VIII SA/Wa 794/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w odmowy wznowienia postępowania postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy We wniosku złożonym na urzędowym formularzu W. Z. (dalej - "skarżąca") wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Oświadczyła, że jest osobą samotną bez majątku i bez dochodu, której rodzina pomaga w bieżących potrzebach. Podała, że posiada udział w majątku zlikwidowanej spółki cywilnej, a postępowanie o podział tego majątku toczy się od 2007 r. Wobec powziętych wątpliwości, co do sytuacji materialnej skarżącej zobowiązano ją do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez m.in. wskazanie źródeł utrzymania, a w przypadku ich braku zaświadczenia z właściwej jednostki opieki społecznej o sytuacji rodzinnej i materialnej, wskazania kto i w jakiej wysokości pomaga skarżącej oraz wskazania i udokumentowania wysokości kosztów bieżącego utrzymania. W odpowiedzi skarżąca oświadczyła, że nie posiada dochodów, nie jest również objęta pomocą opieki społecznej, rodzina pomaga jej finansowo w różnych kwotach, natomiast koszty utrzymania wynoszą ok. [...] zł. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: W niniejszej sprawie skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. tj. w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna co najmniej uprawdopodobnić istnienie wspomnianego faktu. W niniejszej sprawie nie wykazano, że powyższa przesłanka została spełniona, wykonując wezwanie do uzupełnienia danych zawartych we wniosku w sposób nie pozwalający na obiektywną ich ocenę. Skarżąca nie podała kto konkretnie z rodziny pomaga jej w utrzymaniu i jakiego rzędu są to środki, jakie wydatki ją obciążają i w jakim stosunku partycypują w nich osoby trzecie. Nie podała w czyim lokalu zamieszkuje i czy prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Wobec informacji zawartych w pismach skarżącej nie można pominąć okoliczności, że jej sytuację materialną kształtuje właśnie pomoc uzyskiwana od rodziny. W związku z tym charakter tej pomocy oraz jej wysokość może w istotnym stopniu wpłynąć na rozstrzygnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Oceniając bowiem zasadność złożonego wniosku na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych, należy odnieść sytuację majątkową wnioskodawcy do wysokości kosztów, które jest on zobowiązany ponieść. Porównanie takie jest konieczne dla oceny możliwości finansowych partycypowania przez stronę w kosztach postępowania sądowoadministracyjnego na zasadzie wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Nie jest bowiem tak, że sam fakt nieposiadania przez wnioskodawcę dochodów niejako automatycznie przesądza o możliwości skorzystania z instytucji prawa pomocy. Skarżąca nie wykazała, aby posiadała status osoby bezrobotnej, nie korzysta również z opieki społecznej (co potwierdzałoby jej trudną sytuacje rodzinną i materialną) przyjąć więc należy, że z pomocy otrzymywanej od rodziny może wygospodarować środki na opłacenie wpisu od skargi (200 zł). W okolicznościach, w których wnioskodawca nie przedstawia wszystkich informacji dotyczących jego sytuacji życiowej i majątkowej, bądź też przedstawia niepełne lub niejasne dane to powinien liczyć się z tym, że sąd bądź referendarz sądowy nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania prawa pomocy. Zastosowanie tej instytucji uzależnione jest bowiem od przeprowadzenia rzetelnej analizy zdolności finansowej wnioskodawcy, a ta jest możliwa jedynie w oparciu o wysokość rzeczywiście uzyskiwanych dochodów (pomocy finansowej) i ponoszonych wydatków. Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji