VIII SA/Wa 72/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak Sędzia WSA Sławomir Fularski (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 24 maja 2018 r. sprawy ze skargi A. M. i P. M. na postanowienie [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] lipca 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę. Postanowieniem z [...] listopada 2017 r. znak: [...][...] Kurator Oświaty (dalej: "organ odwoławczy" lub "organ II instancji"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257; dalej: "k.p.a.") po rozpoznaniu zażalenia A. M. i P. M. (dalej: "skarżący", "wnioskodawcy") na postanowienie Zespołu Orzekającego działającego przy Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej nr [...] w R. (dalej: "organ I instancji") z [...] września 2017 r. w sprawie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem [...] sierpnia 2012 r. orzeczenia nr [...] o potrzebie kształcenia specjalnego O. M., wydanego przez Zespół Orzekający działający przy Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej nr [...] w R. w sprawie sygn. akt [...] – orzekł o utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji. Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następujących okolicznościach: W piśmie z 17 stycznia 2017 r. wnioskodawcy wystąpili o wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w celu zmiany ostatecznej decyzji Zespołu Orzekającego działającego przy Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej nr [...] w R. w postaci orzeczenia nr [...] z [...] sierpnia 2012 r. w zakresie rodzaju i stopnia niepełnosprawności O. M. poprzez jego uzupełnienie o zapis: niepełnosprawność [...], tj. [...] w stopniu [...]. W uzasadnieniu wnioskodawcy wskazali, że po wydaniu orzeczenia wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody, o których strona dowiedziała się w trakcie konsultacji prawnej w styczniu 2017 r., co ich zdaniem winno skutkować wznowieniem postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Pismem z dnia 17 maja 2017 r. organ I instancji zwrócił się do wnioskodawców o skonkretyzowanie, jaki dowód lub jaka okoliczność faktyczna nieznana organowi w dacie wydawania decyzji wyszła na jaw, a która w ich ocenie stanowi podstawę do wznowienia postępowania oraz w jakiej dacie wnioskodawcy powzięli wiadomość o tej przesłance, dowodzie lub okoliczności faktycznej. Pismem z dnia 25 maja 2017 r. (data wpływu 30 maja 2017 r.) wnioskodawcy wyjaśnili, że o przesłankach do wznowienia postępowania powzięli wiedzę na początku styczna 2017 r. podczas uzyskiwania porady prawnej udzielonej przez występującego w niniejszej sprawie pełnomocnika. Nadto nie sprecyzowali wniosku. Postanowieniem z [...] września 2017 r., organ I instancji działając na podstawie art. 126 w zw. z art. 149 § 3 k.p.a. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem w dniu [...] sierpnia 2012 r. orzeczenia nr [...] o potrzebie kształcenia specjalnego O. M., wydanego przez Zespół Orzekający działający przy Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej nr [...] w R. w sprawie sygn. akt [...]. W uzasadnieniu organ I instancji przytoczył brzmienie art. 145 § 1 pkt 5 i art. 148 k.p.a. Wyjaśnił, że wnioskodawca był powiadomiony o terminie posiedzenia zespołu orzekającego w dniu 28 sierpnia 2012 r., jednak w nim nie uczestniczył, jak i nie złożył w przepisanym terminie odwołania do organu II instancji. W dniu 20 stycznia 2015 r. A. M., działając zgodnie z § 25 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 29 sierpnia 2014 r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1170) złożyła wniosek o przekazanie Karty Indywidualnej O. M. z Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej nr [...] w R do Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej nr [...] w R.. Przekazując Kartę Indywidualną O. M., sporządzono w dniu 6 lutego 2015 r. protokół przekazania nr [...]. O. M. korzystała z pomocy Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej nr [...] w R. od [...] kwietnia 2015 r., tj. od dnia zgłoszenia małoletniej do ww. poradni. W dniu 9 stycznia 2017 r. wnioskodawcy złożyli do Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej nr [...] w R. wniosek o wydanie nowego orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego dla swojej córki, O. M.. Zespół orzekający działający przy Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej nr [...] w R. w dniu [...] stycznia 2017 r. wydał orzeczenie nr [...] o potrzebie kształcenia specjalnego dla O. M. na czas wychowania przedszkolnego z uwagi na niepełnosprawność [...] w stopniu [...]