VIII SA/Wa 73/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Marek Wroczyński, Asesor WSA Artur Kot, Protokolant Mariola Pronobis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2006r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych skargę oddala. VIII SA/Wa 73/07 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] Prezydent Miasta R. po rozpatrzeniu wniosku A. P. i E. K. na podstawie art. art. 28, 33 ust. 1, 34ust. 4 i 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. nr 207, poz.2016 ze zm. dalej Prawo budowlane) zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na wykonanie robót budowlanych tj.: wymurowanie ścianki gr. 12 cm w parterze klatki schodowej istniejącego budynku mieszkalno-usługowego, usytuowanego na terenie działki nr [...] przy ul. [...] w R.. W uzasadnieniu decyzji podano, iż wnioskodawcy wystąpili o wymurowanie na klatce schodowej ścianki pozwalającej wydzielić przedpokój do lokalu mieszkalnego nr [...] na parterze budynku mieszkalnego przy ul. [...]. Projekt opracowany został przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane, inwestorzy otrzymali pozytywną decyzję Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków pozwalającą na przeprowadzenie w/w robót budowlanych oraz wykazali się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Decyzją z dnia [...] września 2006 r. nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołań Z. i A. P., M. K., J. i M. D., J. i R. P. i K. A. od w/w decyzji na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm. dalej k.p.a.) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji podano, iż ze złożonego przez inwestorów oświadczenia wynika, iż posiadają oni prawo do dysponowania na cele budowlane całą nieruchomością o nr ewid. [...] położoną w R. ul. [...]. Natomiast z wypisu z rejestru gruntów jak i również z opisu nieruchomości przedstawionej w odwołaniach (łącznie z rysunkiem, na którym zostały opisane części budynku wyłączone ze współwłasności i nadal stanowiące współwłasność) wynika, że klatka schodowa, na której mają być prowadzone roboty budowlane stanowi współwłasność właścicieli poszczególnych lokali. Dlatego też organ I instancji powinien wezwać inwestora do wyjaśnienia, czy posiada wyłączne prawo do dysponowania na cele budowlane klatką schodową, w której mają być wykonywane roboty budowlane. Skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego wniósł E.K. podnosząc zarzuty dotyczące postępowań o zniesienie współwłasności toczące się przed sądami powszechnymi oraz złośliwe postępowanie wobec jego osoby przez pozostałych współwłaścicieli. Z uwagi na powyższe wniósł o "anulowanie" zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez Sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W przedmiotowym postępowaniu kontrolą Sądu objęta jest decyzja kasacyjna Wojewody [...], który uchylając decyzję na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. – Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako k.p.a.) zobowiązał organ I instancji do wyjaśnienia kwestii związanej z posiadaniem przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ze złożonego przez inwestorów oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wynika, iż działka nr [...] położona przy ul. [...] stanowi współwłasność inwestorów na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w R. z dnia [...] września 2005 r. sygn. akt [...] oraz nieruchomość ta ma założoną księgę wieczystą nr Kw [...] prowadzoną przez [...] Wydział Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w R.. Z powołanego przez inwestorów w oświadczeniu tytułu prawnego wynika ich prawo współwłasności do trzech lokali użytkowych wymienionych w pkt 1a, 1b i 1c powołanego postanowienia. Natomiast miejscem wykonywania robót budowlanych przedstawionym w projekcie budowlanym nie będą w/w lokale a klatka schodowa w budynku położonym w R. ul. [...], która stanowi część wspólną przedmiotowego budynku i stanowi przedmiot współwłasności większej liczby osób a udział inwestorów wynosi w częściach wspólnych budynku [...] części. Dla wykonywania, więc robót budowlanych na przedmiotowej klatce schodowej wymagana jest zgoda pozostałych współwłaścicieli, ponieważ zakres robot budowlanych wykracza poza zwykły zarząd nieruchomością wspólną ( art. 22 ust. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, tj. Dz.U. z 2000 r. nr 80, poz. 903 ze zm.). Stosownie do treści art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Jest poza sporem, że inwestorzy nie mieli zgody wszystkich współwłaścicieli na wykonanie robót budowlanych w klatce schodowej, którzy wyrazili swój sprzeciw we wniesionych odwołaniach. W tej sytuacji należy uznać, że skutecznie zostało podważone oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością. Zakwestionowanie, bowiem, przez chociażby jednego ze współwłaścicieli nieruchomości, złożonego przez inwestora oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w sytuacji, kiedy jego zgoda na wykonanie robót budowlanych jest wymagana, wyklucza możliwość wydania przez organ budowlany decyzji pozwalającej na budowę. Natomiast kwestie podnoszone przez skarżącego w skardze a dotyczące postępowań przed sądami powszechnymi i odczucia doznania krzywdy od pozostałych współwłaścicieli pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Należy nadmienić, iż w przypadku braku zgody pozostałych współwłaścicieli na przeprowadzenie inwestycji w częściach wspólnych budynku, skarżący, jeżeli będzie nadal chciał prowadzić przedmiotową inwestycję to może skorzystać z uprawnień przewidzianych ustawą o własności lokali, ale w postępowaniu przed właściwym sądem powszechnym. Z uwagi na powyższe zaskarżona decyzja jest prawidłowa, prawa nie narusza a skarga na podstawie art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu.