VIII SA/Wa 725/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot, Sędzia WSA Cezary Kosterna, Protokolant Referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2010 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności obszarowych w pomniejszonej wysokości oddala skargę. Przedmiotem skargi J.G. jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] kwietnia 2010 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w R. z [...] czerwca 2009 r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego, wydana w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] maja 2008 r. J.G. wystąpiła o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2008. Decyzją z [...] czerwca 2009 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w R. przyznał wnioskodawcy płatności do gruntów rolnych na rok 2008 w pomniejszonej wysokości ze względu na stwierdzone nieprawidłowości. W uzasadnieniu decyzji, w części dotyczącej zmniejszenia wysokości przyznanej płatności, organ wskazał, iż powierzchnia zadeklarowana we wniosku (o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2008) do jednolitej płatności obszarowej wynosiła [...] ha, zaś powierzchnia stwierdzona w trakcie kontroli na miejscu wynosiła [...] ha, dlatego przyznano wnioskodawcy pomoc w kwocie [...] zł. Co zaś tyczy się uzupełniającej płatności obszarowej, to wnioskodawca zadeklarował powierzchnię [...] ha, zaś powierzchnia działek stwierdzona w trakcie kontroli administracyjnej i na miejscu wynosiła [...] ha, dlatego kwota przyznanej płatności obszarowej po uwzględnieniu pomniejszeń wynosi [...] zł. W odwołaniu z [...] lipca 2009 r. od powyższej decyzji J. G. zakwestionowała sposób dokonywania pomiaru za pomocą GPS. W jej ocenie taki sposób pomiaru może być stosowany na terenach nizinnych, nie zaś w terenie górskim, gdzie występują duże obszary i duże różnice w pofałdowaniu terenu, co wpływa na niedokładność pomiaru tą metodą. Ponadto ukształtowanie terenu wpływać może na stwierdzenie wyższych, nie zaś niższych wielkości w powierzchni działek. Dodatkowo odwołująca się powołała się na powierzchnię działek wynikającą z ewidencji gruntów. Dodatkowo wskazała, że w jej przekonaniu jedna z działek została zmierzona tylko w części ogrodzonej oraz że na działce tej, jak i innej jest droga gminna w całości użytkowana przez nią oraz skupiska drzew. Podniosła, że część jej działek ucierpiała z powodu powodzi, dlatego nie były one na czas oczyszczone. Wniosła o ponowne przeprowadzenie kontroli w sierpniu 2009r. Decyzją z [...] kwietnia 2009 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. utrzymał w całości zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji, odnosząc się do niezadowolenia wnioskodawczyni wyrażonego w odwołaniu, przywołał treść art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2007r., nr 35, poz. 217), zgodnie z którym ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne, a strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu są zobowiązane przedstawiać dowody i dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Organ odwoławczy wskazał, że wyłączenia objęły w szczególności zakrzaczenia nie użytkowane rolniczo oraz zadrzewienia, co udokumentowano materiałem fotograficznym. Powierzchnie działki skontrolowano po obu stronach ogrodzenia, uwzględniono również oczka wodne. Organ odwoławczy ustosunkowując się do zarzutów odwołania i analizując przebieg i wyniki kontroli nie dopatrzył się uchybień mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Kontrolerzy prawidłowo zmierzyli obie działki i prawidłowo dokonali kwalifikacji poszczególnych upraw. Zarówno kontrola na miejscu, jak i kontrola przeprowadzona na skutek uwzględnienia zarzutów strony zostały przeprowadzone metodą inspekcji terenowej, co oznacza, że pomiar działek został dokonany przez inspektorów terenowych w terenie, częściowo za pomocą urządzenia GPS, częściowo za pomocą innych metod pomiaru, takich jak taśma miernicza, tachimetr elektroniczny, częściowo metodami kombinowanymi. Oznacza to, że powierzchnia faktycznie użytkowana na poszczególnych działkach rolnych została ustalona na podstawie pomiaru w terenie. W protokole z kontroli na miejscu przeprowadzonej w gospodarstwie strony dla każdej działki rolnej podana jest powierzchnia zmierzona oraz obliczona tolerancja. Jednakże w sytuacji, jeśli różnica w powierzchni działki była większa niż tolerancja, brano pod uwagę powierzchnię zmierzoną. Zasadę tę zastosowano zarówno w przypadku, gdy powierzchnia zmierzona działki rolnej była znacząco mniejsza niż deklarowana, ale także w przypadku, gdy powierzchnia ta była znacząco większa. W tej ostatniej sytuacji uwzględniono "nadwyżkę" przy dokonywaniu kompensacji działek, to jest przy obliczaniu stwierdzonej dla całego gospodarstwa. Organ dokonując kontroli na miejscu w styczniu i kwietniu 2009r. przychylił się do stanowiska strony, na żadnej z wymienionych działek nie stwierdzono naruszenia norm dobrej kultury rolnej w postaci nieskoszenia traw. Z racji przeprowadzenia kontroli przez podmioty wyspecjalizowane i bezstronne, co do zasady należy przypisać im przymiot wiarygodności. Kontroli dokonały osoby do tego upoważnione, stronie doręczony został protokół kontroli, do którego strona nie wniosła zastrzeżeń. W skardze do Sądu skarżąca – J.G. zaskarżyła ww. decyzję z [...] kwietnia 2009 r. zarzucając jej naruszenie art. 