. Wnioskodawcy nie wnieśli odwołania od orzeczenia nr [...] w przepisanym terminie do organu II instancji. Organ I instancji wskazał, że zgodnie z obowiązującym w dacie wydania ww. orzeczenia § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 18 września 2008 r. w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno - pedagogicznych (Dz. U. z 2008 r. nr 173, poz. 1072; dalej: "rozporządzenie z 18 września 2008 r.") nowe orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego uchyla poprzednio wydane orzeczenie, a zatem orzeczenie zespołu orzekającego działającego przy Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej nr [...] w R. zostało uchylone z dniem uprawomocnienia się orzeczenia nr [...] wydanego przez zespół orzekający działający przy Poradni Psychologiczno Pedagogicznej nr [...] w R.. W związku z powyższym, zdaniem organu I instancji, brak jest podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego. Jednocześnie organ I instancji wskazał, że w załącznikach do wniosku z 17 stycznia 2017 r. widnieje informacja, że dokumentacja medyczna O. M. dotyczy okresu od 2009 do 2012 r., a zatem musiała być ona w posiadaniu wnioskodawców w dniu wydawania orzeczenia przez Zespół Orzekający. A zatem wnioskodawcy mieli dostęp do dokumentacji medycznej swojej córki małoletniej O. M. dotyczącej okresu do dnia [...] sierpnia 2012 r., tj. do dnia wydania orzeczenia, a zatem nie sposób wywodzić, iż dokumentacja medyczna w ww. zakresie stanowi nową okoliczność faktyczną lub nowy dowód, a zatem nie może być ona uznana za podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. Nadto wnioskodawca, mimo że był poinformowany o dacie i godzinie zwołania Zespołu Orzekającego nie skorzystał z przysługującego mu prawa obecności podczas wydawania orzeczenia i zgłoszenia tejże dokumentacji medycznej jako dowód w sprawie. Co za tym idzie wnioskodawca uchybił terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. Organ I instancji podniósł także, że wszelka pozostała dokumentacja medyczna zalegająca w aktach sprawy, która została wydana po dniu [...] sierpnia 2012 r., tj. po dacie wydania orzeczenia, nie może stanowić podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego. Zażalenie na rozstrzygnięcie organu I instancji złożyli skarżący, wnosząc o wznowienie postępowania, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi administracji I instancji. Zarzucili naruszenie przepisów: a) art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. i 98 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie skutkujące zaniechaniem zawieszenia niniejszego postępowania w sytuacji złożenia przez wnioskodawców wniosku o zawieszenie postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania i prowadzenia przez [...] Kuratora Oświaty postępowania w sprawie wyłączenia od udziału w niniejszej sprawie pracowników Zespołu Orzekającego Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej Nr [...] w R.; b) art. 148 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie skutkujące bezzasadnym przyjęciem, że wnioskodawcy nie udowodnili aby złożyli skargę o wznowienie postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia dowiedzenia się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania; c) art. 145 k.p.a. polegające na niezasadnym zastosowaniu skutkującym: - odmową wznowienia postępowania w sytuacji zgłoszenia przez wnioskodawców skargi o wznowienie postępowania w ustawowym terminie ze wskazaniem ustawowej podstawy wznowienia, - dokonaniem oceny wskazanych przez wnioskodawców podstaw do wznowienia postępowania, przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania. Organ odwoławczy wskazanym na wstępie postanowieniem z [...] listopada 2017 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji z [...] września 2017 r. Uzasadniając wskazał, że wszelkie czynności dotyczące orzeczenia nr [...] stały się bezprzedmiotowe, gdyż zgodnie z § 11 ust. 2 rozporządzenia z 18 września 2008 r. nowe orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego jednocześnie uchyla poprzednie. Nadto uznał, że istotnie miały miejsce okoliczności przemawiające za zastosowaniem § 11 ust. 1 rozporządzenia z 18 września 2008 r. Zauważył, że 9 stycznia 2017 r. wnioskodawcy złożyli w Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej nr [...] w R. wniosek o wydanie nowego orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego dla swojej córki, O. M., którego skutkiem było wydanie decyzji uwzględniającej niepełnosprawność dziecka, jego aktualny stan zdrowia, wyniki diagnozy, w tym informacje o możliwościach rozwojowych i potencjale dziecka. Po analizie przedstawionej dokumentacji medycznej, wskazującej na niepełnosprawność ruchową ([...] – [...]) i opinii psychologicznej oraz posiadanej dokumentacji w postaci opinii pedagogicznej, logopedycznej i fizjoterapeuty wskazującej na niepełnoprawność [...] w stopniu [...] i niesamoistny opóźniony [...], Zespół w orzeczeniu nr [...] z [...] stycznia 2017 r. uznał, że dziewczynka jest dzieckiem z niepełnosprawnością [...] ([...] w stopniu [...]) i wymaga specjalnej organizacji nauki i metod pracy. W skardze złożonej na powołane postanowienie skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonych rozstrzygnięć. Zarzucili naruszenie przepisów prawa skutkujące niezasadnym utrzymaniem w mocy postanowienia Zespołu Orzekającego Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej Nr [...] w R. z [...] września 2017 r. w sprawie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem [...] sierpnia 2012 r. orzeczenia nr [...] o potrzebie kształcenia specjalnego O. M. wydanego przez Zespół Orzekający działający przy Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej nr [...] w R. znak [...]