VIII SA/Wa 766/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Sędzia WSA Renata Nawrot, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu [...] grudnia 2017 r. sprawy ze skargi A. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] lipca 2017 r., znak [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta R. z [...] maja 2017 r., znak [...] 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. na rzecz skarżącego A. L. kwotę [...] ([...] ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z [...] lipca 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: "SKO", "Kolegium" lub "organ odwoławczy"), w wyniku rozpatrzenia zażalenia A. L. (dalej: "skarżący", "zobowiązany") utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta [...] (dalej: "organ I instancji" lub "organ egzekucyjny") z [...] maja 2017 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia Kolegium wskazało art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257; dalej: "kpa"). Przedmiotowe rozstrzygnięcia zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Organ egzekucyjny będący jednocześnie wierzycielem - Prezydent Miasta [...] prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec skarżącego, na podstawie wystawionego tytułu wykonawczego nr [...] z [...] marca 2017 r., obejmującego należności z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W toku tego postępowania, zawiadomieniem z [...] kwietnia 2017r. dokonał zajęcia świadczenia zobowiązanego w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych w [...], który poinformował, że zobowiązany nie pobiera żadnego świadczenia. Zwrócił zatem zawiadomienie bez jego wykonania. W związku z powyższym, organ egzekucyjny podjął kolejne czynności i zawiadomieniem z [...] kwietnia 2017r. dokonał skutecznie zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego. Pismem z [...] kwietnia 2017r. skarżący wystąpił ze "skargą na czynności egzekucyjne", kwestionując prowadzone postępowanie egzekucyjne. Podniósł, że nie otrzymał decyzji określającej wysokość zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami, a zatem upomnienie jest wadliwe i nie rodzi skutków prawnych. Nadto, kwoty za wskazane w zawiadomieniu okresy (1 - 31.10.2013r., 1 – 31.10. 2014r. i 1 – 31.12.2014r.) zostały zapłacone w terminie. Natomiast obowiązek wniesienia opłaty za okres 1 – 31.08.2013 r. nie powstał. Wskazując na powyższe uchybienia skarżący wniósł o zawieszenie (umorzenie) postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 7 oraz ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1201; dalej: "upea") i art. 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.; dalej: "Op", "Ordynacja podatkowa") . Postanowieniem z [...] maja 2017r., Prezydent Miasta [...] odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], uznając, iż przesłanki z art. 59 § 1 pkt 7 upea nie występują. W zażaleniu na to postanowienie, występując o umorzenie postępowania egzekucyjnego skarżący stwierdził, że dokonane na podstawie deklaracji ustalającej wysokość opłaty zajęcie nie uprawnia do prowadzenia egzekucji. Deklaracja stanowi bowiem podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego, jednakże po uprzednim doręczeniu decyzji określającej wysokość zobowiązania oraz doręczeniu upomnienia. Zdaniem skarżącego dochodzone roszczenia są wadliwe i nieprawdziwe, gdyż wskazane w zawiadomieniu kwoty zostały terminowo opłacone w latach 2013 – 2014 lub też zobowiązanie nie powstało. Dokonanego skutecznie zajęcia w banku dokonano zaś z naruszeniem prawa, gdyż organ egzekucyjny wskazał wadliwe dane skarżącego tj. nieistniejący numer dowodu osobistego oraz wadliwy adres. Kolegium, utrzymując w mocy postanowienie organu I instancji przedstawiło przebieg postępowania w sprawie oraz jej ramy prawne (art. 59 § 1 i § 2 upea). W świetle powołanych przepisów uznało, że nie wystąpiły przesłanki do umorzenia prowadzonego wobec skarżącego postępowania egzekucyjnego. W ocenie SKO, podniesiona przez skarżącego przesłanka wykonania obowiązku przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego (art. 59 § 1 pkt 1 upea) nie została w sprawie spełniona. O jej spełnieniu można bowiem mówić wówczas, gdy zobowiązany wykonał obowiązek po wystawieniu tytułu wykonawczego, a przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego, jednakże informacja o wykonaniu obowiązku nie dotarła do wierzyciela przed skierowaniem przez niego do organu egzekucyjnego tytułu wykonawczego