VIII SA/Wa 759/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty strukturalnej postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF T. S., (dalej: "skarżący") wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 24 października 2011 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W dniu [...] listopada 2011 r. (data wpływu do Sądu) skarżący prawidłowo wniósł sprzeciw na powołane postanowienie podnosząc, iż w jego ocenie zwolnienie takie mu się należy zgodnie z przepisami a także Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Dodatkowo podniósł, iż w dniu [...] sierpnia 2011 r. stosownie do wezwania Sądu złożył odpowiednie oświadczenie i nie otrzymał żadnych wezwań do jego uzupełnienia. Nie wiadomo mu również czy w związku z tą sprawą były jakieś "aviza". Pismem z dnia [...] listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy we wskazanym zakresie. Przesyłkę skarżący odebrał w dniu [...] listopada 2011 r. (k. [...] akt sądowych) i do dnia dzisiejszego nie uzupełnił wskazanych braków wniosku. Zgodnie z art. 260 p.p.s.a. wniesienie w terminie sprzeciwu od wyżej wymienionego postanowienia spowodowało, iż utraciło ono moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Przechodząc do rozpoznania wniosku w sprawie niniejszej Sąd stwierdził, że dokonanie pełnej oceny stanu majątkowego, możliwości płatniczych i stanu rodzinnego skarżącego, a tym samym przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie nie było możliwe, bowiem skarżący nie uzupełnił braków tego wniosku w tym zakresie. Należy bowiem podkreślić, że jeżeli strona postępowania uchyla się od złożenia niezbędnych do oceny jej sytuacji materialnej dokumentów, to brak jest podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania w tym zakresie. Z treści powołanego na wstępie art. 246 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wszakże wynika, że to na osobie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności uzasadniających uwzględnienie jej wniosku. W tym miejscu wskazać należy, iż z akt sprawy wynika, że pierwotna przesyłka w zakresie uzupełnienia złożonego uprzednio wniosku o przyznanie prawa pomocy została doręczona skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego na skutek jej niepodjęcia w terminie we właściwej placówce pocztowej (k. [...] akt sądowych), zatem Sąd ocenił argumentację strony w tym zakresie za chybioną. W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, że brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Biorąc to wszystko pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 260 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.