VIII SA/Wa 737/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 8 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia : odrzucić skargę Pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) P.R. (skarżący) działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. Postanowienie będące przedmiotem skargi, zawierające pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi, zostało prawidłowo doręczone na adres pełnomocnika skarżącego w dniu 7 lipca 2015 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach administracyjnych, brak nr kart). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a). W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącego został pouczony o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. Stanowiące przedmiot zaskarżenia rozstrzygnięcie zostało doręczone w dniu 7 lipca 2015 r., zatem ustawowy, 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 6 sierpnia 2015 r., natomiast skarga wniesiona została w dniu 7 sierpnia 2014 r., a więc z jednodniowym uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Ponieważ skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi, skargę należało odrzucić. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na mocy art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.