodowego, w tym z oględzin w terenie (w dniach [...] czerwca 2016 r., [...] sierpnia 2016 r., [...] września 2016 r.), jak i z rozprawy administracyjnej przeprowadzonej z udziałem biegłego w dniu [...] lipca 2017 r., a w szczególności w sposób samodzielny i pełny ocenionej dla potrzeb rozstrzygnięcia sprawy przez właściwe organy ekspertyzy dotyczącej zmiany stanu wody na gruncie w wyniku budowy ul. B. w R. - w ocenie Sądu bezsprzecznie wynika, że w okolicy działek nr [...] i [...] przy ul. B. w R. nastąpiło kilka zmian stosunków wodnych. Zmiany te nastąpiły w wyniku wybudowania nowej drogi w ul. B. w 2013 r. Wykonano wówczas nową nawierzchnię oraz odwodnienie liniowe. Biegły ocenił, że była to zmiana korzystna dla działek [...] i [...] i dla znajdującego się tam budynku mieszkalnego. Od tamtej pory znacznie mniej wody opadowej i roztopowej spływa na teren ww. działek. Jak wskazał biegły następne zmiany stosunków wodnych nastąpiły poprzez: - wykonanie ogrodzenia po stronie zachodniej działek [...] i [...], a zwłaszcza wysokiej na 35 cm podmurówki (działanie to odcięło możliwość odpływu wody opadowej i roztopowej z ul. Ba. na teren działki nr [...] i częściowo na teren działki nr [...]) - działanie niekorzystne; - utwardzenie wjazdu na posesję przy ul. B. [...] i takie wyprofilowanie tego zjazdu, że woda spływa na północ wzdłuż zachodniej ściany budynku mieszkalnego i może powodować jego podtopienia - zmiana niekorzystna; - ujęcie wody opadowej z dachu budynku mieszkalnego poprzez układ rynien, kratkę ściekową i rurociągu i skierowanie jej do studzienki z kręgów betonowych. Woda przez nieszczelność studzienki zasila wody gruntowe co może powodować dodatkowe zawilgocenie fundamentów (budynku) - działanie niekorzystne; - podniesienie poziomu terenu wjazdu utwardzonego kostką po zachodniej stronie bramy wjazdowej. Zablokowano w ten sposób możliwość wpływu wody opadowej i roztopowej z ulicy B. poprzez bramę wjazdową i furtkę na teren działek - zmiana korzystna; - zagospodarowanie terenu działki nr [...], co spowodowało zmniejszenie strumienia wody opadowej i roztopowej spływającej na teren działki nr [...] - zmiana korzystna; - wykonanie na zlecenie MZDiK dodatkowego wpustu odprowadzającego wodę opadową i roztopową z rejonu ul. B. na wysokości posesji nr [...] - zmiana korzystna. Sąd zauważa, iż według autora opinii budowa utwardzonej drogi w ul. B., w tym zainstalowanie odwodnienia liniowego, korzystnie wpłynęło dla działek nr [...] i [...], gdyż w wyniku poczynionych prac woda przestała z taką intensywnością dostawać się na teren ww. nieruchomości. W ocenie Sądu przedstawiona powyżej opinia stanowi dokument sporządzony w sposób pozwalający na wywodzenie z niej przez Kolegium uzasadnionych, logicznych wniosków w zakresie stanu faktycznego kontrolowanej sprawy weryfikowanych ustaleniami organów podczas wielokrotnie przeprowadzonych w sprawie oględzin. Należy zatem uznać za prawidłowe stanowisko Kolegium, które podkreśliło, że poprzez wybudowanie drogi przy ul. B. nie ustąpiły zupełnie negatywne skutki ulewnych deszczy i wód roztopowych w odniesieniu do działek nr [...] i [...], co jednak nie oznacza, że powstanie ww. drogi wpłynęło negatywnie na stosunki wodne w terenie, a w szczególności ze szkodą dla gruntów sąsiednich, tj. działek nr [...] i [...]. Jak wynika bowiem z ustaleń organów, działki nr [...] i [...] położone są w naturalnym zaniżeniu terenu. Z tego powodu wody opadowe i roztopowe z terenu sąsiednich nieruchomości w sposób naturalny spływają właśnie na nie. Jak słusznie zauważyło Kolegium okoliczności tej nie kwestionuje sama skarżąca, która w pismach z dnia [...] lutego 2015 r. i [...] marca 2015 r. informowała, że jej posesja usytuowana jest w najniższej części ulicy oraz, że od [...] lat (odkąd tam mieszka) po większych deszczach, czy też roztopach jest zalewana. W kontrolowanym postępowaniu udowodnione zostało, że właściciel gruntu, zmienił stan wody na gruncie poprzez wybudowanie utwardzonej nawierzchni w ul. B. w R., ale zmiana ta nie odbyła się ze szkodą dla gruntów sąsiednich. W świetle powyższego, Sąd podziela stanowisko Kolegium w zakresie rozstrzygnięcia, że w kontrolowanej sprawie niewypełniona została przesłanka określona w art. 29 ust. 1 pkt 1 P.w. z 2001 r., a w konsekwencji niezasadnym stało się zastosowanie nakazu o jakim mowa w art. 29 ust. 3 P.w. z 2001 r. Nadto Sąd doszedł do przekonania, że zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Organy w toku postępowania zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 k.p.a.), oparły swoje rozstrzygnięcia na materiale dowodowym prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny oraz uzasadniły swoje stanowisko wyrażone w decyzjach, w sposób wymagany przez normę prawa zawartą w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Nie doszło zatem do naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 §3, k.p.a., 29 ust. 3 P.w. z 2001 r., art. 545 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r., ani też innych przepisów uzasadniających uwzględnienie skargi. Z powyższych względów skarga nie mogła odnieść skutku i jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.