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 kpa przez nienależyte ustalenie stanu faktycznego i nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi powtórzyła wcześniej prezentowaną argumentację. Dodała, że Agencja dysponuje starymi mapami aktualnymi [...] lata temu. Do skargi skarżąca załączyła wypis z rejestru gruntów, kopie map oraz części wniosku. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie i uznając zarzuty skargi za bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego (ewentualnie - stwierdzenie jego wydania z naruszeniem prawa, v. art. 145 § 1 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie istota sporu sprowadza się do ustalenia zasadniczej okoliczności jaką jest rzeczywista powierzchnia gruntów, z którymi związane jest prawo skarżącej do otrzymania wnioskowanych przez nią płatności ze środków Unii Europejskiej. W ocenie Sądu zastrzeżenia skarżącej zawarte w uzasadnieniu skargi w zakresie przyczyn, które spowodowały rozbieżności pomiędzy wnioskiem o przyznanie płatności a ustaleniami wynikającymi z kontroli administracyjnej, nie mają wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Odnosząc się do zarzutów skargi nieprawidłowego pomiaru działek, w tym nieuwzględnienia pochyłości i pofałdowania terenu, wykorzystania do pomiarów urządzenia GPS jako nieodpowiedniego dla tego terenu – wskazać należy, że pomiary działek przez kontrolerów ww. urządzeniem nie można uznać za niedopuszczalne, gdyż żaden z przepisów obowiązującego prawa nie zabrania wykorzystywania tego urządzenia w celach pomiarowych, wręcz przeciwnie, w myśl art. 29 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dn. 21.04.2004r. ustanawiające szczegółowe zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli/ Dz.U.UE.L.04141.18/ państwa członkowskie mogą korzystać z systemów teledetekcji oraz technik globalnego sytemu nawigacji satelitarnej. Rozporządzeniem z dnia 5 sierpnia 2004 r. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie warunków jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym może być powierzone prowadzenie kontroli na potrzeby ARMiR- Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi określił warunki, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym może być powierzone prowadzenie kontroli, kompetencje podmiotów uprawnionych do przeprowadzenia kontroli oraz wskazał zasady przeprowadzenia tych kontroli na potrzeby ARiMR i typ urządzeń GPS stosowanych podczas pomiarów. O ile uznać rację skarżącej, że mogą wystąpić odchylenia dokonanych za ich pomocą pomiarów, to wskazać należy, że stosownie do zasad określonych przez Komisję Europejską i zamieszczonych w dokumencie technicznym JRC IPSC/G03/P/SKA/ska D - 2003/1576 – odchylenia te w zależności od ich wielkości winny być uwzględnione przez organ, co też organ w niniejszej sprawie uczynił i stąd różnice pomiędzy pomiarem dokonanym na miejscu a pomiarem przyjętym w decyzji przy uwzględnieniu tych zasad. Zatem zarzuty skargi, że obliczona przez urządzenia GPS powierzchnia odbiega od rzeczywistej – wobec przyjęcia przez organ odchyleń dokonanych przy pomiarach czyni zarzuty w tym zakresie nieuzasadnionymi. Ponadto organ wskazał, że pomiary były dokonane także z wykorzystaniem innych metod pomiaru (tj. taśma miernicza, tachimetr elektroniczny, częściowo metodami kombinowanymi). W ocenie Sądu, organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji wyjaśnił zatem wszystkie wątpliwości związane z przyjętą metoda pomiaru, uznając, że jest ona na tyle dokładna, że uwzględnia m.in. wszystkie ewentualne niedokładności wynikające np. z nierówności terenu, krzywizn granic itp. Zdaniem Sądu rozwiązanie tych wątpliwości nastąpiło zgodnie z zasadami logiki, doświadczenia życiowego, wpływu udowodnienia jednej okoliczności na inną. Tak zebrane dowody zostały następnie prawidłowo ocenione z punktu widzenia trafnie zastosowanych i poprawnie zinterpretowanych przepisów prawa materialnego regulujących prawo do przyznania płatności obszarowych. Jednocześnie skarżąca poza swoimi werbalnymi twierdzeniami o wadliwości i niewłaściwej metodzie pomiaru nie przedstawiła żadnych danych pomiarowych, które można by uznać za podważające ustalenia pomiarowe dokonane przez organy. Nie znajdując zatem w tych warunkach podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa krajowego lub wspólnotowego i to w stopniu mogącym mieć co najmniej istotny wpływ na wynik sprawy, stosownie do art.151 p.p.s.a Sąd skargę oddalił.