wraz z wnioskiem o wszczęcie egzekucji. Zauważyło w tym względzie, że w realiach rozpoznawanej sprawy tytuł wykonawczy wystawiony został [...] marca 2017r., zaś według skarżącego egzekwowany obowiązek wykonany został w latach 2013 – 2014. Kolegium nie uwzględniło także zarzutu naruszenia art. 59 § 1 pkt 7 upea, gdyż prowadzona wobec skarżącego egzekucja administracyjna jest dopuszczalna i prowadzona na podstawie art. 6b ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tj. Dz.U. z 2017r., poz. 1289; dalej: "ustawa z 13 września 1996r."). Zastosowane środki egzekucyjne (zajęcie świadczenia z ubezpieczenia społecznego i z rachunku bankowego) są dopuszczalne w świetle treści art. 1a pkt 12 upea. Skarżącemu skutecznie [...] października 2015 r. doręczono nadto upomnienie, które spełnia wymogi ustawowe. W sprawie nie znajduje również zastosowania treść art. 21 § 3 Op, gdyż ustawa ta nie ma zastosowania w postępowaniu egzekucyjnym. Tym samym zarzuty zażalenia Kolegium uznało za nieuzasadnione. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako "Sąd"), która ma charakter opisowy zaskarżonemu rozstrzygnięciu skarżący postawił zarzut naruszenia interesu prawnego. Wniósł o zbadanie podstawy prawnej wystawionego przeciwko niemu tytułowi egzekucyjnemu oraz prawidłowości wszczętego postępowania egzekucyjnego. Powtarzając co do zasady argumentację przedstawioną uprzednio w zażaleniu skarżący ponownie wyjaśnił, że nałożony na niego obowiązek w przedmiocie opłaty za wywóz odpadów został uregulowany terminowo w latach 2013 – 2014 oraz obowiązek wniesienia opłaty za sierpień 2013 r. nie powstał z uwagi na brak zasiedlenia mieszkania i brak powstawania odpadów komunalnych. Wystąpiły zatem podstawy do umorzenia wszczętego w 2017 r. wobec skarżącego postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 1 upea. Podniósł też, iż nie została wydana decyzja administracyjna dotycząca powyższych zaległości, co uzasadnia umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 3 upea. Do skargi załączył kopie przelewów bankowych potwierdzające uregulowanie opłaty za wrzesień i październik 2013 r., listopad i grudzień 2013 r., październik 2014 r., grudzień 2014 r. Dodatkowo podniósł, że uprzednio wierzyciel kierował do niego upomnienia, które zawierały odmienne dochodzone kwoty i podawane cezury niepłatności. Skarżący składał w tym zakresie stosowne wyjaśnienia. W odpowiedzi na skargę, Kolegium wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm.; dalej "ppsa"), stosownie do art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 2014, poz. 1647 ze zm.), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) – c) ppsa). Przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 ppsa, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania. Zaskarżeniem w niniejszej sprawie zostało objęte postanowienie organu odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie organu egzekucyjnego o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego z uwagi na brak przesłanek do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Organ I instancji wskazując na wyjaśnienia skarżącego i wniosek o umorzenie postępowania uznał za zasadne odniesienie się w szczególności do przesłanek z art. 59 § 1 pkt 7 upea. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji co do braku wystąpienia przesłanek z art. 59 § 1 pkt 7 upea oraz art. 59 § 1 pkt 1 upea, wskazując jednocześnie na brak wystąpienia którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 59 § 1 i § 2 upea. Organ odwoławczy brak spełnienia przesłanki z art. 59 § 1 pkt 1 upea wywiódł z faktu, iż tytuł wykonawczy w niniejszej sprawie został wystawiony w dniu 24 marca 2017 r., zaś skarżący wskazuje, iż egzekwowany obowiązek został wykonany w 2013 r. i w 2014 r. W odniesieniu zaś do przesłanki z art. 59 § 1 pkt 7 upea organ odwoławczy podniósł, iż prowadzona wobec skarżącego egzekucja administracyjna jest dopuszczalna i wynika z art. 6b ustawy z dnia 13 września 1996 r. Egzekucja ze świadczenia z ubezpieczenia społecznego, jak i z rachunku bankowego jest zgodna z art. 1a pkt 12 upea. Upomnienie skarżący odebrał osobiście w dniu [...] października 2015 r. Skarżący zaś w toku całego postępowania egzekucyjnego, jak i konsekwentnie w skardze podnosi, iż opłaty za okres od 1 do 31 października 2013 r., od 1 do 31 października 2014 r. i od 1 do 31 grudnia 2014 r. zostały uiszczone odpowiednio w: listopadzie 2013 r., październiku 2014 r. i grudniu 2014 r., zaś obowiązek wniesienia opłaty za okres od 1 do 31 sierpnia 2013 r. nie powstał. Skarżący także zarówno w skardze, jak i w toku postępowania podnosi okoliczność braku decyzji administracyjnej wydanej w odniesieniu do egzekwowanych należności, a tym samym wadliwość prowadzonego postępowania egzekucyjnego łącznie z doręczonym skarżącemu w dniu 23 października 2015 r. upomnieniem. W ocenie skarżącego okoliczności te stanowią o wystąpieniu przesłanek z art. 59 § 1 pkt 1 i pkt 3 upea. Zauważyć w tym miejscu należy, iż skarżący wskazując początkowo na zaistnienie podstawy do umorzenia postępowania z art. 59 § 1 pkt 7 upea, ostatecznie zaś z art. 59 § 1 pkt 1 i pkt 3 upea, w toku postępowania administracyjnego, jak i sądowoadministarcyjnego podnosi, iż wszczęte na podstawie spornego tytułu wykonawczego postępowanie egzekucyjne powinno zostać umorzone, co do części egzekwowanych należności, z uwagi na ich uiszczenie, co do części zaś, z uwagi na to, że zobowiązanie nie powstało oraz, że postępowanie egzekucyjne nie mogło zostać wszczęte z uwagi na brak stosownej decyzji administracyjnej, której przedmiotem byłyby egzekwowane należności. Powyższe twierdzenia skarżącego wskazują zatem na jego twierdzenie o wystąpieniu przesłanek z art. 59 § 1 pkt 1, 2 i pkt 7 upea. Jak wynika z art. 59 § 1 pkt 1 upea postępowanie egzekucyjne umarza się, jeżeli obowiązek został wykonany przed wszczęciem postępowania. Zgodnie z art. 59 § 1 pkt 2 upea postępowanie egzekucyjne umarza się jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli nie istniał. W art. 59 § 1 pkt 7 upea wskazano zaś, że postępowanie egzekucyjne umarza się jeżeli egzekucja administracyjna lub zastosowany środek egzekucyjny są niedopuszczalne albo zobowiązanemu nie doręczono upomnienia, mimo iż obowiązek taki ciążył na wierzycielu. Z tych względów w ocenie Sądu sporem objęta jest okoliczność czy zobowiązanie skarżącego z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za sierpień 2013 r. nie powstało, a zobowiązania z ww. tytułu za październik 2013 r., październik 2014 r. i grudzień 2014 r. zostały wykonane przed wszczęciem postępowania, co w przypadku udzielenia na powyższe pozytywnej odpowiedzi uzasadniałoby stwierdzenie istnienia podstawy do umorzenia postępowania egzekucyjnego w odniesieniu do opłaty za sierpień 2013 r. zgodnie z art. 59 § 1 pkt 1 upea, zaś w odniesieniu do pozostałych ww. okresów - zgodnie z art. 59 § 1 pkt 2 upea. Ponadto sporem objęte jest to czy egzekucja administracyjna prowadzona na podstawie spornego tytuł wykonawczego jest dopuszczalna, albowiem w przypadku stwierdzenia niedopuszczalności egzekucji postępowanie egzekucyjne winno zostać umorzone na podstawie art. 59 § 1 pkt 7 upea. Zauważyć w tej mierze należy, iż organ I instancji odniósł się wyłącznie do okoliczności z art. 59 § 1 pkt 7 upea, mimo iż skarżący we wniosku o umorzenie postępowania wskazywał na uiszczenie żądanych kwot za październik 2013 r., październik 2014 r. i grudzień 2014 r. oraz to, że obowiązek wniesienia opłaty za sierpień 2013 r. nie powstał. Powyższe okoliczności nie doprowadziły skarżącego do zdefiniowania ich jako spełniających przesłankę z art. 59 § 1 pkt 1 i pkt 2 upea, jednak zostały wskazane czytelnie i obowiązkiem organu I instancji było prawidłowe odniesienie się do nich i dokonanie prawidłowej kwalifikacji prawnej. Organ odwoławczy cytując w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia art. 59 § 1 i § 2 upea podniósł, iż w sprawie nie występują podstawy do umorzenia postępowania, jednak oceny ww. okoliczności z punktu widzenia art. 59 § 1 pkt 2 upea nie dokonał. Jak wynika z uzasadnienia tego postanowienia organ odwoławczy okoliczności dotyczące uiszczenia należności ocenił jako wypełniające przesłanki z art. 59 § 1 pkt 1 upea i odniósł się do nich w kontekście tego przepisu, jednak błędnie uznał, iż spełnienie tej przesłanki ma miejsce jedynie po wystawieniu tytułu wykonawczego, a przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego, a informacja o wykonaniu obowiązku do wierzyciela nie dotarła. Z przepisu tego wskazywane przez organ odwoławczy okoliczności nie wynikają. Przesłanka do umorzenia postępowania egzekucyjnego wskazana w art. 59 § 1 pkt 1 upea, jak wprost wynika z jego treści występuje bowiem wówczas gdy zobowiązanie zostanie wykonane przed wszczęciem postępowania, co czyni postępowanie egzekucyjne bezprzedmiotowym. Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia, iż wskazywanie przez skarżącego na uiszczenie egzekwowanych należności przed wystawieniem tytułu wykonawczego sprawia, że istnieje przedmiot postępowania egzekucyjnego i brak jest podstaw do jego umorzenia. Poza powyższą oceną, dokonana na gruncie art. 59 § 1 pkt 1 upea w zaskarżonym postanowieniu, jak i w postanowieniu organu I instancji brak jest jakichkolwiek wywodów odnoszących się do wskazywanego przez skarżącego uiszczenia spornych kwot opłaty. Skarżący zaś do skargi dołączył kserokopie przelewów bankowych, z których wynika, iż opłaty za okresy obejmujące okresy wskazane w tytule wykonawczym (z wyjątkiem sierpnia 2013 r.) zostały uiszczone. Takie same kserokopie zostały dołączone do zażalenia na postanowienie organu I instancji. Z uwagi na brak w aktach administracyjnych deklaracji, na które powołano się w tytule wykonawczym nie jest możliwe odniesienie się przez Sąd do prawidłowości wskazanych w przelewach kwot w kontekście wysokości zobowiązań skarżącego z tytułu egzekwowanych opłat. Należy jednocześnie zauważyć, że kwestie te powinny zostać ocenione przez orzekające w sprawie organy i w wyczerpujący sposób przedstawione w wydawanych postanowieniach. W myśl art. 18 upea w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym mają bowiem odpowiednie zastosowanie art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 kpa. W aktach administracyjnych znajduje się wprawdzie pismo Urzędu Miejskiego w [...] Wydziału Księgowości z dnia [...] listopada 2015 r., z którego wynika, iż kwoty wpłacane przez skarżącego z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi zaliczano na należności za poszczególne okresy. Pismo takie jednak nie może zastąpić rozstrzygnięcia w sprawie wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego, które powinno w sposób prawidłowy odnieść się do twierdzeń strony wnoszącej o jego umorzenie z podaniem prawidłowej podstawy prawnej, a w przypadku odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego z omawianej przyczyny wykazania, iż obowiązek nie został wykonany, a także wskazania podstawy prawnej w oparciu, o którą ten fakt stwierdzono. Odnosząc się do okoliczności podnoszonych przez skarżącego, wskazujących na wystąpienie przesłanek z art. 59 § 1 pkt 2 i pkt 7 upea, podnieść należy, iż uzasadnienie organu odwoławczego oraz organu I instancji nie zawiera wyczerpującego wywodu pozwalającego na stwierdzenie istnienie bądź nieistnienia obowiązku uiszczenia opłaty za sierpień 2013 r. i dopuszczalności egzekucji w niniejszej sprawie. Wskazują bowiem w tym względzie jedynie na art. 6b ustawy z dnia 13 września 1996 r. (błędnie w uzasadnieniach postanowień wskazano rok 1966), który to przepis nie wyjaśnia wszystkich okoliczności niniejszej sprawy. W aktach administracyjnych znajduje się zaś pismo Urzędu Miejskiego w [...] z dnia [...] lutego 2016 r., kierowane do skarżącego, z którego wynika, iż pierwsza deklaracja dla nieruchomości przy ul. [...] została złożona dnia [...] lipca 2013 r., co oznaczałoby, że taka deklaracja została także złożona odnośnie sierpnia 2013 r. Na deklaracje wskazuje także sporny tytuł wykonawczy. Wobec braku deklaracji, o których mowa w ww. piśmie w aktach administracyjnych oraz nie odniesienia się do powyższych okoliczności przez orzekające w sprawie organy, nie jest możliwe zajęcie co do nich stanowiska w niniejszej sprawie. Należy jednak zauważyć, iż zgodnie z art. 6h właściciele nieruchomości, o których mowa w art. 6c, są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zgodnie z art. 6i ustawy z dnia 13 września 1996 r. (w brzmieniu obowiązującym m.in w sierpniu 2013 r.) obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje: 1) w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6c ust. 1 - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec; 2) w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6c ust. 2 - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości powstały odpady komunalne. Zgodnie z art. 6m ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych. Jak wynika z art. 6n ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r., rada gminy, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego obliczenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ułatwienia składania deklaracji, określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, obejmujący objaśnienia dotyczące sposobu jej wypełnienia oraz pouczenie, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego; uchwała