VIII SA/Wa 782/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na wspieranie gospodarowania na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w wyroku z dnia 14 lutego 2013 r., sygn. akt VIII SA/Wa 782/12, poprzez zastąpienie zawartego w pkt 1 sentencji numeru decyzji [...] numerem [...] Wyrokiem z 14 lutego 2013 r. sygn. akt VIII SA/Wa 782/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi [...] sp. z o.o. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na wspieranie gospodarowania na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, orzekł w pkt 1 sentencji o uchyleniu zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...]. Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem. Można go dokonać w każdym czasie. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. W tym przypadku doszło do oczywistej omyłki poprzez błędne wskazanie w pkt 1 sentencji numeru decyzji organu I instancji. Numer właściwy [...], to nie zaś jak omyłkowo wskazano [...]. W związku z powyższym na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.