. Zdaniem skarżących wydane nowe orzeczenie o potrzebie kształcenia potwierdzające niepełnosprawność [...] córki, naprawia jedynie częściowo wadliwe orzeczenie, ponieważ nie obejmuje okresu edukacji sprzed jego wydania. Zaskarżone postanowienie podważa zaufanie obywatela do organów państwa. Skarżący uważają, że jeżeli organ popełnił błąd to powinien go naprawić, a nie zasłaniać się formalnymi przeszkodami, które przy odrobinie dobrej woli można pokonać. Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57 a, który jednak na gruncie niniejszej sprawy nie znajduje zastosowania. Rozpoznając sprawę niniejszą w ramach powyższych kryteriów skargę należy uznać za niezasadną. Sprawa podlegała rozpoznaniu w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie [...] Kuratora Oświaty z [...] listopada 2017 r. utrzymujące mocy postanowienie Zespołu Orzekającego działającego przy Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej nr [...] w R. z [...] września 2017 r. o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem [...] sierpnia 2012 r. orzeczenia nr [...] o potrzebie kształcenia specjalnego O. M., wydanego przez Zespół Orzekający działający przy Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej nr [...] w R. w sprawie sygn. akt [...] Na wstępie należy wskazać, że postępowanie wznowieniowe jest dwuetapowe. Pierwszy etap tzw. wstępny (wyjaśniający) rozpoczyna wniosek strony, zgłoszony właściwemu organowi, o wznowienie postępowania i kończy się albo wydaniem postanowienia o wznowieniu (art. 149 § 1 k.p.a.) albo podjęciem postanowienia o odmowie wznowienia (art. 149 § 3 k.p.a.). Drugi etap, tzw. właściwy, po wydaniu postanowienia o wznowieniu, polega na przeprowadzeniu postępowania dowodowego i ma na celu zbadanie zaistnienia przesłanek wznowienia, a kończy się wydaniem decyzji z art. 151 § 1 k.p.a. albo decyzji z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., względnie też decyzji na podstawie art. 151 § 2 k.p.a. Dodać również trzeba, że w tym pierwszym etapie, tzw. wstępnym zbadaniu podlega tylko to czy z żądaniem występuje strona, czy zachowała termin oraz czy powołuje się na ustawowe przesłanki wznowienia (art. 145 § 1 k.p.a.). Po myśli art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt. 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. W świetle analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego nie budzą jakichkolwiek wątpliwości Sądu ustalenia organu, że brak było podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem [...] sierpnia 2012 r. orzeczenia nr [...] o potrzebie kształcenia specjalnego O. M.. W ocenie Sądu w kontrolowanej sprawie organy obu instancji zasadnie uznały, że wnioskodawcy jako rodzice małoletniej O. M., mieli dostęp do dokumentacji medycznej swojej córki, dotyczącej okresu do [...] sierpnia 2012 r. tj. do dnia wydania orzeczenia nr [...]. W związku z powyższym podnoszona we wniosku z 17 stycznia 2017 r. okoliczność, że po wydaniu orzeczenia wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody, o których strona dowiedziała się w trakcie konsultacji prawnej w styczniu 2017 r., nie może stanowić nowej okoliczności faktycznej, czy też nowego dowodu. A zatem nie może być ona uznana za podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego w trybie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Sąd zauważa także, że skarżący odpowiadając na pismo organu z dnia 17 maja 2017 r. nie sprecyzowali jaki dowód lub jaka okoliczność faktyczna nieznana organowi w dacie wydania decyzji wyszła na jaw. W przedmiotowej sprawie istotny jest również fakt, że kontrolowane postanowienie organu odwoławczego, jak i Zespołu Orzekającego Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej nr [...] w R. z [...] września 2017 r. dotyczyło uchylonego [...] stycznia 2017 r. orzeczenia nr [...] z [...] sierpnia 2012 r. o potrzebie kształcenia specjalnego O. M.. Sąd zgadza się ze stwierdzeniem organów orzekających, że w związku z powyższym wszelkie czynności dotyczące orzeczenia nr [...] stały się bezprzedmiotowe, gdyż w dniu [...] stycznia 2017 r. Zespół orzekający działający przy Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej nr [...] w R. wydał nowe orzeczenie nr [...] o potrzebie kształcenia specjalnego małoletniej O. M. na czas wychowania przedszkolnego z uwagi na niepełnosprawność [...] – [...] ([...]) i intelektualną w stopniu znacznym i wymóg specjalnej organizacji nauki i metod pracy. Tym samym, zgodnie z § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 18 września 2008 r. w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno - pedagogicznych (Dz. U. z 2008 r. nr 173, poz. 1072) nowe orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego jednocześnie uchyla poprzednie. Zasadnie zatem organy orzekające odmówiły wznowienia postępowania w kontrolowanej sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie, a działając z urzędu, nie dopatrzył się również innych uchybień, które powodowałyby konieczność uchylenia zaskarżonego i poprzedzającego je postanowienia. Dlatego też, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.