zawiera także informację o terminach i miejscu składania deklaracji. We wzorze deklaracji zawartym w załączniku Nr 1 do Uchwały Nr 520/2013 Rady Miejskiej w R. z dnia 4 kwietnia 2013 r. w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości, w pouczeniu zawarto informację, iż deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Uchwałą Nr 534/2013 Rady Miejskiej w R. z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie zmiany uchwały Nr 520/2013 Rady Miejskiej w R. z dnia 4 kwietnia 2013r. w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości uchylony został załącznik Nr 1 i Nr 2 do uchwały Nr 520/2013 Rady Miejskiej w R. z dnia 4 kwietnia 2013r. i przyjęty nowy wzór deklaracji w brzmieniu jak w załączniku Nr 1 do niniejszej uchwały wraz z załącznikiem Z-1 do deklaracji, stanowiącym załącznik Nr 2 do niniejszej uchwały, w którym to wzorze także zostało zawarte ww. pouczenie. Zapis ten został także zawarty we wzorze deklaracji wprowadzonym Uchwałą Nr 653/2013 Rady Miejskiej w R. z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie zmiany uchwały Nr 520/2013 Rady Miejskiej w R. z dnia 4 kwietnia 2013r. w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości, zmienionej uchwałą Nr 534/2013 Rady Miejskiej w R. z dnia 22 kwietnia 2013r. oraz wprowadzonym Uchwałą Nr 72/2015 Rady Miejskiej w R. z dnia 23 lutego 2015 r. w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości. Zgodnie z art. 3a § 1 pkt 1 upea w zakresie zobowiązań powstałych w przypadkach określonych w art. 8 i art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, m. in. opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o których mowa w art. 6h ustawy z dnia 13 września 1996 r., stosuje się egzekucję administracyjną, jeżeli wynikają one z deklaracji lub zeznania złożonego przez podatnika lub płatnika. Jak wynika z art. 3a § 2 upea, w przypadkach, o których mowa w § 1, stosuje się egzekucję administracyjną, jeżeli: 1) w deklaracji, w zeznaniu, w zgłoszeniu celnym, w deklaracji rozliczeniowej, w informacji o opłacie paliwowej, w informacji o dopłatach, w deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub rozliczeniu zamknięcia zostało zamieszczone pouczenie, że stanowią one podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego; 2) wierzyciel przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego przesłał zobowiązanemu upomnienie, o którym mowa w art. 15 § 1. Z art. 6o ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. wynika, iż w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody, a w przypadku ich braku - uzasadnione szacunki, w tym w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. Z tych też względów, o ile zaistnieją okoliczności z art. 6i ustawy z dnia 13 września 1996 r. i odnośnie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi zostanie złożona deklaracja, w której zostało zamieszczone pouczenie, iż stanowi ona podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego, a organ któremu deklaracja jest składana co do jej treści nie ma zastrzeżeń, obowiązek ponoszenia opłaty istnieje, a egzekucja administracyjna może być wszczęta na podstawie deklaracji bez konieczności wydania decyzji. Także i te kwestie nie zostały przez orzekające w sprawie organy uwzględnione i przedstawione w wydanych rozstrzygnięciach. W zaskarżonym postanowieniu, jak i w postanowieniu organu I instancji brak jest zatem ustaleń i rozważań pozwalających na dokonanie prawidłowej oceny czy w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Powyższe sprawia, że orzeczenia te zostały wydane z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 18 upea, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem prawidłowe ustalenie istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności mogło doprowadzić do odmiennego jej wyniku. Postanowienie organu odwoławczego zostało wydane także przy zastosowaniu wadliwej wykładni art. 59 § 1 pkt 1 upea. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy zobowiązane będą uwzględnić powyższe wywody i rozpoznać wniosek skarżącego o umorzenie postępowania egzekucyjnego wywiązując się z obowiązków nałożonych przepisami prawa, z zastosowaniem przedstawionej wyżej wykładni. Mając na uwadze powyższe, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 3 ppsa, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania, na które składa się wpis w kwocie 100 zł Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 ppsa.